PL 126, col. 1027

Namque monasterii ante fores genitricis in aula,
Ista sub immenso gerebantur munere Christi:
Dum fieret sanctum templum proprio sub honore;
Quo placidus demum migraret jure sepultum,
Praestante Rege regum, et Domino dominantium Jesu Christo, bono et benigno Salvatore mundi: qui
cum Deo Patre, et Spiritu sancto vivit et regnat Deus per infinita saecula saeculorum. Amen.

Studiosis in Christo piisque lectoribus salus et pax
perennis ab Jesu omnium dominatore dominantium.
Quoniam non saturatur oculus visu, nec auris auditu,
siquidem pertransibunt plurimi, et multiplex
erit scientia; hunc libellum miraculorum domni
nostri Germani, elucentibus promicantem insignibus,
per aliquorum manus minime dubito revolvendum.
Haec priscorum temporibus Danorum, Ragenarii scilicet
ejusque sociorum, meritis ipsius sancti pontificis
superno favore mundo concessa, ad aures usque serenissimi
regis Caroli digna passim relatione pervulgata
fluxerunt. Quibus ille gavisus, veluti eorum
pretiositate se regnante munificentior redderetur
orbis, mandavit ea solerti diligentia notari, atque
ecclesiastico jure catholicis paginis aggregari. Tunc

namque memorati sancti Praesulis Coenobio praeerat
domnus et abbas vir venerabilis Ebroinus, Pictavensis
ecclesiae sedis episcopus. Hic regali censura
injunctum sibi negotium quomodo perficeretur incumbens,
duobus hoc delegavit agendum ejusdem
Sicut laude dignos credimus eos, qui gesta vel
miracula sanctorum, quae divina virtus per eos operari
dignatur, ad aedificationem fidelium scribere satagunt:
ita absque dubio scimus culpari illos, qui

prae desidia ac torpore mentis ea litteris tradere ad
profectum negligunt futurorum. Jam veluti a somno
quotidie ad amorem Dei studiumque bene vivendi
excitantur plurimi, legentes in libris facta sanctorum
Patrum, eorumque ac si praesentia sacra cernentes