PL 115, col. 950
De translatione SS. martyrum (Aimoinus Sangermanensis), J. P. Migne
Sic fides meretur, et ita timor operatur divinus.
CAPUT VI.
Properantes itaque ac finem hujus libelli volentes
attingere, quid in vico quodam, qui Cora ( Core )
nuncupatur, in pago jam Antisiodorensi acciderit,
commemorando narremus. In ecclesia vero ejusdem
loci cum fuissent illati, necnon et in altario veneranter
expositi, quidam juvenis, custode ad modicum
absente, latenter ingrediens, pallium subito
quo eorum sacrae tegebantur reliquiae, furtim abstulit.
Sed aequissima summae rectitudinis operatio,
nec hunc longius inultum abire, nec injustitiam
sanctos martyres pati sustinuit. Porro in humero
sub quo illud absconderat, pustulae morbo percussus,
mox revertens pallium clam ecclesiae projecit
ad ostium: sicque impunitatem quam non merebatur
requirens, aufugiendo delituit. Incommoditate
tamen exorti ulceris ingravescente tumendo cogitur,
vitae desperatione ac tormenti dolore admonitus,
confiteri delictum: quo patefacto cunctisque
audientibus denudato, opem plenae sanitatis, etsi
diu vexatus, sanctis eorum consequitur beneficiis,
praestante Deo ac Domino nostro Jesu Christo, qui
vivit et regnat omnipotens per infinita saecula saeculorum.
Amen.
LIBER SECUNDUS MIRACULORUM, QUI EST TRANSLATIONIS TERTIUS.
INCIPIT PROLOGUS LIBRI SECUNDI MIRACULORUM.
forent onerosa. Nam et in prolixe dicendis, quasquoddam
praestatur levamen, dum unum finitur,
atque aliud inchoatur volumen; quodque praecedens
libellus non humana, verum fateor, praefinitione
solum bis ternis miraculorum titulis radiatur, quantum
eorumdem sanctorum martyrum perfectam insinuet
consummationem, ipsius senarii ratio arithmeticis
nota declarat.
INCIPIT LIBER SECUNDUS MIRACULORUM, QUI EST TRANSLATIONIS TERTIUS. CAPUT PRIMUM.
et quam manifestis decorarint miraculis, laboriosum
ex toto, gratum vero si ex parte narretur,
existimo.
CAPUT II.
Dum namque pro agendis missarum solemniis in
villam quae in eodem pago nuncupata fertur Puteolis
( Puteaux ) declinassent, quidam infantulus inter reliquos
beneficia requirens infirmus accessit. Tunc
nonnulli ut puerum adhortantes, monebant quatenus
pro adipiscenda sanitatis medela ad martyrum
patrocinia, prout valebat, accederet. Quod cum fecisset,
seque rependo magis quam ambulando ante
eorum reliquias prostratus jactavisset, extemplo,
videntibus qui aderant universis, medicinam adeptus
est plenissimae sospitatis. Nec aliter, inquam, nisi
ut eos inde prosequeretur rectus, qui utriusque
pedis imbecillitate advenerat claudus.
CAPUT III.
Nec sit pigrum audire quae Christo bonitatis
cooperatori pro suorum meritis militum libuit operari.
Facimus enim alienum bonum, si complacet,
nostrum. Anus igitur quaedam, nomine Tedelgrimnis,
a parvo (quod multi vicinorum ejus noverant)
surda pariter jacebat et muta. In domo enim cujusdam
CAPUT VI.
Properantes itaque ac finem hujus libelli volentes
attingere, quid in vico quodam, qui Cora ( Core )
nuncupatur, in pago jam Antisiodorensi acciderit,
commemorando narremus. In ecclesia vero ejusdem
loci cum fuissent illati, necnon et in altario veneranter
expositi, quidam juvenis, custode ad modicum
absente, latenter ingrediens, pallium subito
quo eorum sacrae tegebantur reliquiae, furtim abstulit.
Sed aequissima summae rectitudinis operatio,
nec hunc longius inultum abire, nec injustitiam
sanctos martyres pati sustinuit. Porro in humero
sub quo illud absconderat, pustulae morbo percussus,
mox revertens pallium clam ecclesiae projecit
ad ostium: sicque impunitatem quam non merebatur
requirens, aufugiendo delituit. Incommoditate
tamen exorti ulceris ingravescente tumendo cogitur,
vitae desperatione ac tormenti dolore admonitus,
confiteri delictum: quo patefacto cunctisque
audientibus denudato, opem plenae sanitatis, etsi
diu vexatus, sanctis eorum consequitur beneficiis,
praestante Deo ac Domino nostro Jesu Christo, qui
vivit et regnat omnipotens per infinita saecula saeculorum.
Amen.
LIBER SECUNDUS MIRACULORUM, QUI EST TRANSLATIONIS TERTIUS.
INCIPIT PROLOGUS LIBRI SECUNDI MIRACULORUM.
forent onerosa. Nam et in prolixe dicendis, quasquoddam
praestatur levamen, dum unum finitur,
atque aliud inchoatur volumen; quodque praecedens
libellus non humana, verum fateor, praefinitione
solum bis ternis miraculorum titulis radiatur, quantum
eorumdem sanctorum martyrum perfectam insinuet
consummationem, ipsius senarii ratio arithmeticis
nota declarat.
INCIPIT LIBER SECUNDUS MIRACULORUM, QUI EST TRANSLATIONIS TERTIUS. CAPUT PRIMUM.
et quam manifestis decorarint miraculis, laboriosum
ex toto, gratum vero si ex parte narretur,
existimo.
CAPUT II.
Dum namque pro agendis missarum solemniis in
villam quae in eodem pago nuncupata fertur Puteolis
( Puteaux ) declinassent, quidam infantulus inter reliquos
beneficia requirens infirmus accessit. Tunc
nonnulli ut puerum adhortantes, monebant quatenus
pro adipiscenda sanitatis medela ad martyrum
patrocinia, prout valebat, accederet. Quod cum fecisset,
seque rependo magis quam ambulando ante
eorum reliquias prostratus jactavisset, extemplo,
videntibus qui aderant universis, medicinam adeptus
est plenissimae sospitatis. Nec aliter, inquam, nisi
ut eos inde prosequeretur rectus, qui utriusque
pedis imbecillitate advenerat claudus.
CAPUT III.
Nec sit pigrum audire quae Christo bonitatis
cooperatori pro suorum meritis militum libuit operari.
Facimus enim alienum bonum, si complacet,
nostrum. Anus igitur quaedam, nomine Tedelgrimnis,
a parvo (quod multi vicinorum ejus noverant)
surda pariter jacebat et muta. In domo enim cujusdam