PG 96, col. 1324
μὲν, ἀλλ’ ἕνα τοῦ παντὸς Δημιουργὸν, καὶ μίαν τὴν
πάντων ἀρχὴν λέγοντες, Πατέρα τε καὶ Υἱδν τὰ
πάντα πληροῦν δογματίζομεν ο Πατέρα ἐν Υίῷ, καὶ
Υίὸν ὲν Πατρὶ προσομολογοῦντες κατά τδ λόγιον τὸ
φάσκον ο ι Ἐγὼ ὲν τῷ Πατρὶ καὶ ό Πατὴρ ἑν spei»
Καὶ, ι Πάντα τὰ τοῦ Πατρὸς, ἐμά ἑστι. ι Διὸ καὶ
Ἰωάννηςὸ θεοφόρος, ὡς τὰ πάντα πληρούσης τῆς
ἁγίας Τριάδος, περὶ τοῦ Θεοῦ Λόγου φησίν · ι Ei;
τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ oi ῐδιοι αὑτὸν οὐ παρέλαϐον. ι
Καθ’ ὑμᾶς δὲ τοὺς Μανιχαίους, οὐκ είς τά [δια ἧλ-
θεν, ἀλλά μᾶλλον εἰς τά ἀλλότρια ο εἴγε τῷ τῆς
ὕλης ἐπῆλθε τόπῳ, τὰς ψυχὰς ὲν ἀλλοτρίῳ τόπῳ πε-
πεέημένας καθ’ ὕμᾶςνβουλόμενος ἀνασῶσαιο ,ὥστε
καὶ δι’ ὧν ἀνεκαλέσω τὴν τομὴν τὴν πολλάκις inab
σοῦ λεχθεῖσαν, οίόμενος ἐκφεύξεσθαι τῆς θείας οὐ·
σίας τὴν ἀφαίρεσιν, οὐδ’ οὕτως ἐκπέφευγας, είς τὴν
αὐτὴν ἀσέϐειαν περιπέπτωκας. Ἀλλ’ ὅθεν ὲξέὸην,
τῷ λόγῳ πάλιν ἐπάνειμι. ’Δπόκριναι οὖν· ὕλη καθ’
ἑαυτὴν, ἄνευ τῆς πρὸς Θεὸν συγκράσεως, ἀπλῆ ἐστιν
ἢ σύνθετος ;
Μ. Σύνθετος.
0. Ἐξ ἁπλῶν θὲ τὸ σύνθετον γίνεται;
Μ. Οὕτως ἔχει.
0. El τοίνυν σύνθετος ἡ ὕλη, δῆλον ὡς ὑπό τινος
ἑτέρου συντέθειται ⁸ οὐδεὶς γὰρ ἑαυτὸν πρὸς σύνθε-
σιν ἄγει · πῶς οὕν ὕφ’ ἐτέρου συντιθεῖσα, ἄναρχύς
ἐστιν; ’Δλλως τε τά σύνθετα,ὲκ διαφόρων συντέθειο
ται, προϋπαρχόντων μὲν ὡς τὸ ἧλεκτρον τὸ ὲκ χρυ-
σίου καὶ ἀργύρου συντεθέν ο συνθεωρούμενον ὡς
ἥτις κεφαλὴ ἐξ ὀστέων καὶ σαρκῶν, καὶ ὑμένων, καὶ
νεύρων ⁶ ταῦτα γὰρ ἀμα συνέστη διάφορα ὄντα, καὶ
οὐδαμῶς ἕκαστον προῦπέστη τῆς ἐξ αὐτῶν συντι-
θείσης κεφαλῆςο ἡ ὕλη οὖν εί σύνθετός totum
αὕτη οὐκέτι ἔσται μία ἀρχὴ, ἀλλά πολῦ πλείους.
αὑτὴ καθ’ ἑαυτὴν σύνθετος οὖσα καὶ ἄνευ τῆς πρὸς
Θεὸν συνθέσεως.
Μ. Ἀπλῆν οὖν φὴς εἶναι τὴν ὕλην;
Ο. Οὐχ⁸ ἁπλῆν εἶναι λέγω τὴν ὕλην, ἀλλά δεικνύ-
ναι βουλόμενος ὅτι οὐκ ἀναρχός ἐστιν, οὐδὲ ἀγένητος
ὡς σὺ φής’ καὶ ὅτι σὺν ταῖς ποιότησιν ὑπὸ τοῦ
Δημιουργοῦ παρήχθη ο τῶν περὶ αὐτην ποιοτήτων
ἀλλαττομένων ἀεὶ καὶ μεταϐαλλουσῶν ἄλλης είς ἀλ-
λην ὅταν παρασταίη τῷ ταῦτα παραγαγόντι Θεῷ ⁸
εί γάρ ἁπλοῦς ἐστι, πῶς ἐξ ἑνὸς ἁπλοῦ, φημὶ δὴ
τῆς ὕλης, τά σύνθετα γέγονε adipata; Πῶς δὲ ιν
τῷ ἑνὶ ἀπλῷ, τῇ ὕλῃ, δύο ἐναντία εὑρίσκομεν, γέ·
νεσίν τε καὶ φθοράν ; Ei δὲ ἐξ αὐτῆς τά σώματα.
σῶμα ἐξ αὐτῆς καὶ αὕτη ἔσται · τὸ γὰρ γεγενημένον
ἔκ τινος σώματος, σῶμα ὑπάρχει ο εί δὲ σῶμα η ὕλην
καὶ σύνθετος · σύνθετος δὲ τυγχάνουσα, οὐκ εστιν
ἀγένητος, ὡς ἀποδέδεικται.
