PL 104, col. 349
Liber contra Amalarium (Agobardus Lugdunensis), J. P. Migne · Carmina (Agobardus Lugdunensis), J. P. Migne
sacerdoti, juxta mensuram aestimationemque peccati:
qui orabit pro eo quod nesciens fecerit; et dimittetur
ei qui per errorem deliquit in Domino. Salomon quoque
in dedicatione templi orans dicit: Si quis cognoverit
plagam cordis sui, et extenderit manus suas
in domo hac, tu exaudies in loco habitationis tuae, et
repropitiaberis. Perpendat prudens fidelis, quam contrarium
sit veritati divinae consilium Amalarii, et
quantum congruat suasioni diaboli.
XVIII.
In libro quarto, capitulo ultimo, dicit Amalarius:
« Nuperrime monstratum est mihi, ut puto,
ab eo qui quod aperit, nemo claudit, quid rationabiliter
possit dici de corpore Domini posito in altari,
et de calice ex latere ejus, salvo magisterio eorum
qui alias et melius mihi volunt aperire, quomodo et
quare aliter panis ponendus sit in altari, et calix
juxta eum. Altare, crux Christi est, ab eo loco ubi
scriptum est in canone: Unde et memores sumus,
Sceptra tenens regni, et regno rex regna rejungens,
Febru migravit quinto arii ex orbe Kalendas,
Septuaginta senex vitae qui terminat annos.
Quapropter flagito, precibus si flecteris ullis,
Quique hujus relegis versus epigrammata lector,
Astriferam Caroli teneat, dic, spiritus arcem.
II. De translatione reliquiarum sanctorum martyrum Cypriani, Sperati, et Pantaleonis ad urbem Lugdunensem.
Rector magnificus piusque princeps,
Augusto Carolus decore fultus,
Sceptrum nobile Francorum regebat,
Subjectos populos pie gubernans.
Lectos aequora jusserat secare
Ac jam propitio sibi tonante,
Post multos nimiae viae labores,
Ingressu reduci salum petentes,
Intrarunt Libycos repente fines
Qua Carthago gravi jacens ruina
Deflet praeteritae decus juventae.
Hic dum basilicas Deo dicatas
Et Christi subeunt veneranda templa,
Cernunt ut tua, Cypriane martyr,
Servaret loculus neglectus ossa.
Tum vero nimio dolore moti,
Et magno gemitu polum intuentes,
Poscunt auxilium Dei perennis,
Pro quo sancte tibi caput recisum est.
Et mox poplitibus precando flexis,
Pandunt sarcophagum, studentque sacros
qui orabit pro eo quod nesciens fecerit; et dimittetur
ei qui per errorem deliquit in Domino. Salomon quoque
in dedicatione templi orans dicit: Si quis cognoverit
plagam cordis sui, et extenderit manus suas
in domo hac, tu exaudies in loco habitationis tuae, et
repropitiaberis. Perpendat prudens fidelis, quam contrarium
sit veritati divinae consilium Amalarii, et
quantum congruat suasioni diaboli.
XVIII.
In libro quarto, capitulo ultimo, dicit Amalarius:
« Nuperrime monstratum est mihi, ut puto,
ab eo qui quod aperit, nemo claudit, quid rationabiliter
possit dici de corpore Domini posito in altari,
et de calice ex latere ejus, salvo magisterio eorum
qui alias et melius mihi volunt aperire, quomodo et
quare aliter panis ponendus sit in altari, et calix
juxta eum. Altare, crux Christi est, ab eo loco ubi
scriptum est in canone: Unde et memores sumus,
Sceptra tenens regni, et regno rex regna rejungens,
Febru migravit quinto arii ex orbe Kalendas,
Septuaginta senex vitae qui terminat annos.
Quapropter flagito, precibus si flecteris ullis,
Quique hujus relegis versus epigrammata lector,
Astriferam Caroli teneat, dic, spiritus arcem.
II. De translatione reliquiarum sanctorum martyrum Cypriani, Sperati, et Pantaleonis ad urbem Lugdunensem.
Rector magnificus piusque princeps,
Augusto Carolus decore fultus,
Sceptrum nobile Francorum regebat,
Subjectos populos pie gubernans.
Lectos aequora jusserat secare
Ac jam propitio sibi tonante,
Post multos nimiae viae labores,
Ingressu reduci salum petentes,
Intrarunt Libycos repente fines
Qua Carthago gravi jacens ruina
Deflet praeteritae decus juventae.
Hic dum basilicas Deo dicatas
Et Christi subeunt veneranda templa,
Cernunt ut tua, Cypriane martyr,
Servaret loculus neglectus ossa.
Tum vero nimio dolore moti,
Et magno gemitu polum intuentes,
Poscunt auxilium Dei perennis,
Pro quo sancte tibi caput recisum est.
Et mox poplitibus precando flexis,
Pandunt sarcophagum, studentque sacros