PG 98, col. 743
ut par erat, meditati , qua nempe divinas LLitteras
quasi lac emulgere, atque idonea ratione, tanquam
ad butyri densationem immutationemque, perpen-
dere jubemur; operæ pretium duximus in Eccle-
siaste exponendo nihil a præcepto illo discedere.
Qua quidem in re non sapientiæ nostræ, quæ
nulla est, rationem habemus, sed promissa ejus et
fidem spectamus, qui dixit, « Aperi os tuum, et
imupleho illud (5⁹); » et rursum (4): « Cor homo
præparet, linguæ Dominus responsa suppedita-
hit (5). Porro exordium ab his capit verbis :
Vκuas. 1. Perba Ecclesiastæ lii David regis Je-
rusalem (β).
Bene admodum distincteque verba dixit; sensa
enim, quæ lingua verbis significabat, a Dei beni-
gnitate omnino crant: qui Salomonis, quasi cala-
mo, lingua usus, hac rerum naturam enuntiavit;
nt verborum illorum effectrix quidem causa divi-
nitus exstiterit, at Salomonis lingua tanquam ad-
ministra habenda sit. Atque in hanc sententiam
hæc ille verba sua esse hic alrmavit; quemad-
modum idem priorem quoque significationem in
Proverbiorum expressit libro, cum ait: « Mei ser-
mones prolati sunt a Deo (7). » Ibi enim et proxi-
mam ministramque cansam, et superiorem sive
effectricem, quæ multo potentior est, designavit:
diserte utrumque professus, sermones scilicet illos
et suos esse et a Dei ore prodiisse. Quamobrem
non hæc quasi Salomonis unius verba, sed multo
potius veluti Dci ipsius oracula accipere debemus,
qui per eum locutus est (5). Addit subinde, Eccle-
siaslæ.
2 Acturus de rerum ferme omnium, quæ sunt,
quæque visuntur, naturali tenore atque statu, item
de volumtaria hominum virtute atque malitia; no-
mine Ecclesiastæ ascito, audientiam sibi apud om-
nes mortales facit. Hac nempe, quam p æ se fert,
appcllatione, tanquam tuba aliqua vocalissima,
(57) Paaalm. ττX, 11; at LXX iterpretes habent,
Πλάτυνον τὸ στόμα. In nostris Bipliis psalmus est
υυXν X.
(4) lloe ipsum effatum spectasse mihi videtur Ba-
silius Scleuciensis, cum nt: ταν εὕρῃ τῆς ἀκοῆς
προθυμίαν ἡ χάρις, τότε καὶ γλώττῃ λόγον χαρίζεται.
καὶ τῷ λέγοντι δύναμιν. Id est : Cum Dei gratia du-
diend studium invenerit, tum et sermonem linguæ
et vim dicenti largitur. (Iuito orat. 15, quæ ex ter-
tia in Davidem.)
(5) Semetam istam LXX interpretes in Pro-
vebis non eddlere, quæ in Vulgatis sic « fferur
c. XvvI, : Hominis est animam præparare: et Domini
gubernare linguam. Est tamen in codice Alexan-
uriun a Grbe edito, item in codice insigni biblio-
thcæ Marcanæ Venetiis, sed his veris, τῷ ἀν-
θρώπῳ διατάγματα καρδίας· παρὰ τοῦ ὁστωτοῦ δὲ
ἀπόκρισις γλώττης. Coninet autem ille codex Pen-
tteuchum, fProverbia, lRuth, Cantcn, Ectlesia-
sten, Τhreno Jeremiæ, Danielem.
(6) Eccles. c. I, 1, variat initium apud LXX·
feges enim, βασιλέως Ἰσραὴλ ἐν Ἰερουσαλήμ.-
(7) Desideramur hæc mn Vulgatis : apu LυXX,
non tem, qutæ invenies c. A XXI, I. Nemo autem mi-
quasi lac emulgere, atque idonea ratione, tanquam
ad butyri densationem immutationemque, perpen-
dere jubemur; operæ pretium duximus in Eccle-
siaste exponendo nihil a præcepto illo discedere.
Qua quidem in re non sapientiæ nostræ, quæ
nulla est, rationem habemus, sed promissa ejus et
fidem spectamus, qui dixit, « Aperi os tuum, et
imupleho illud (5⁹); » et rursum (4): « Cor homo
præparet, linguæ Dominus responsa suppedita-
hit (5). Porro exordium ab his capit verbis :
Vκuas. 1. Perba Ecclesiastæ lii David regis Je-
rusalem (β).
Bene admodum distincteque verba dixit; sensa
enim, quæ lingua verbis significabat, a Dei beni-
gnitate omnino crant: qui Salomonis, quasi cala-
mo, lingua usus, hac rerum naturam enuntiavit;
nt verborum illorum effectrix quidem causa divi-
nitus exstiterit, at Salomonis lingua tanquam ad-
ministra habenda sit. Atque in hanc sententiam
hæc ille verba sua esse hic alrmavit; quemad-
modum idem priorem quoque significationem in
Proverbiorum expressit libro, cum ait: « Mei ser-
mones prolati sunt a Deo (7). » Ibi enim et proxi-
mam ministramque cansam, et superiorem sive
effectricem, quæ multo potentior est, designavit:
diserte utrumque professus, sermones scilicet illos
et suos esse et a Dei ore prodiisse. Quamobrem
non hæc quasi Salomonis unius verba, sed multo
potius veluti Dci ipsius oracula accipere debemus,
qui per eum locutus est (5). Addit subinde, Eccle-
siaslæ.
2 Acturus de rerum ferme omnium, quæ sunt,
quæque visuntur, naturali tenore atque statu, item
de volumtaria hominum virtute atque malitia; no-
mine Ecclesiastæ ascito, audientiam sibi apud om-
nes mortales facit. Hac nempe, quam p æ se fert,
appcllatione, tanquam tuba aliqua vocalissima,
(57) Paaalm. ττX, 11; at LXX iterpretes habent,
Πλάτυνον τὸ στόμα. In nostris Bipliis psalmus est
υυXν X.
(4) lloe ipsum effatum spectasse mihi videtur Ba-
silius Scleuciensis, cum nt: ταν εὕρῃ τῆς ἀκοῆς
προθυμίαν ἡ χάρις, τότε καὶ γλώττῃ λόγον χαρίζεται.
καὶ τῷ λέγοντι δύναμιν. Id est : Cum Dei gratia du-
diend studium invenerit, tum et sermonem linguæ
et vim dicenti largitur. (Iuito orat. 15, quæ ex ter-
tia in Davidem.)
(5) Semetam istam LXX interpretes in Pro-
vebis non eddlere, quæ in Vulgatis sic « fferur
c. XvvI, : Hominis est animam præparare: et Domini
gubernare linguam. Est tamen in codice Alexan-
uriun a Grbe edito, item in codice insigni biblio-
thcæ Marcanæ Venetiis, sed his veris, τῷ ἀν-
θρώπῳ διατάγματα καρδίας· παρὰ τοῦ ὁστωτοῦ δὲ
ἀπόκρισις γλώττης. Coninet autem ille codex Pen-
tteuchum, fProverbia, lRuth, Cantcn, Ectlesia-
sten, Τhreno Jeremiæ, Danielem.
(6) Eccles. c. I, 1, variat initium apud LXX·
feges enim, βασιλέως Ἰσραὴλ ἐν Ἰερουσαλήμ.-
(7) Desideramur hæc mn Vulgatis : apu LυXX,
non tem, qutæ invenies c. A XXI, I. Nemo autem mi-