PG 99, col. 864
μεμάθηκα. Τί δηλοί ό ἅγιος ὲν τούτῳ; Ὀτι κᾶν
πᾶσαν παίδευσιν τις ἐξησκηκὼς, μὴ τὴν διὰ τα-
πεινώσεως ἀληθοῦς ἀλφάόητον ἐν πρώτοις μάθοι, ἐν
δευτέρῳ τιθεὶς ὼς ἐν παρέργῳ πᾶσαν σοφίαν κοσμι-
κὴν, ἀπαίδευτός ἐστι τῷ ὄντι, καὶ ἀμαθέστατος. Πά-
λιν οὗν ἐπηρώτησεν αὐτόν· Πῶς ἡμετς ἀπὸ τοσαύτης
παιδεύσεως καὶ σοφίας οὐδὲν ἔχομεν, οὗτοι δὲ ot
Αἰγύπτιοι τοσαύτας ἀρετὰς κέκτηνται ; Λέγει αὐτῷ ὁ
Ἀρσὲνιος- Ἡμεῖς ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου παιδεύσεως
οὐδὲν ἔχομεν · οὗτοι δὲ οί Αἰγύπτιοι καὶ ἰδιῶται ἀπὸ
[δίων κόπων ἐκτήσαντο τὰς ἀρετάς.
ιε’. Πρὸς δὲ τὴν ταπεινοφροσύνην, καὶ εὖκατάνυ-
κτος ἦν ὁ ἅγιος, προχέων ἀεννὰως τὸ ἱερὸν ἐκείνου
δάκρυον · ὅλον γὰρ τὸν χρόνον τῆς ζωῆς αὐτοῦ καθ-
εζόμενος εις τὸ ἐρχόμενον, ῥάκος εῖχεν ἒν τῷ κόλπῳ
χάριν τῶν δακρύων, τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῶν ὀφθαλ-
μῶν αὑτοῦ. Προσῆν δὲ αὐτῷ καὶ τδ τῆς ἀγρυπνίας
χάρισμα ὑπερφυῶς. ῐιοτὲ οὖν ἐκάλεσε τόν τε ἀὸϐἇν
Ἀλέξανδρον καὶ Ζὼῖλον, τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ, καὶ
ταπεινῶν ἑαυτὸν, εἴρηκεν· Ἐπειδὴ οἱ δαίμονες πο-
λεμοῦσί με, καὶ οὐκ οἶδα εἰ κλέπτουσι με ἐν ὕπνῳ,
τὴν νύκτα ταύτην κοπιάσατε μετ’ ἐμοῦ, καὶ τηρήσατέ
με, εἰ νυστάξω ἐν τῇ ἀγρυπνίᾳ. Kal ἐκάθισαν εἷς ὲκ
δεξιῶν αὐτοῦ, καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων αὑτοῦ ἀπὸ ὀψὲ
σιωπήσαντες, καὶ εἶπον ἀμφότεροι, ὅτι Ἡμεῖς
ἑκοιμήθημεν, καὶ ἁνέστημεν, καὶ οὐκ ῂσθάνθημεν
αὑτὸν νυστάξαντα, καὶ ἔπὶ τῷ πρωῒ, ὁ Θεὸς οἶδεν ἢ
ὅτι ἀφ’ ἑαυτοῦ ἐποίησεν, ἵνα νοήσωμεν ὅτι ἐνύστα-
εεν, ἢ ὅτι κατ’ ἀλήθειαν ἡ φύσις τοῦ ὕπνου ἦλθεν,
ὲκύσηιτε τρεῖς πνοὰς, καὶ εὐθὺς ἀνέστη, λέγων·
Ἐνύσταξα, ναί. Kal ἀπεκρίθημεν· Ἡμεῖς οὐκ οἶδα-
μεν. Πλὴν ὅλην τὴν νύκτα διετέλει ἀγρυπνῶν, καὶ
ὅτε ἦλθε τῷ τιρωῖ διὰ τὴν φύσιν καθευδῆσαι, ἔλεγεν
τῷ ὕπνῳ’ Δεῦρο, κακὲ δοῦλε, ὑπούργησον· καὶ ἢρ-
παξε μικρὸν καθεζόμενος, καὶ εὐθέως ἠγείρετο. Ὀψὲ
Σαὸὁάτων, ἑπιφωσκούσης Κυριακῆς ἦφιε τὸν ἥλιον
ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ ἔτεινε τὰς χεῖρας αὐτοῦ είς τὸν
οὐρανὸν εὐχόμενος, ἕως οὗ πάλιν ό ἥλιος,- ἐλαμο
ψεν είς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ οὕτω λοιπὸν ἐκαθ-
έζετο.
ις’. Φέρων δὲ ἦν διὰ γλώσσης 6 μακάριος καὶτοῦ-
το · ὅτι ἀρκετὸν τῷ μοναχῷ, ενα κοιμᾶται μίαν ὤραν,
δάν ἐστιν ἀγωνιστής. Καὶ πάλιν , ὄτι Ξένος μονα-
χὺς εἰς ἀλλοτρίαν χώραν Δμηδὲν μεσαζέτω, καὶ ἀνα-
ler. nam 571.
(Ἱξῗὸἀοῗῇέτ. ἤρας. 556 : ι Retulit abbas Daniel
de_abh_ate Arsenio, quod noctem totam, ι etc. Vit.
ηρ. lib. γ, libell.}, num. 2 etiam Danicli 3...;
tionem tri buunt.
(ΖΞ) Κὶἷ· ίῖίῖ· like.”- ἐι ημξπιτέ CUM"; pat- 556-
(76) Vit. PP. ibid., libell. 11). num. 6.
