PL 125, col. 793
Capitula synodica (Hincmarus Rhemensis), J. P. Migne
Haec capitula anno XII episcopatus nostri, IV Idus Junias, aliis capitulis quae jam consacerdotibus
nostris dederamus, auctoritatem Patrum sequentes, superaddidimus, et fratribus
ac consacerdotibus nostris observanda tradidimus.
CAP. I.-- Quod presbyteri curare debeant, ut publici peccatores poenitentiam accipiant, et episcopo referre quomodo illam agant. De poena eorum qui ad poenitentiam venire contemnunt, et presbyterorum, qui peccatores non indicant; et quod ultima poenitentia nulli neganda sit.
Ut unusquisque sacerdos maximam providentiam
habeat, quatenus, si forte in parochia sua publicum
homicidium, aut adulterium, sive perjurium, vel
quodcunque criminale peccatum publice perpetratum
fuerit, statim, si auctorem facti vel consentientem
adire potuerit, hortetur eum quatenus ad poenitentiam
veniat coram decano et compresbyteris
suis, et quidquid ipsi inde invenerint vel egerint,
hoc comministris nostris, magistris suis, qui in civitate
consistunt, innotescat: ut infra quindecim
dies ad nostram praesentiam publicus peccator, si
intra parochiam nostram fuerimus, veniat, et juxta
traditionem canonicam publicam poenitentiam cum
manus impositione accipiat: et si longius a parochia
nostra fuerimus, annus et dies Kalendarum
subtiliter describatur, quando peccatum publicum
quisque admisit, et quando ad poenitentiam 731
coram ministris venit, vel quando ad impositionem
manus nostrae pervenit. Et semper de Kalendis
in Kalendis mensium, quando presbyteri de
decaniis simul conveniunt, collationem de poenitentibus
suis habeant, qualiter unusquisque suam poenitentiam
faciat, et nobis per comministrum nostrum
renuntietur, ut in actione poenitentiae pensare valeamus,
quando quisque poenitens reconciliari debeat.
Et si forte quis ad poenitentiam venire noluerit infra
quindecim dies post perpetrationem peccati, et
exhortationem presbyteri in cujus parochia actum
fuerit, et sedulitatem decani ac compresbyterorum
suorum, atque instantiam comministrorum nostrorum,
decernatur qualiter qui peccatum perpetravit,
et ad poenitentiam redire contemnit, a coetu Ecclesiae,
donec ad poenitentiam redeat, segregetur. Et sciat
quisque presbyter, quia si per alium nobis cognitum
fuerit quod in sua parochia admittatur, et tardius
ad nostram notitiam perlatum fuerit, tantos dies a
ministerio suspensus in pane et aqua excommunicatus
morabitur, quantos dies nostram vel comministrorum
nostrorum notitiam ipsa actio, sine illius
suggestione, et debita ac jussa commonitione, supertransierit:
et in cujus negligentia peccator publicus
non commonitus post tantos dies sicut praefiximus
obierit, sciat se quisque presbyter gradum
amissurum. Hoc tamen omnimodis ab omnibus caveatur,
nostris dederamus, auctoritatem Patrum sequentes, superaddidimus, et fratribus
ac consacerdotibus nostris observanda tradidimus.
CAP. I.-- Quod presbyteri curare debeant, ut publici peccatores poenitentiam accipiant, et episcopo referre quomodo illam agant. De poena eorum qui ad poenitentiam venire contemnunt, et presbyterorum, qui peccatores non indicant; et quod ultima poenitentia nulli neganda sit.
Ut unusquisque sacerdos maximam providentiam
habeat, quatenus, si forte in parochia sua publicum
homicidium, aut adulterium, sive perjurium, vel
quodcunque criminale peccatum publice perpetratum
fuerit, statim, si auctorem facti vel consentientem
adire potuerit, hortetur eum quatenus ad poenitentiam
veniat coram decano et compresbyteris
suis, et quidquid ipsi inde invenerint vel egerint,
hoc comministris nostris, magistris suis, qui in civitate
consistunt, innotescat: ut infra quindecim
dies ad nostram praesentiam publicus peccator, si
intra parochiam nostram fuerimus, veniat, et juxta
traditionem canonicam publicam poenitentiam cum
manus impositione accipiat: et si longius a parochia
nostra fuerimus, annus et dies Kalendarum
subtiliter describatur, quando peccatum publicum
quisque admisit, et quando ad poenitentiam 731
coram ministris venit, vel quando ad impositionem
manus nostrae pervenit. Et semper de Kalendis
in Kalendis mensium, quando presbyteri de
decaniis simul conveniunt, collationem de poenitentibus
suis habeant, qualiter unusquisque suam poenitentiam
faciat, et nobis per comministrum nostrum
renuntietur, ut in actione poenitentiae pensare valeamus,
quando quisque poenitens reconciliari debeat.
Et si forte quis ad poenitentiam venire noluerit infra
quindecim dies post perpetrationem peccati, et
exhortationem presbyteri in cujus parochia actum
fuerit, et sedulitatem decani ac compresbyterorum
suorum, atque instantiam comministrorum nostrorum,
decernatur qualiter qui peccatum perpetravit,
et ad poenitentiam redire contemnit, a coetu Ecclesiae,
donec ad poenitentiam redeat, segregetur. Et sciat
quisque presbyter, quia si per alium nobis cognitum
fuerit quod in sua parochia admittatur, et tardius
ad nostram notitiam perlatum fuerit, tantos dies a
ministerio suspensus in pane et aqua excommunicatus
morabitur, quantos dies nostram vel comministrorum
nostrorum notitiam ipsa actio, sine illius
suggestione, et debita ac jussa commonitione, supertransierit:
et in cujus negligentia peccator publicus
non commonitus post tantos dies sicut praefiximus
obierit, sciat se quisque presbyter gradum
amissurum. Hoc tamen omnimodis ab omnibus caveatur,