PG 96, col. 1325
τῆς τούτων γενέσεως.
0. Τί 7&9 κακὰ νομίζεις τὰς νόσους καὶ τὸν θά-
νατον; Καίτοι θάνατος μὲν ἐλευθεροῖ τοῦ σώματος
τὴν ψυχὴν, καὶ τοῦ δεσμοῦ τῆς ὕλης ἀπαλλάττει ⁸
νόσος δὲ πάλιν τήκει τδ σῶμα, ὥσπερ σὺ νομίζεις
σῶμα κακὸν ὑπάρχον ο πολλάκις δὲ καὶ. ἁμαρτίας
ἐνεργεῖν κωλύει ἡνόσος, ἃς ἔπραξεν ἂν ό νοσῶν, ἐί
μὴ τῇ νόσῳ πεπήδετο ⁸ ἄλλως τε ἀπόκριναί μοι πυν-
θυομένῳ, δεῖ τὴν κακίαν μισεῖν ;
Μ. Ναί.
0. Πῶς οὗν ταύτην, ἢν μισεῖν προσποιεῖς, μεγίστως
τιμᾷς ; ὁμοίαν αὐτὴν λέγων τῷ ἁγαθῷ Θεῷ, αἳδιόν
τε καὶ άναρχον καὶ ἀγένητον.
Μ. Οὐχ ὁμοίαν αὐτὴν ποιοῦμεν τῷ άγαθῷ Θεῷ’
οἴδαμεν 7&9 τὸν Θεὸν τὸν ὕψιστον, ἀγαθὸν, φωτοειδῆ,
παντοκράτορα · εἱ καὶ ἄναρχος οὖν ὴ κακία,
πολὺ τοῦ Θεοῦ άποδέει.
0. Ἔοικας ἀγνοεῖν ὅτι τὸ ἀγαθὸν καὶ φωτοειδὲς
τοῦ· Θεοῦ καὶ είς τοὺς ἁγίους ἀγγέλους, καὶ είς ἡμᾶς
τοὺς ἀνθρώπους, ἦτοι χάρισμα, φθάνει · ὃ μέντοι
τῆς θείας φύσεώς ἐστι χαρακτηριστικὸν τὸ ἄναρχον
καὶ ἀγένητον, τοῦτο ὲν οὐδενὶ τῶν ἄλλων ὲνθεωρεῖ-
ται ’ εί δὲ τῇ κακίᾳ δίδως τὰ κυρίως καὶ πρώτως
χαρακτηριστικὰ τῆς θείας φύσεως, πῶς οὐχ ὁμότι-
μος ἔσται τῷ Θεῷ ; Είπὲ δέ μοι ποῦ παντοκράτορα
λέγεις τὸν Sabine! γε κατὰ σὲ τῆς ὕλης καὶ τῶν ἐξ
αὐτῆς οὔπω κεκράτηκεν ;
Μ. Ἀλλ’ ἔσται καιρὸς ὅτε καὶ αὐτῆς κρατήσει.
0. Οὐκοῦν οὕπω νῦν παντοκράτωρ ἐστὶν, ἐπεὶ
οὕπω κεκράτηκε τῆς ἀϊδίου αὐτῷ συνούσης ὕλης ο
ὕστερον δὲ ὃ μὴ νῦν ἔχει, προσγενήσεται αὐτῷ κατὰ
σέ · δυνάμει γὰρ νῦν παντοκράτωρ ὑπάρχων, ὕστερον
ἐνέργεια γενήσεται, ἐξ ἁπλοῦς είς τελειότητα ἐρχόμε-
νος. Ἀπόκριναί μοι πῶς νῦν οὐκν ἔστι παντοκράτωρ,
είς-μὴ δυνάμενος, ἢ ὡς- μὴ βοιῖλόμενοςς El μὲν
,μὴ δυνάμενος, πῶς ὅλως παντοκράτωρ ; χρὴ 7&9
είναι παντοκράτορα ἀεὶ , καΥ παντοδύναμον ο εί δὲ
ὡς μὴ βουλόμενος, πρῶτον μὲν βασκαίνει τῇ σωτη-
ρίᾳ τῶν ἀνθρώπων, ἔπειτα δὲ καὶ αῐτιος τῆς κακίας
εὖρίσκεται’ δυνάμενος μὲν, μὴ βουλόμενος δὲ αὐτὴν
ἀνελεῖν.
Μ. Πόθεν οὖν τά κακά ;
0. Οὐκ ἀκολουθία τινὶ λογικῇ ἠ ἐρώτησις παρὰ
σοῦ γεγένηταιο χρὴ 7&9 εἰδέναι εἱ ἔστι κακὸν, καὶ
τί ἐστι κακόν · εἴθ’ οὕτω ζητῆσαι πόθεν συνίσταται.
Μ. Οὕτω ζητήσωμεν.
