PL 125, col. 55
Epistola (Hincmarus Rhemensis), J. P. Migne · Praefatio (Hincmarus Rhemensis), J. P. Migne
doctrinae illorum subjicere. Et quia libellum de scrinio
bonae memoriae fratris vestri Lotharii sine nomine
auctoris suscepimus, in quo singillatim per
loca singula capitula a nobis excerpta sunt posita, et
assensu illius, quiscunque ille fuerit, reprehensa sunt
et damnata, cum de catholicorum Patrum dictis
nostra capitula si poterimus confirmare curabimus,
ipsius etiam reprehensiones ponemus, et eas, quantum
Dominus dederit, confutare studebimus. Tunc
demum ponemus de capitulo confratrum nostrorum
Omnes in quorum manus hoc laboris nostri opusculum
venerit, supplici devotione per charitatis
viscera postulamus ut quoniam de ipsis schedulis
notariorum ante emendationem, instante domino
nostro rege Carolo, sub celeritate illud transcribi
fecimus, et idcirco in locis plurimis eradi et emendari
quaedam necessitas compulit, si nacta occasione
aliquis aemulus recta hinc eraserit, et forte prava
superinduxerit, aut scriptorum imperitia secus transcripserit,
alienum nobis errorem non imputent.
Sed collecta hic a nobis testimonia catholicorum
inspicientes, quorum doctrinam sensu, ore et manu,
quantum dat Dominus, sequimur, aut superseminata
ab inimico zizania in medio tritici evellant et colligant,
aut si tantum adhibere dignati fuerint studium,
per quemcunque illis placuerit paucis litterulis
haec innotescendo, de Ecclesiae Rhemensis
archivo unde dubitaverint, relevare procurent. Et
cujus dignationi haec quae sequuntur transcribere
complacuerit, hanc etiam postulationem conscribi
quaesumus faciat. Quae ideo dicimus et precamur
quoniam et olim Nestorium Constantinopolitanum,
et Macarium Antiochenum episcopum, de scripturis
authenticis ac sanctorum dictis quaedam interrasisse
atque corrupisse prodentibus gestis comperimus. Et
sicut ipsorum qui interfuerunt concilio relatione
didicimus, quando divae memoriae domnus Carolus
Felicem, infelicem Orgellitanae civitatis episcopum,
synodali decreto haereticum comprobatum atque
damnatum comperit, etiam revictum invenit quia,
corrupto muneribus juniore Bibliothecario Aquensis
palatii, librum beati Hilarii rasit, et ubi scriptum
erat quia in Dei Filio carnis humilitas adoratur,
immisit carnis humilitas adoptatur. Sed et sicut
mox lector inveniet, sermonem Flori de praedestinatione
nuperius editum non incerto indicio credimus
depravatum.
In capite indiculorum sequentis operis sermonem
Flori, quem mutuante Heriboldo, quondam Antissiodorensium
venerabili episcopo, in synodali conventu
bonae memoriae fratris vestri Lotharii sine nomine
auctoris suscepimus, in quo singillatim per
loca singula capitula a nobis excerpta sunt posita, et
assensu illius, quiscunque ille fuerit, reprehensa sunt
et damnata, cum de catholicorum Patrum dictis
nostra capitula si poterimus confirmare curabimus,
ipsius etiam reprehensiones ponemus, et eas, quantum
Dominus dederit, confutare studebimus. Tunc
demum ponemus de capitulo confratrum nostrorum
Omnes in quorum manus hoc laboris nostri opusculum
venerit, supplici devotione per charitatis
viscera postulamus ut quoniam de ipsis schedulis
notariorum ante emendationem, instante domino
nostro rege Carolo, sub celeritate illud transcribi
fecimus, et idcirco in locis plurimis eradi et emendari
quaedam necessitas compulit, si nacta occasione
aliquis aemulus recta hinc eraserit, et forte prava
superinduxerit, aut scriptorum imperitia secus transcripserit,
alienum nobis errorem non imputent.
Sed collecta hic a nobis testimonia catholicorum
inspicientes, quorum doctrinam sensu, ore et manu,
quantum dat Dominus, sequimur, aut superseminata
ab inimico zizania in medio tritici evellant et colligant,
aut si tantum adhibere dignati fuerint studium,
per quemcunque illis placuerit paucis litterulis
haec innotescendo, de Ecclesiae Rhemensis
archivo unde dubitaverint, relevare procurent. Et
cujus dignationi haec quae sequuntur transcribere
complacuerit, hanc etiam postulationem conscribi
quaesumus faciat. Quae ideo dicimus et precamur
quoniam et olim Nestorium Constantinopolitanum,
et Macarium Antiochenum episcopum, de scripturis
authenticis ac sanctorum dictis quaedam interrasisse
atque corrupisse prodentibus gestis comperimus. Et
sicut ipsorum qui interfuerunt concilio relatione
didicimus, quando divae memoriae domnus Carolus
Felicem, infelicem Orgellitanae civitatis episcopum,
synodali decreto haereticum comprobatum atque
damnatum comperit, etiam revictum invenit quia,
corrupto muneribus juniore Bibliothecario Aquensis
palatii, librum beati Hilarii rasit, et ubi scriptum
erat quia in Dei Filio carnis humilitas adoratur,
immisit carnis humilitas adoptatur. Sed et sicut
mox lector inveniet, sermonem Flori de praedestinatione
nuperius editum non incerto indicio credimus
depravatum.
In capite indiculorum sequentis operis sermonem
Flori, quem mutuante Heriboldo, quondam Antissiodorensium
venerabili episcopo, in synodali conventu