πάντων ἀρχὴν λέγοντες, Πατέρα τε καὶ Υἱδν τὰ
πάντα πληροῦν δογματίζομεν ο Πατέρα ἐν Υίῷ, καὶ
Υίὸν ὲν Πατρὶ προσομολογοῦντες κατά τδ λόγιον τὸ
φάσκον ο ι Ἐγὼ ὲν τῷ Πατρὶ καὶ ό Πατὴρ ἑν spei»
Καὶ, ι Πάντα τὰ τοῦ Πατρὸς, ἐμά ἑστι. ι Διὸ καὶ
Ἰωάννηςὸ θεοφόρος, ὡς τὰ πάντα πληρούσης τῆς
ἁγίας Τριάδος, περὶ τοῦ Θεοῦ Λόγου φησίν · ι Ei;
τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ oi ῐδιοι αὑτὸν οὐ παρέλαϐον. ι
Καθ’ ὑμᾶς δὲ τοὺς Μανιχαίους, οὐκ είς τά [δια ἧλ-
θεν, ἀλλά μᾶλλον εἰς τά ἀλλότρια ο εἴγε τῷ τῆς
ὕλης ἐπῆλθε τόπῳ, τὰς ψυχὰς ὲν ἀλλοτρίῳ τόπῳ πε-
πεέημένας καθ’ ὕμᾶςνβουλόμενος ἀνασῶσαιο ,ὥστε
καὶ δι’ ὧν ἀνεκαλέσω τὴν τομὴν τὴν πολλάκις inab
σοῦ λεχθεῖσαν, οίόμενος ἐκφεύξεσθαι τῆς θείας οὐ·
σίας τὴν ἀφαίρεσιν, οὐδ’ οὕτως ἐκπέφευγας, είς τὴν
αὐτὴν ἀσέϐειαν περιπέπτωκας. Ἀλλ’ ὅθεν ὲξέὸην,
τῷ λόγῳ πάλιν ἐπάνειμι. ’Δπόκριναι οὖν· ὕλη καθ’
ἑαυτὴν, ἄνευ τῆς πρὸς Θεὸν συγκράσεως, ἀπλῆ ἐστιν
ἢ σύνθετος ;
Μ. Σύνθετος.
0. Ἐξ ἁπλῶν θὲ τὸ σύνθετον γίνεται;
Μ. Οὕτως ἔχει.
0. El τοίνυν σύνθετος ἡ ὕλη, δῆλον ὡς ὑπό τινος
ἑτέρου συντέθειται ⁸ οὐδεὶς γὰρ ἑαυτὸν πρὸς σύνθε-
σιν ἄγει · πῶς οὕν ὕφ’ ἐτέρου συντιθεῖσα, ἄναρχύς
ἐστιν; ’Δλλως τε τά σύνθετα,ὲκ διαφόρων συντέθειο
ται, προϋπαρχόντων μὲν ὡς τὸ ἧλεκτρον τὸ ὲκ χρυ-
σίου καὶ ἀργύρου συντεθέν ο συνθεωρούμενον ὡς
ἥτις κεφαλὴ ἐξ ὀστέων καὶ σαρκῶν, καὶ ὑμένων, καὶ
νεύρων ⁶ ταῦτα γὰρ ἀμα συνέστη διάφορα ὄντα, καὶ
οὐδαμῶς ἕκαστον προῦπέστη τῆς ἐξ αὐτῶν συντι-
θείσης κεφαλῆςο ἡ ὕλη οὖν εί σύνθετός totum
αὕτη οὐκέτι ἔσται μία ἀρχὴ, ἀλλά πολῦ πλείους.
αὑτὴ καθ’ ἑαυτὴν σύνθετος οὖσα καὶ ἄνευ τῆς πρὸς
Θεὸν συνθέσεως.
Μ. Ἀπλῆν οὖν φὴς εἶναι τὴν ὕλην;
Ο. Οὐχ⁸ ἁπλῆν εἶναι λέγω τὴν ὕλην, ἀλλά δεικνύ-
ναι βουλόμενος ὅτι οὐκ ἀναρχός ἐστιν, οὐδὲ ἀγένητος
ὡς σὺ φής’ καὶ ὅτι σὺν ταῖς ποιότησιν ὑπὸ τοῦ
Δημιουργοῦ παρήχθη ο τῶν περὶ αὐτην ποιοτήτων
ἀλλαττομένων ἀεὶ καὶ μεταϐαλλουσῶν ἄλλης είς ἀλ-
λην ὅταν παρασταίη τῷ ταῦτα παραγαγόντι Θεῷ ⁸
εί γάρ ἁπλοῦς ἐστι, πῶς ἐξ ἑνὸς ἁπλοῦ, φημὶ δὴ
τῆς ὕλης, τά σύνθετα γέγονε adipata; Πῶς δὲ ιν
τῷ ἑνὶ ἀπλῷ, τῇ ὕλῃ, δύο ἐναντία εὑρίσκομεν, γέ·
νεσίν τε καὶ φθοράν ; Ei δὲ ἐξ αὐτῆς τά σώματα.
σῶμα ἐξ αὐτῆς καὶ αὕτη ἔσται · τὸ γὰρ γεγενημένον
ἔκ τινος σώματος, σῶμα ὑπάρχει ο εί δὲ σῶμα η ὕλην
καὶ σύνθετος · σύνθετος δὲ τυγχάνουσα, οὐκ εστιν
ἀγένητος, ὡς ἀποδέδεικται.