0. Τῶν ὄντων τὰ μὲν ἐστιν οὐσία, τὰ δὲ ποιότης,
τὰ δὲ ἐνέργεια. Καὶ οὐσία μέν ἐστιν ἐγὼ, σύ ο ποιό-
της , λευκὸν, μέλαν, γλυκὺ, πικρὸν, καὶ ὅσα τοιαῦτα
ὲν ὑποκειμένοις σώμασι θεωρούμενα · ἐπιτηδειότης
δὲ, πρὸς ἢν πεφύκασι τὰ γεγονότα σώματα δυνάμει
0. Τί 7&9 κακὰ νομίζεις τὰς νόσους καὶ τὸν θά-
νατον; Καίτοι θάνατος μὲν ἐλευθεροῖ τοῦ σώματος
τὴν ψυχὴν, καὶ τοῦ δεσμοῦ τῆς ὕλης ἀπαλλάττει ⁸
νόσος δὲ πάλιν τήκει τδ σῶμα, ὥσπερ σὺ νομίζεις
σῶμα κακὸν ὑπάρχον ο πολλάκις δὲ καὶ. ἁμαρτίας
ἐνεργεῖν κωλύει ἡνόσος, ἃς ἔπραξεν ἂν ό νοσῶν, ἐί
μὴ τῇ νόσῳ πεπήδετο ⁸ ἄλλως τε ἀπόκριναί μοι πυν-
θυομένῳ, δεῖ τὴν κακίαν μισεῖν ;
Μ. Ναί.
0. Πῶς οὗν ταύτην, ἢν μισεῖν προσποιεῖς, μεγίστως
τιμᾷς ; ὁμοίαν αὐτὴν λέγων τῷ ἁγαθῷ Θεῷ, αἳδιόν
τε καὶ άναρχον καὶ ἀγένητον.
Μ. Οὐχ ὁμοίαν αὐτὴν ποιοῦμεν τῷ άγαθῷ Θεῷ’
οἴδαμεν 7&9 τὸν Θεὸν τὸν ὕψιστον, ἀγαθὸν, φωτοειδῆ,
παντοκράτορα · εἱ καὶ ἄναρχος οὖν ὴ κακία,
πολὺ τοῦ Θεοῦ άποδέει.
0. Ἔοικας ἀγνοεῖν ὅτι τὸ ἀγαθὸν καὶ φωτοειδὲς
τοῦ· Θεοῦ καὶ είς τοὺς ἁγίους ἀγγέλους, καὶ είς ἡμᾶς
τοὺς ἀνθρώπους, ἦτοι χάρισμα, φθάνει · ὃ μέντοι
τῆς θείας φύσεώς ἐστι χαρακτηριστικὸν τὸ ἄναρχον
καὶ ἀγένητον, τοῦτο ὲν οὐδενὶ τῶν ἄλλων ὲνθεωρεῖ-
ται ’ εί δὲ τῇ κακίᾳ δίδως τὰ κυρίως καὶ πρώτως
χαρακτηριστικὰ τῆς θείας φύσεως, πῶς οὐχ ὁμότι-
μος ἔσται τῷ Θεῷ ; Είπὲ δέ μοι ποῦ παντοκράτορα
λέγεις τὸν Sabine! γε κατὰ σὲ τῆς ὕλης καὶ τῶν ἐξ
αὐτῆς οὔπω κεκράτηκεν ;
Μ. Ἀλλ’ ἔσται καιρὸς ὅτε καὶ αὐτῆς κρατήσει.
0. Οὐκοῦν οὕπω νῦν παντοκράτωρ ἐστὶν, ἐπεὶ
οὕπω κεκράτηκε τῆς ἀϊδίου αὐτῷ συνούσης ὕλης ο
ὕστερον δὲ ὃ μὴ νῦν ἔχει, προσγενήσεται αὐτῷ κατὰ
σέ · δυνάμει γὰρ νῦν παντοκράτωρ ὑπάρχων, ὕστερον
ἐνέργεια γενήσεται, ἐξ ἁπλοῦς είς τελειότητα ἐρχόμε-
νος. Ἀπόκριναί μοι πῶς νῦν οὐκν ἔστι παντοκράτωρ,
είς-μὴ δυνάμενος, ἢ ὡς- μὴ βοιῖλόμενοςς El μὲν
,μὴ δυνάμενος, πῶς ὅλως παντοκράτωρ ; χρὴ 7&9
είναι παντοκράτορα ἀεὶ , καΥ παντοδύναμον ο εί δὲ
ὡς μὴ βουλόμενος, πρῶτον μὲν βασκαίνει τῇ σωτη-
ρίᾳ τῶν ἀνθρώπων, ἔπειτα δὲ καὶ αῐτιος τῆς κακίας
εὖρίσκεται’ δυνάμενος μὲν, μὴ βουλόμενος δὲ αὐτὴν
ἀνελεῖν.
Μ. Πόθεν οὖν τά κακά ;
0. Οὐκ ἀκολουθία τινὶ λογικῇ ἠ ἐρώτησις παρὰ
σοῦ γεγένηταιο χρὴ 7&9 εἰδέναι εἱ ἔστι κακὸν, καὶ
τί ἐστι κακόν · εἴθ’ οὕτω ζητῆσαι πόθεν συνίσταται.
Μ. Οὕτω ζητήσωμεν.
0. Τῶν ὄντων τὰ μὲν ἐστιν οὐσία, τὰ δὲ ποιότης,
τὰ δὲ ἐνέργεια. Καὶ οὐσία μέν ἐστιν ἐγὼ, σύ ο ποιό-
της , λευκὸν, μέλαν, γλυκὺ, πικρὸν, καὶ ὅσα τοιαῦτα
ὲν ὑποκειμένοις σώμασι θεωρούμενα · ἐπιτηδειότης
δὲ, πρὸς ἢν πεφύκασι τὰ γεγονότα σώματα δυνάμει