PL 126, col. 684
Epistolae et decreta (Joannes VIII), J. P. Migne
est, citissimum consilium, confortante nos Domino,
praeparemus.
XXX. AD BOSONEM COMITEM. [(Anno 876.)] Dolet quod sibi deprecanti auxilium contra Saracenos non tulerit. Significat Urbem magno in discrimine versari, cum ad eam oppugnandam fama sit magnum exercitum venturum: quare eum rogat ut quantocius opem ferat. Legatos ab eo detineri miratur.
JOANNES episcopus JOANNI BOSONI comiti.
Saepe gloriam tuam missis et litteris hortari ac
deprecari studuimus, ut manum auxilii porrigens,
contra nefandos Saracenos hostiliter occurrere
tandem satageret; sed, proh dolor! nil hactenus
praesidii adipisci meruimus, adeo ut nec responsum,
sicut nec de aliis quibusque necessitatibus, a nobilitate
tua recipere hucusque noscamur. Quapropter
nimis dolentes gementesque, iterum iterumque dilectionem
tuam monemus, hortamur et obsecramus,
ne differas ultra, nec patiaris populum Domini ab
illis divinitus fulminandis Agarenis discerpi, qui
operuerunt universam superficiem terrae, sicut locustae,
ita ut pene cunctis habitatoribus inde sublatis,
et in praedam et gladium traditis, redacta sit in
solitudinem et in cubilia bestiarum, et, quod est
adhuc amplius formidandum, atque cavendum, certa
relatione didicerimus, stolum amplissimum in
proximo ad expugnandam urbem venturum, id est
centum naves, ex quibus cum equis sunt quindecim
grandes. Quod quam ingens malum et incomparabile
sit si intente consideraveritis, advertetis, perditio
enim istius urbis totius est mundi dispendium, imo
et ipsius Christianae religionis jactura. Et ideo, secundum
quod et spiritalis filius noster semper Augustus
necessario tuae commisit industriae, omnium
caeterarum rerum curis omissis, hoc vos convenit
toto considerare mentis intuitu, et ad auxilium nostrum
non modicum exercitum quantocius destinare.
Si enim vestrum divinitus roboratum nobis non
porrigitis validum et amplum confestim auxilium,
scitote nihil amplius remanere, nisi ut nobis a vobis
desperatis dimissis, vobis etiam ab hac sancta
Ecclesia nulla spes ultra remaneat. Porro si in praesenti
necessitate nobis aptum et sufficiens praebueritis
auxilium, et nihil differentes, populo Dei, beato
Petro speciali praerogativa commisso, subvenire
studueritis, scitote in omni opportunitate vestra
tanto nos fore promptiores, quanto fuerimus redditi
ab hoste securiores. Caeterum dilectionem tuam miramur
legatos retinuisse, Leonem episcopum charissimum
nepotem nostrum apocrisiarium et missum
apostolicae sedis, atque Petrum aeque episcopum,
qui cum festinantes per vos ad divinitus protectum
Augustum mitterentur, a vobis et tunc detenti sunt,
et modo nihilominus non merito retinentur. Quod
quia contra decus apostolicae sedis, quod nunquam
factum est, profecto non dimittemus, cum hinc certi
fuerimus, inultum. Cum enim nos illos pro multiplicibus
praeparemus.
XXX. AD BOSONEM COMITEM. [(Anno 876.)] Dolet quod sibi deprecanti auxilium contra Saracenos non tulerit. Significat Urbem magno in discrimine versari, cum ad eam oppugnandam fama sit magnum exercitum venturum: quare eum rogat ut quantocius opem ferat. Legatos ab eo detineri miratur.
JOANNES episcopus JOANNI BOSONI comiti.
Saepe gloriam tuam missis et litteris hortari ac
deprecari studuimus, ut manum auxilii porrigens,
contra nefandos Saracenos hostiliter occurrere
tandem satageret; sed, proh dolor! nil hactenus
praesidii adipisci meruimus, adeo ut nec responsum,
sicut nec de aliis quibusque necessitatibus, a nobilitate
tua recipere hucusque noscamur. Quapropter
nimis dolentes gementesque, iterum iterumque dilectionem
tuam monemus, hortamur et obsecramus,
ne differas ultra, nec patiaris populum Domini ab
illis divinitus fulminandis Agarenis discerpi, qui
operuerunt universam superficiem terrae, sicut locustae,
ita ut pene cunctis habitatoribus inde sublatis,
et in praedam et gladium traditis, redacta sit in
solitudinem et in cubilia bestiarum, et, quod est
adhuc amplius formidandum, atque cavendum, certa
relatione didicerimus, stolum amplissimum in
proximo ad expugnandam urbem venturum, id est
centum naves, ex quibus cum equis sunt quindecim
grandes. Quod quam ingens malum et incomparabile
sit si intente consideraveritis, advertetis, perditio
enim istius urbis totius est mundi dispendium, imo
et ipsius Christianae religionis jactura. Et ideo, secundum
quod et spiritalis filius noster semper Augustus
necessario tuae commisit industriae, omnium
caeterarum rerum curis omissis, hoc vos convenit
toto considerare mentis intuitu, et ad auxilium nostrum
non modicum exercitum quantocius destinare.
Si enim vestrum divinitus roboratum nobis non
porrigitis validum et amplum confestim auxilium,
scitote nihil amplius remanere, nisi ut nobis a vobis
desperatis dimissis, vobis etiam ab hac sancta
Ecclesia nulla spes ultra remaneat. Porro si in praesenti
necessitate nobis aptum et sufficiens praebueritis
auxilium, et nihil differentes, populo Dei, beato
Petro speciali praerogativa commisso, subvenire
studueritis, scitote in omni opportunitate vestra
tanto nos fore promptiores, quanto fuerimus redditi
ab hoste securiores. Caeterum dilectionem tuam miramur
legatos retinuisse, Leonem episcopum charissimum
nepotem nostrum apocrisiarium et missum
apostolicae sedis, atque Petrum aeque episcopum,
qui cum festinantes per vos ad divinitus protectum
Augustum mitterentur, a vobis et tunc detenti sunt,
et modo nihilominus non merito retinentur. Quod
quia contra decus apostolicae sedis, quod nunquam
factum est, profecto non dimittemus, cum hinc certi
fuerimus, inultum. Cum enim nos illos pro multiplicibus