PL 125, col. 78
De praedestinatione (Hincmarus Rhemensis), J. P. Migne
contra Gallos prave sentientes hoc idem
demonstrat dicens: « Doctrinam, inquit, quam sanctae
memoriae Augustinus episcopus contra Pelagianos,
inimicos gratiae Christi et liberi arbitrii decomptores,
per multos annos apostolice asseruit, litterisque
mandavit, quibusdam visum est aut non intelligendi,
aut intelligi eam nolendo reprehendere, et hoc quasi
compendium cognitionis his qui judicio eorum ducebantur
afferre, ut quae in libris praedicti viri damnabilia
se reperisse jactabant, brevium capitulorum
indiculis publicarent, talique commento et detestationem
ejus quem impeterent obtinerent, et ab his
quae infamassent curam exterriti lectoris averterent.
Ne ergo hanc persuasionem temere quis recipiat, et
talem putet sensum scriptis catholici inesse doctoris,
qualem eum qui frustra calumniantur ostentant,
singulis capitulis, quae damnationis titulo praenotarunt,
brevi et absoluta professione respondeo: in
nullo recedens a tramite earum diffinitionum, quae
in sancti viri disputationibus continentur: ut facile
vel tenuis diligentiae advertat inspector, quam injustis
opprobriis catholici praedicatoris memoria carpatur,
et in quod peccatum cadant qui aliena instigatione
commoti scriptorem celeberrimi nominis
promptius habeant culpare quam nosse. »
Haec autem, quae prolata sunt a sancto Coelestino
et beato Prospero in redargutione et compressione
ex verbis beati Augustini hujus novae haereseos,
acta sunt post obitum ipsius doctissimi et catholici
viri, secundo anno postquam ipse obiit. Et congregata,
sicut Prosper in Chronica sua demonstrat,
apud Ephesum plus ducentorum synodo sacerdotum,
Nestorius cum haeresi nominis sui, et cum multis
Pelagianis, qui cognatum errori suo juvabant dogma,
damnatur. Sed et sanctus Liberatus, archidiaconus
Ecclesiae Carthaginis regionis sextae, in Breviario
causae Nestorianorum et Eutychianorum collecto
ita ad locum dicit [(cap. 4)] : « Cyrillus vero
per Posidonium diaconum suum retulit de Nestorio
papae Coelestino, et quid Constantinopoli ageretur
ei per epistolam suam allegavit. » Et post aliquanta [(cap. 5)] :
« Imperator sacram et beato Augustino
Hipponeregiensi episcopo per Ebagnium Magistrianum
scripsit, ut ipsi concilio 15 praestaret sui praesentiam:
qui Ebagnius veniens Carthaginem magnam,
audivit a Capreolo ipsius urbis antistite beatum
Augustinum ex hoc mundo migrasse ad Dominum,
acceptisque ab eo ad imperatorem litteris
loquentibus de obitu beati Augustini, Constantinopolim
unde venerat rediit. Porro Capreolus archiepiscopus
propter impetus Wandalorum, Africanas
regiones obsidentium, universale concilium congregare
non valens, Vessulam diaconum suum misit
Ephesum ad concilium legatum. Coelestinus vero
papa Romanus scripsit Nestorio increpationis epistolam, »
et sequentia. Sed et memorata epistola
Capreoli, quae a nobis et a multis habetur, haec ita
se habere testatur, sicut legentibus narratio ipsa
confirmat. Contra quam haeresim venerandae memoriae
demonstrat dicens: « Doctrinam, inquit, quam sanctae
memoriae Augustinus episcopus contra Pelagianos,
inimicos gratiae Christi et liberi arbitrii decomptores,
per multos annos apostolice asseruit, litterisque
mandavit, quibusdam visum est aut non intelligendi,
aut intelligi eam nolendo reprehendere, et hoc quasi
compendium cognitionis his qui judicio eorum ducebantur
afferre, ut quae in libris praedicti viri damnabilia
se reperisse jactabant, brevium capitulorum
indiculis publicarent, talique commento et detestationem
ejus quem impeterent obtinerent, et ab his
quae infamassent curam exterriti lectoris averterent.
Ne ergo hanc persuasionem temere quis recipiat, et
talem putet sensum scriptis catholici inesse doctoris,
qualem eum qui frustra calumniantur ostentant,
singulis capitulis, quae damnationis titulo praenotarunt,
brevi et absoluta professione respondeo: in
nullo recedens a tramite earum diffinitionum, quae
in sancti viri disputationibus continentur: ut facile
vel tenuis diligentiae advertat inspector, quam injustis
opprobriis catholici praedicatoris memoria carpatur,
et in quod peccatum cadant qui aliena instigatione
commoti scriptorem celeberrimi nominis
promptius habeant culpare quam nosse. »
Haec autem, quae prolata sunt a sancto Coelestino
et beato Prospero in redargutione et compressione
ex verbis beati Augustini hujus novae haereseos,
acta sunt post obitum ipsius doctissimi et catholici
viri, secundo anno postquam ipse obiit. Et congregata,
sicut Prosper in Chronica sua demonstrat,
apud Ephesum plus ducentorum synodo sacerdotum,
Nestorius cum haeresi nominis sui, et cum multis
Pelagianis, qui cognatum errori suo juvabant dogma,
damnatur. Sed et sanctus Liberatus, archidiaconus
Ecclesiae Carthaginis regionis sextae, in Breviario
causae Nestorianorum et Eutychianorum collecto
ita ad locum dicit [(cap. 4)] : « Cyrillus vero
per Posidonium diaconum suum retulit de Nestorio
papae Coelestino, et quid Constantinopoli ageretur
ei per epistolam suam allegavit. » Et post aliquanta [(cap. 5)] :
« Imperator sacram et beato Augustino
Hipponeregiensi episcopo per Ebagnium Magistrianum
scripsit, ut ipsi concilio 15 praestaret sui praesentiam:
qui Ebagnius veniens Carthaginem magnam,
audivit a Capreolo ipsius urbis antistite beatum
Augustinum ex hoc mundo migrasse ad Dominum,
acceptisque ab eo ad imperatorem litteris
loquentibus de obitu beati Augustini, Constantinopolim
unde venerat rediit. Porro Capreolus archiepiscopus
propter impetus Wandalorum, Africanas
regiones obsidentium, universale concilium congregare
non valens, Vessulam diaconum suum misit
Ephesum ad concilium legatum. Coelestinus vero
papa Romanus scripsit Nestorio increpationis epistolam, »
et sequentia. Sed et memorata epistola
Capreoli, quae a nobis et a multis habetur, haec ita
se habere testatur, sicut legentibus narratio ipsa
confirmat. Contra quam haeresim venerandae memoriae