PL 120, col. 60
Expositio in Matthaeum (Paschasius Radbertus), J. P. Migne
Christianum. Hinc etiam idem Zara nomen
accepit. Zara quippe oriens dicitur, tanquam populum
orientis Redemptoris videlicet ostendens, de quo
Zacharias propheta: Visitavit nos oriens ex alto [(Luc. I, 78)]
.
Qui populus, etsi post natus, mystica
tamen obstetricis voce primatum accepit, dicentis: Hic egredietur prior.
Sed non mirum, si post sequens
primatum teneat, qui prior ad opus gratiae manum
misit. Utinam cum ad hoc opus manum praetendit,
perfecte natus exisset, et non illo manum retrahente,
alter maceriam incidisset! Et quid maceriam, nisi
opus fidei, nisi aedificationem gratiae, nisi Evangelii
sacramentum, intelligimus figurari? Sed cum manum
Zara in uterum retraxit, Phares exiens maceriam
dividit; quia nimirum cum opus fidei et gratiae
in patriarchis cessavit, tum lex Moysi apparens
quasi quidam paries, medium semet interseruit, et
quodammodo vitam patriarcharum et Christianorum
divisit. Sed veniens Dominus parietem legis de medio
tulit, et divisam maceriam conjunxit, et ex duabus
quodammodo unam effecit, Paulo attestante,
qui ait: Ipse est pax nostra, qui fecit utraque unum,
et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in
carne sua, legem mandatorum in decretis evacuans,
ut duos condat in semetipso in unum novum hominem
faciens pacem [(Ephes. II, 14)]
. Ubi notandum quod ipsum
parietem, qui maceriam divideret, inimicitias Apostolus
vocat. Observatio etenim legis quasi quoddam 38
divortium inter vitam simplicem patriarcharum, et vitam
sequentem Christianorum erat, donec uno angulari
lapidi Christo Jesu jungerentur. Et ideo in genealogia
sua Christus jam tunc praemittebat mysterium,
ex quo futurum praesagiendo signaret effectum.
Praesertim cum in eo jam tunc Christus inerat semine,
quamvis nondum propalatus, futurorum
tamen ad se trahens in rerum figuris fidem; quatenus,
cum adesset, melius eum fides credentium recognosceret,
qui futura per successiones praecedentium
patrum talia praemonstrabat. Unde et Matthaeus
volens eum manifestius designare, simul Phares et
Zaram de Thamar supputavit, ut per eos linea generationis
deducta exhiberet Christum sibi Ecclesiam
in se mystice olim dedicasse, quam ex rerum
prophetia adfuturam suo in tempore praesignabat.
Phares autem genuit Esrom. Esrom genuit Aram.
Aram genuit Aminadab. Aminadab genuit Naasson.
Naasson genuit Salmon. Salmon autem genuit Booz
de Rahab. Hic Phares, sicut ex lectione comperimus,
simul cum Juda patre suo ingressus est in
Aegyptum, ac deinceps horum interdum nulla narrantur
mystica, donec [Naasson] Salmon, sicut in
Numeris (I, 7; II, 3) legimus, quando Israel exiit de
Aegypto, princeps fuisse tribus Judae signetur, quorum
in semine Christum velut repromissum,
Aegyptum introiisse, nulli dubium est. Et ideo quasi
ex praesagio jam tunc populus premebatur. Sentiebat
forsitan inimicus ex eodem semine affuturum, qui
ejus jura quassaret, et ideo non feminas, sed mares
tantum interimere cupiebat, ut vel sic eum quem
accepit. Zara quippe oriens dicitur, tanquam populum
orientis Redemptoris videlicet ostendens, de quo
Zacharias propheta: Visitavit nos oriens ex alto [(Luc. I, 78)]
.
Qui populus, etsi post natus, mystica
tamen obstetricis voce primatum accepit, dicentis: Hic egredietur prior.
Sed non mirum, si post sequens
primatum teneat, qui prior ad opus gratiae manum
misit. Utinam cum ad hoc opus manum praetendit,
perfecte natus exisset, et non illo manum retrahente,
alter maceriam incidisset! Et quid maceriam, nisi
opus fidei, nisi aedificationem gratiae, nisi Evangelii
sacramentum, intelligimus figurari? Sed cum manum
Zara in uterum retraxit, Phares exiens maceriam
dividit; quia nimirum cum opus fidei et gratiae
in patriarchis cessavit, tum lex Moysi apparens
quasi quidam paries, medium semet interseruit, et
quodammodo vitam patriarcharum et Christianorum
divisit. Sed veniens Dominus parietem legis de medio
tulit, et divisam maceriam conjunxit, et ex duabus
quodammodo unam effecit, Paulo attestante,
qui ait: Ipse est pax nostra, qui fecit utraque unum,
et medium parietem maceriae solvens, inimicitias in
carne sua, legem mandatorum in decretis evacuans,
ut duos condat in semetipso in unum novum hominem
faciens pacem [(Ephes. II, 14)]
. Ubi notandum quod ipsum
parietem, qui maceriam divideret, inimicitias Apostolus
vocat. Observatio etenim legis quasi quoddam 38
divortium inter vitam simplicem patriarcharum, et vitam
sequentem Christianorum erat, donec uno angulari
lapidi Christo Jesu jungerentur. Et ideo in genealogia
sua Christus jam tunc praemittebat mysterium,
ex quo futurum praesagiendo signaret effectum.
Praesertim cum in eo jam tunc Christus inerat semine,
quamvis nondum propalatus, futurorum
tamen ad se trahens in rerum figuris fidem; quatenus,
cum adesset, melius eum fides credentium recognosceret,
qui futura per successiones praecedentium
patrum talia praemonstrabat. Unde et Matthaeus
volens eum manifestius designare, simul Phares et
Zaram de Thamar supputavit, ut per eos linea generationis
deducta exhiberet Christum sibi Ecclesiam
in se mystice olim dedicasse, quam ex rerum
prophetia adfuturam suo in tempore praesignabat.
Phares autem genuit Esrom. Esrom genuit Aram.
Aram genuit Aminadab. Aminadab genuit Naasson.
Naasson genuit Salmon. Salmon autem genuit Booz
de Rahab. Hic Phares, sicut ex lectione comperimus,
simul cum Juda patre suo ingressus est in
Aegyptum, ac deinceps horum interdum nulla narrantur
mystica, donec [Naasson] Salmon, sicut in
Numeris (I, 7; II, 3) legimus, quando Israel exiit de
Aegypto, princeps fuisse tribus Judae signetur, quorum
in semine Christum velut repromissum,
Aegyptum introiisse, nulli dubium est. Et ideo quasi
ex praesagio jam tunc populus premebatur. Sentiebat
forsitan inimicus ex eodem semine affuturum, qui
ejus jura quassaret, et ideo non feminas, sed mares
tantum interimere cupiebat, ut vel sic eum quem