PL 139, col. 1142
Vita S. Hadalini (Notgerus Leodiensis), J. P. Migne
ostentavit, eumque vicem suam supplere
post se cathedrae suae subrogandum ex nomine designavit.
Plebe itaque suis sacris benedictionibus
insignita, B. Hadalino secum comitante, diu destinatum
accipiunt callem.
3.
Sed cum Dominus ipsius benedicti Hadalini sanctitatis
jubar super candelabrum ponere [(Matth. V, 15)]
popularis disponeret notionis, contigit, dum iter
agerent, ut accumberent quietis gratia ambo, dormientique
de quo agitur sancto, alter vigilans, benignus
scilicet Remaclus, solis radium qui oberat
vultui imminens soporantis, angelico velari cerneret
obumbramine. Evigilans autem ait ad eum
beatus pontifex: Frater dulcissime, si quam nunc
visionem in somnis agnoscis tibi ostensam fore,
mihi indicare ne differas, charissime. At ille vultu
submisso primo renitens, sed post jubentis voci
obtemperans, ait: « Decreveram tibi, Pater beatissime,
quae videram in praesenti occulere, verum
evolutis aliquot diebus humili pronus devotione
patefacere. Sed cum tuae jussioni quidquam negare
fas non sit: Vidi, inquam, columbam, cum blando
sopore quiescerem, de coelo super me indignum alis
expansis descendere [(Joan. I, 32)] , oculosque meos
aliquantulum circumvolitare; sicque caput meum
supersedere, meque hoc omen quid boni portenderit
fateor ignorare. » At B. pontifex Remaclus hilari etiam
intuens vultu: « Excellit, inquit, o Hadaline, dignitas
tua modicitatem meam, indignumque me tali
fateor socio, quem famulatu obumbrari conspexi
angelico. Te per diem sol non uret, neque luna per
noctem, ait Psalmista [(Psal. CXX, 6)] , quia nec in
Christo, nec in illustrata per eum excedes Ecclesia.
Columba quippe Spiritum sanctum qui super Dominum
in Jordanis fluminis baptismate requievit, et
eum oleo exsultationis prae participibus suis unxit [(Psal. XLIV, 8)] ,
ostendit; ipse gratia mitissimae pietatis
tuum cor illustravit, teque in sui servitio perenniter
post se cathedrae suae subrogandum ex nomine designavit.
Plebe itaque suis sacris benedictionibus
insignita, B. Hadalino secum comitante, diu destinatum
accipiunt callem.
3.
Sed cum Dominus ipsius benedicti Hadalini sanctitatis
jubar super candelabrum ponere [(Matth. V, 15)]
popularis disponeret notionis, contigit, dum iter
agerent, ut accumberent quietis gratia ambo, dormientique
de quo agitur sancto, alter vigilans, benignus
scilicet Remaclus, solis radium qui oberat
vultui imminens soporantis, angelico velari cerneret
obumbramine. Evigilans autem ait ad eum
beatus pontifex: Frater dulcissime, si quam nunc
visionem in somnis agnoscis tibi ostensam fore,
mihi indicare ne differas, charissime. At ille vultu
submisso primo renitens, sed post jubentis voci
obtemperans, ait: « Decreveram tibi, Pater beatissime,
quae videram in praesenti occulere, verum
evolutis aliquot diebus humili pronus devotione
patefacere. Sed cum tuae jussioni quidquam negare
fas non sit: Vidi, inquam, columbam, cum blando
sopore quiescerem, de coelo super me indignum alis
expansis descendere [(Joan. I, 32)] , oculosque meos
aliquantulum circumvolitare; sicque caput meum
supersedere, meque hoc omen quid boni portenderit
fateor ignorare. » At B. pontifex Remaclus hilari etiam
intuens vultu: « Excellit, inquit, o Hadaline, dignitas
tua modicitatem meam, indignumque me tali
fateor socio, quem famulatu obumbrari conspexi
angelico. Te per diem sol non uret, neque luna per
noctem, ait Psalmista [(Psal. CXX, 6)] , quia nec in
Christo, nec in illustrata per eum excedes Ecclesia.
Columba quippe Spiritum sanctum qui super Dominum
in Jordanis fluminis baptismate requievit, et
eum oleo exsultationis prae participibus suis unxit [(Psal. XLIV, 8)] ,
ostendit; ipse gratia mitissimae pietatis
tuum cor illustravit, teque in sui servitio perenniter