PL 139, col. 1143
Vita S. Hadalini (Notgerus Leodiensis), J. P. Migne
delegavit. » Haec et his similia sa rae eruditionis
verba Hadalinus a Deo electus cordis aure
audiebat, et ad majora se virtutum opera deinceps
accingere cogitabat.
4.
Rursus benignus pontifex Remaclus futurorum
praescius ait ad illum: Accelera ergo, fili mi, alio
quanto ius profectionem Christum consectans praeducem.
Vallem contiguam saltui qui adjacet fluvio
quem Letiam dicunt vicini, adiens locum qui
Inter quatuor-montes vocatur inquire, et illic, Deo
cohospite, tibi habitaculum atque oratorium construe,
angelis ubi praesulibus Domino Christo digne
valeas militare. Ille haec praesagia hilari mente suscipiens,
vestigiis pontificis provolvere nisus est. At
ille benigno hortatu illum elevans, ut locum cum
aliquantis comitibus adiret, et procedente tempore
ad se saepe visitationis gratia rediret, suadebat.
Exorata itaque et impetrata benedictione progressus
indagandi cupidine, viri cujusdam qui vocabatur
Beo devenit domum, aegreque, uxoris scilicet juvamine,
hospitio impetrato, inter versandum inquirere.
Sanctus jamdictum coepit locum, obtentoque
sub dulci ducamine locum invenit, Deo gratias egit,
Adjutorium nostrum in nomine Domini [(Psal.
CXXIII, 8)] cecinit. Deinceps habitaculum construit,
oratoriolum, ut tunc temporis posse fuit, perfecit,
seseque Christi famulatui angelorumque praesidio
totum illic devotus contradit. In fame igitur et siti,
in frigore et nuditate, in laboribus et diversis angoribus,
aerumnis atque pressuris, Dei athleta sobrie et
quiete et pie Domino, non saeculo, vivens, exspectabat
illic beatam spem et adventum gloriae magni Dei et
Salvatoris nostri Jesu Christi [(Tit. II, 12)] , castigansque
et servituti animi subjiciens proprium quotidie
corpus, ipsam animam coelestibus deputabat indesinenter
excubiis, regem in accubitu suo sedentem
nardum mirifici odoris [(Cant. I, 11)] priorum actuum
quotidie in ara cordis sacrificium delectabile mactando
munificans.
5.
Audiens autem famam sanctitatis sanctaeque
conversationis monitoris sui, beati scilicet Remacli
in coenobio praedicto Stabulaus, quod studebant undique
ad eum velut apes ad alvearia confluere, nonnulli
se omnipotentis servituti addere et leni jugo
Christi colla subnectere; alii vero liberos suos liberalibus,
imo monasticis instruendos disciplinis, et
illic perpetuo inservituros contradere; multi etiam
de facultatibus suis et reditibus suis sanctorum necessitatibus
communicare; studebat et ipse ad eum
visitationis et nimio charitatis ardore saepe venire,
verba Hadalinus a Deo electus cordis aure
audiebat, et ad majora se virtutum opera deinceps
accingere cogitabat.
4.
Rursus benignus pontifex Remaclus futurorum
praescius ait ad illum: Accelera ergo, fili mi, alio
quanto ius profectionem Christum consectans praeducem.
Vallem contiguam saltui qui adjacet fluvio
quem Letiam dicunt vicini, adiens locum qui
Inter quatuor-montes vocatur inquire, et illic, Deo
cohospite, tibi habitaculum atque oratorium construe,
angelis ubi praesulibus Domino Christo digne
valeas militare. Ille haec praesagia hilari mente suscipiens,
vestigiis pontificis provolvere nisus est. At
ille benigno hortatu illum elevans, ut locum cum
aliquantis comitibus adiret, et procedente tempore
ad se saepe visitationis gratia rediret, suadebat.
Exorata itaque et impetrata benedictione progressus
indagandi cupidine, viri cujusdam qui vocabatur
Beo devenit domum, aegreque, uxoris scilicet juvamine,
hospitio impetrato, inter versandum inquirere.
Sanctus jamdictum coepit locum, obtentoque
sub dulci ducamine locum invenit, Deo gratias egit,
Adjutorium nostrum in nomine Domini [(Psal.
CXXIII, 8)] cecinit. Deinceps habitaculum construit,
oratoriolum, ut tunc temporis posse fuit, perfecit,
seseque Christi famulatui angelorumque praesidio
totum illic devotus contradit. In fame igitur et siti,
in frigore et nuditate, in laboribus et diversis angoribus,
aerumnis atque pressuris, Dei athleta sobrie et
quiete et pie Domino, non saeculo, vivens, exspectabat
illic beatam spem et adventum gloriae magni Dei et
Salvatoris nostri Jesu Christi [(Tit. II, 12)] , castigansque
et servituti animi subjiciens proprium quotidie
corpus, ipsam animam coelestibus deputabat indesinenter
excubiis, regem in accubitu suo sedentem
nardum mirifici odoris [(Cant. I, 11)] priorum actuum
quotidie in ara cordis sacrificium delectabile mactando
munificans.
5.
Audiens autem famam sanctitatis sanctaeque
conversationis monitoris sui, beati scilicet Remacli
in coenobio praedicto Stabulaus, quod studebant undique
ad eum velut apes ad alvearia confluere, nonnulli
se omnipotentis servituti addere et leni jugo
Christi colla subnectere; alii vero liberos suos liberalibus,
imo monasticis instruendos disciplinis, et
illic perpetuo inservituros contradere; multi etiam
de facultatibus suis et reditibus suis sanctorum necessitatibus
communicare; studebat et ipse ad eum
visitationis et nimio charitatis ardore saepe venire,