(75_)_‘_Vit. PP. ibid., libcll. 11, num. l Coteler.
pag. 555.
πᾶσαν παίδευσιν τις ἐξησκηκὼς, μὴ τὴν διὰ τα-
πεινώσεως ἀληθοῦς ἀλφάόητον ἐν πρώτοις μάθοι, ἐν
δευτέρῳ τιθεὶς ὼς ἐν παρέργῳ πᾶσαν σοφίαν κοσμι-
κὴν, ἀπαίδευτός ἐστι τῷ ὄντι, καὶ ἀμαθέστατος. Πά-
λιν οὗν ἐπηρώτησεν αὐτόν· Πῶς ἡμετς ἀπὸ τοσαύτης
παιδεύσεως καὶ σοφίας οὐδὲν ἔχομεν, οὗτοι δὲ ot
Αἰγύπτιοι τοσαύτας ἀρετὰς κέκτηνται ; Λέγει αὐτῷ ὁ
Ἀρσὲνιος- Ἡμεῖς ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου παιδεύσεως
οὐδὲν ἔχομεν · οὗτοι δὲ οί Αἰγύπτιοι καὶ ἰδιῶται ἀπὸ
[δίων κόπων ἐκτήσαντο τὰς ἀρετάς.
ιε’. Πρὸς δὲ τὴν ταπεινοφροσύνην, καὶ εὖκατάνυ-
κτος ἦν ὁ ἅγιος, προχέων ἀεννὰως τὸ ἱερὸν ἐκείνου
δάκρυον · ὅλον γὰρ τὸν χρόνον τῆς ζωῆς αὐτοῦ καθ-
εζόμενος εις τὸ ἐρχόμενον, ῥάκος εῖχεν ἒν τῷ κόλπῳ
χάριν τῶν δακρύων, τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῶν ὀφθαλ-
μῶν αὑτοῦ. Προσῆν δὲ αὐτῷ καὶ τδ τῆς ἀγρυπνίας
χάρισμα ὑπερφυῶς. ῐιοτὲ οὖν ἐκάλεσε τόν τε ἀὸϐἇν
Ἀλέξανδρον καὶ Ζὼῖλον, τοὺς μαθητὰς αὑτοῦ, καὶ
ταπεινῶν ἑαυτὸν, εἴρηκεν· Ἐπειδὴ οἱ δαίμονες πο-
λεμοῦσί με, καὶ οὐκ οἶδα εἰ κλέπτουσι με ἐν ὕπνῳ,
τὴν νύκτα ταύτην κοπιάσατε μετ’ ἐμοῦ, καὶ τηρήσατέ
με, εἰ νυστάξω ἐν τῇ ἀγρυπνίᾳ. Kal ἐκάθισαν εἷς ὲκ
δεξιῶν αὐτοῦ, καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων αὑτοῦ ἀπὸ ὀψὲ
σιωπήσαντες, καὶ εἶπον ἀμφότεροι, ὅτι Ἡμεῖς
ἑκοιμήθημεν, καὶ ἁνέστημεν, καὶ οὐκ ῂσθάνθημεν
αὑτὸν νυστάξαντα, καὶ ἔπὶ τῷ πρωῒ, ὁ Θεὸς οἶδεν ἢ
ὅτι ἀφ’ ἑαυτοῦ ἐποίησεν, ἵνα νοήσωμεν ὅτι ἐνύστα-
εεν, ἢ ὅτι κατ’ ἀλήθειαν ἡ φύσις τοῦ ὕπνου ἦλθεν,
ὲκύσηιτε τρεῖς πνοὰς, καὶ εὐθὺς ἀνέστη, λέγων·
Ἐνύσταξα, ναί. Kal ἀπεκρίθημεν· Ἡμεῖς οὐκ οἶδα-
μεν. Πλὴν ὅλην τὴν νύκτα διετέλει ἀγρυπνῶν, καὶ
ὅτε ἦλθε τῷ τιρωῖ διὰ τὴν φύσιν καθευδῆσαι, ἔλεγεν
τῷ ὕπνῳ’ Δεῦρο, κακὲ δοῦλε, ὑπούργησον· καὶ ἢρ-
παξε μικρὸν καθεζόμενος, καὶ εὐθέως ἠγείρετο. Ὀψὲ
Σαὸὁάτων, ἑπιφωσκούσης Κυριακῆς ἦφιε τὸν ἥλιον
ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ ἔτεινε τὰς χεῖρας αὐτοῦ είς τὸν
οὐρανὸν εὐχόμενος, ἕως οὗ πάλιν ό ἥλιος,- ἐλαμο
ψεν είς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ οὕτω λοιπὸν ἐκαθ-
έζετο.
ις’. Φέρων δὲ ἦν διὰ γλώσσης 6 μακάριος καὶτοῦ-
το · ὅτι ἀρκετὸν τῷ μοναχῷ, ενα κοιμᾶται μίαν ὤραν,
δάν ἐστιν ἀγωνιστής. Καὶ πάλιν , ὄτι Ξένος μονα-
χὺς εἰς ἀλλοτρίαν χώραν Δμηδὲν μεσαζέτω, καὶ ἀνα-
ler. nam 571.
(Ἱξῗὸἀοῗῇέτ. ἤρας. 556 : ι Retulit abbas Daniel
de_abh_ate Arsenio, quod noctem totam, ι etc. Vit.
ηρ. lib. γ, libell.}, num. 2 etiam Danicli 3...;
tionem tri buunt.
(ΖΞ) Κὶἷ· ίῖίῖ· like.”- ἐι ημξπιτέ CUM"; pat- 556-
(76) Vit. PP. ibid., libell. 11). num. 6.
(75_)_‘_Vit. PP. ibid., libcll. 11, num. l Coteler.
pag. 555.