PL 133, col. 129
Moralia in Job (Odo Cluniacensis), J. P. Migne
elegit. Idcirco quippe nos sic premit in infimis, quia
videt quomodo remuneret in summis. Hinc ergo
unusquisque colligat, quid illic sint passuri quos
reprobat, si hic sic cruciat quos amat? TYPICE. Quid
aliud in manu Domini est testa, nisi caro ex nostrae
substantiae luto sumpta? Etenim testa igne solidatur,
et caro Domini per passionem robustior exstitit, ut
illud Prophetae: « Aruit velut testa virtus mea [(Psal. XXI, 16)] .
» Sanies itaque putredo est sanguinis,
et peccata carnis, ex longa vetustate pejor sanies
est. Vulnus itaque in saniem vertitur, cum neglecta
culpa usu deterius gravatur. Redemptor itaque
noster corpus suum in manibus persequentium
tradens, saniem testa rasit, quia peccata nostra carne
sua delevit. Venit, ut scriptum est, « in similitudinem
carnis peccati [(Rom. VI, 5)] , » ut de peccato
damnaret peccatum. Testa ergo sanies raditur, cum
carne culpa superatur. Qui non in foro ubi lex perstrepit,
sed in sterquilinio residet; quia attestante
Paulo: « Infirma mundi elegit, ut confunderet fortia [(I Cor. I, 17)] .
» Ecce dolens in sterquilinio sedet,
quia post perpetratas culpas libenter corda poenitentium
possidet. Qui dum mala sua flendo considerant,
quasi ante se stercora sese abjiciendo coacervant.
Unde per prophetam dicitur: « Ad quem respiciam,
nisi ad humilem et quietum? » [(Isa. LXVI, 2.)] Quotidie
etiam nunc usque perversa tolerat, cum a reprobis
ejus electi lacerantur. Pravis enim moribus
in Ecclesia Redemptoris vitam multi insequuntur,
non gladiis, sed malis actibus. Qui non solum pravae
actioni seipsos inferunt, sed etiam justorum rectitudinem
inflectere ad perversa moliuntur. MORALITER.
Quid per testam nisi vigor districtionis, quid
per saniem nisi fluctus illicitae cogitationis accipitur?
Percussi ergo testa saniem radimus, cum post
pollutionem cogitationis illicitae nosmetipsos aspere
dimicando mundamus. Aliter: Per testam fragilitas
mortalitatis intelligitur. Testa ergo saniem mundare
est mortalitatis cursum fragilitatemque pensare.
Cum ergo prava se cogitatio menti influit, quasi
ex vulnere sanies decurrit. Sed citius sanies tergitur,
si in consideratione nostra fragilitas quasi in
manu testa teneatur. Sanies itaque tergitur, cum
culpa non solum ab opere, sed etiam a cogitatione
resecatur. Hinc Dominus: « Dico, inquit, vobis, quod
si quis viderit mulierem ad concupiscendum eam,
jam moechatus est eam in corde suo [(Matth. V, 28)] . »
In sterquilinio sedet, qui infirmitatem suam sollicitus
respicit, et se de bonis quae per gratiam percipit,
non extollit. In sterquilinio nobis sedere est, ad ea
quae illicite gessimus, mentis oculos poenitendo reducere.
Sequitur:
VERS. 9. Dixit autem illi uxor sua. Adhuc tu permanes
in simplicitate tua. Benedic Deo, morere. - Antiquus
hostis humanum genus duobus modis tentare
consuevit. Ut videlicet corda stantium aut tribulationibus
frangat, aut persuasionibus molliat.
In utrisque ergo contra beatum Job se vehementer
exercuit. Nam patrifamilias intulit damna rerum,
videt quomodo remuneret in summis. Hinc ergo
unusquisque colligat, quid illic sint passuri quos
reprobat, si hic sic cruciat quos amat? TYPICE. Quid
aliud in manu Domini est testa, nisi caro ex nostrae
substantiae luto sumpta? Etenim testa igne solidatur,
et caro Domini per passionem robustior exstitit, ut
illud Prophetae: « Aruit velut testa virtus mea [(Psal. XXI, 16)] .
» Sanies itaque putredo est sanguinis,
et peccata carnis, ex longa vetustate pejor sanies
est. Vulnus itaque in saniem vertitur, cum neglecta
culpa usu deterius gravatur. Redemptor itaque
noster corpus suum in manibus persequentium
tradens, saniem testa rasit, quia peccata nostra carne
sua delevit. Venit, ut scriptum est, « in similitudinem
carnis peccati [(Rom. VI, 5)] , » ut de peccato
damnaret peccatum. Testa ergo sanies raditur, cum
carne culpa superatur. Qui non in foro ubi lex perstrepit,
sed in sterquilinio residet; quia attestante
Paulo: « Infirma mundi elegit, ut confunderet fortia [(I Cor. I, 17)] .
» Ecce dolens in sterquilinio sedet,
quia post perpetratas culpas libenter corda poenitentium
possidet. Qui dum mala sua flendo considerant,
quasi ante se stercora sese abjiciendo coacervant.
Unde per prophetam dicitur: « Ad quem respiciam,
nisi ad humilem et quietum? » [(Isa. LXVI, 2.)] Quotidie
etiam nunc usque perversa tolerat, cum a reprobis
ejus electi lacerantur. Pravis enim moribus
in Ecclesia Redemptoris vitam multi insequuntur,
non gladiis, sed malis actibus. Qui non solum pravae
actioni seipsos inferunt, sed etiam justorum rectitudinem
inflectere ad perversa moliuntur. MORALITER.
Quid per testam nisi vigor districtionis, quid
per saniem nisi fluctus illicitae cogitationis accipitur?
Percussi ergo testa saniem radimus, cum post
pollutionem cogitationis illicitae nosmetipsos aspere
dimicando mundamus. Aliter: Per testam fragilitas
mortalitatis intelligitur. Testa ergo saniem mundare
est mortalitatis cursum fragilitatemque pensare.
Cum ergo prava se cogitatio menti influit, quasi
ex vulnere sanies decurrit. Sed citius sanies tergitur,
si in consideratione nostra fragilitas quasi in
manu testa teneatur. Sanies itaque tergitur, cum
culpa non solum ab opere, sed etiam a cogitatione
resecatur. Hinc Dominus: « Dico, inquit, vobis, quod
si quis viderit mulierem ad concupiscendum eam,
jam moechatus est eam in corde suo [(Matth. V, 28)] . »
In sterquilinio sedet, qui infirmitatem suam sollicitus
respicit, et se de bonis quae per gratiam percipit,
non extollit. In sterquilinio nobis sedere est, ad ea
quae illicite gessimus, mentis oculos poenitendo reducere.
Sequitur:
VERS. 9. Dixit autem illi uxor sua. Adhuc tu permanes
in simplicitate tua. Benedic Deo, morere. - Antiquus
hostis humanum genus duobus modis tentare
consuevit. Ut videlicet corda stantium aut tribulationibus
frangat, aut persuasionibus molliat.
In utrisque ergo contra beatum Job se vehementer
exercuit. Nam patrifamilias intulit damna rerum,