PL 1, col. 1229
De poenitentia (Tertullianus), J. P. Migne
In inglese: On Repentance 2
Adam auspicata [(Gen. III)] , post condemnatum
hominem cum saeculi dote post ejectum paradiso,
mortique subjectum, cum rursus ad suam misericordiam
maturavisset, jam inde in semetipso
poenitentiam dedicavit, rescissa sententia irarum
pristinarum, ignoscere pactus operi et imagini
suae [(Gen. VIII et IX)] . Itaque et populum sibi congregavit,
et multis bonitatis suae largitionibus fovit,
et ingratissimum totiens expertus, ad poenitentiam
semper hortatus est [(Gen. XII)] ; et prophetando
universorum prophetarum emisit ora, mox gratiam
pollicitus, quam in extremitatibus temporum per
Spiritum suum universo orbi illuminaturus esset,
praeire intinctionem poenitentiae jussit, si quos
per gratiam vocaret ad promissionem semini Abraham
destinatam, per poenitentiae subsignationem
ante componeret. Non tacet Joannes, Poenitentiam
initote, dicens [(Matth. III)] : jam enim salus nationibus
appropinquabit, Dominus scilicet, afferens
secundum Dei promissum, cui praeministrans,
poenitentiam destinabat purgandis mentibus propositam,
uti quicquid error vetus inquinasset, quicquid
in corde hominis ignorantia contaminasset, id
poenitentia verrens et radens, et foras abjiciens
mundam pectoris domum superventuro Spiritui Sancto
paret, quo se ille cum coelestibus bonis libens
hominem cum saeculi dote post ejectum paradiso,
mortique subjectum, cum rursus ad suam misericordiam
maturavisset, jam inde in semetipso
poenitentiam dedicavit, rescissa sententia irarum
pristinarum, ignoscere pactus operi et imagini
suae [(Gen. VIII et IX)] . Itaque et populum sibi congregavit,
et multis bonitatis suae largitionibus fovit,
et ingratissimum totiens expertus, ad poenitentiam
semper hortatus est [(Gen. XII)] ; et prophetando
universorum prophetarum emisit ora, mox gratiam
pollicitus, quam in extremitatibus temporum per
Spiritum suum universo orbi illuminaturus esset,
praeire intinctionem poenitentiae jussit, si quos
per gratiam vocaret ad promissionem semini Abraham
destinatam, per poenitentiae subsignationem
ante componeret. Non tacet Joannes, Poenitentiam
initote, dicens [(Matth. III)] : jam enim salus nationibus
appropinquabit, Dominus scilicet, afferens
secundum Dei promissum, cui praeministrans,
poenitentiam destinabat purgandis mentibus propositam,
uti quicquid error vetus inquinasset, quicquid
in corde hominis ignorantia contaminasset, id
poenitentia verrens et radens, et foras abjiciens
mundam pectoris domum superventuro Spiritui Sancto
paret, quo se ille cum coelestibus bonis libens