PL 139, col. 1527
Epistolae et diplomata (Sergius IV), J. P. Migne
memoria futuroque testimonio, et chartula
scribendam praecepimus, ac sigillo nostro sigillari
jussimus in mense et indictione suprascripta decima.
Signum, ego Sergius sanctae catholicae et apostolicae
Romanae Ecclesiae praesul. Petrus episcopus
sanctae Praenestinae Ecclesiae et Bibliothecarius sacri
palatii. Benedictus episcopus Portuensis. Gregorius
episcopus Silvae Candidae. Homo episcopus Lavicanae
Ecclesiae. Petrus episcopus sanctae Vipernensis Ecclesiae.
Petrus defensor dativus judex. Petrus dativus
judex. Petrus alius dativus judex. Richardus nobilis
vir. Stephanus de Bernardo, Franco Deodato
cubiculario dominico, Berardo filio, Crescentio ad
puteum proba. Joannes archidiaconus sanctae Ecclesiae
Romanae Abbo diaconus sanctae Romanae Ecclesiae.
Joannes diaconus Sanctae Romanae Ecclesiae.
Petrus diaconus. Crescentius subdiaconus. Benedictus
diaconus. Amico cardinalis. Stephanus, Joannes,
Crescentius, cardinales Sanctae Romanae Ecclesiae;
Joannes prior subdiaconorum; Ramerius diaconus.
Ego Benedictus scriniario S. Romanae Ecclesiae scriptor
hujus notitiae refutationis brevis post omnium
supradictorum subscriptiones factas, complevi et absolvi.
XV. Sergii IV papae privilegium pro monasterio Bellilocensi. [(Anno 1012.)] [ Gallia Christiana, vet. edit., tom. IV, p. 150.]
SERGIUS episcopus, servus servorum Dei, omnibus
fidelibus sanctae Dei Ecclesiae episcopis.
Notum esse volumus vobis quia quidam comes nomine
Fulco construxit quoddam monasterium in
suo proprio alodo, quod et S. Petro apostolorum
principi tradidit, ac nostrae donationi, successorumque
nostrorum in perpetuo jure submisit: quem locum
ego per memetipsum sacrare non valens, quemdam
nostrum suffraganeum episcopum illuc direxi,
ut ipsum monasterium vice S. Petri ac nostra sacraret
ac benediceret. Audivimus autem eidem loco
multos habere invidos, quapropter benedictione expleta,
si fuerit aliquis homo qui hujus loci servientibus,
aut ad ipsum locum attinentibus, aliquam calumniam
aut molestiam inferre voluerit, aut aliquis
episcopus aut archiepiscopus, qui eos excommunicare
vel maledicere voluerit, ipsi sint ex auctoritate
Patris, et Filii, et Spiritus sancti, et S. Petri apostolorum
principis cui a Christo collata est potestas
ligandi atque solvendi, omniumque sanctorum, et
ex nostra auctoritate, omniumque episcoporum atque
archiepiscoporum sanctae Romanae Ecclesiae, excommunicati
atque anathematizati, sive maledicti, etc.
Locus vero ille et omnes hujus loci servientes, nec
non et adjutores ejus, sive amici ei ex eadem auctoritate
superius dicta, sint absoluti et benedicti, nullamque
timeant unquam excommunicationem atque
maledictionem ab illo episcopo, neque archiepiscopo,
qui vivere possit super terram.
XVI. Sergius IV Michaelis archiepiscopi Salernitani jura metropolitana confirmat. [(Anno 1012.)] [UGHELLI, Italia sacra, VII, 377.]
scribendam praecepimus, ac sigillo nostro sigillari
jussimus in mense et indictione suprascripta decima.
Signum, ego Sergius sanctae catholicae et apostolicae
Romanae Ecclesiae praesul. Petrus episcopus
sanctae Praenestinae Ecclesiae et Bibliothecarius sacri
palatii. Benedictus episcopus Portuensis. Gregorius
episcopus Silvae Candidae. Homo episcopus Lavicanae
Ecclesiae. Petrus episcopus sanctae Vipernensis Ecclesiae.
Petrus defensor dativus judex. Petrus dativus
judex. Petrus alius dativus judex. Richardus nobilis
vir. Stephanus de Bernardo, Franco Deodato
cubiculario dominico, Berardo filio, Crescentio ad
puteum proba. Joannes archidiaconus sanctae Ecclesiae
Romanae Abbo diaconus sanctae Romanae Ecclesiae.
Joannes diaconus Sanctae Romanae Ecclesiae.
Petrus diaconus. Crescentius subdiaconus. Benedictus
diaconus. Amico cardinalis. Stephanus, Joannes,
Crescentius, cardinales Sanctae Romanae Ecclesiae;
Joannes prior subdiaconorum; Ramerius diaconus.
Ego Benedictus scriniario S. Romanae Ecclesiae scriptor
hujus notitiae refutationis brevis post omnium
supradictorum subscriptiones factas, complevi et absolvi.
XV. Sergii IV papae privilegium pro monasterio Bellilocensi. [(Anno 1012.)] [ Gallia Christiana, vet. edit., tom. IV, p. 150.]
SERGIUS episcopus, servus servorum Dei, omnibus
fidelibus sanctae Dei Ecclesiae episcopis.
Notum esse volumus vobis quia quidam comes nomine
Fulco construxit quoddam monasterium in
suo proprio alodo, quod et S. Petro apostolorum
principi tradidit, ac nostrae donationi, successorumque
nostrorum in perpetuo jure submisit: quem locum
ego per memetipsum sacrare non valens, quemdam
nostrum suffraganeum episcopum illuc direxi,
ut ipsum monasterium vice S. Petri ac nostra sacraret
ac benediceret. Audivimus autem eidem loco
multos habere invidos, quapropter benedictione expleta,
si fuerit aliquis homo qui hujus loci servientibus,
aut ad ipsum locum attinentibus, aliquam calumniam
aut molestiam inferre voluerit, aut aliquis
episcopus aut archiepiscopus, qui eos excommunicare
vel maledicere voluerit, ipsi sint ex auctoritate
Patris, et Filii, et Spiritus sancti, et S. Petri apostolorum
principis cui a Christo collata est potestas
ligandi atque solvendi, omniumque sanctorum, et
ex nostra auctoritate, omniumque episcoporum atque
archiepiscoporum sanctae Romanae Ecclesiae, excommunicati
atque anathematizati, sive maledicti, etc.
Locus vero ille et omnes hujus loci servientes, nec
non et adjutores ejus, sive amici ei ex eadem auctoritate
superius dicta, sint absoluti et benedicti, nullamque
timeant unquam excommunicationem atque
maledictionem ab illo episcopo, neque archiepiscopo,
qui vivere possit super terram.
XVI. Sergius IV Michaelis archiepiscopi Salernitani jura metropolitana confirmat. [(Anno 1012.)] [UGHELLI, Italia sacra, VII, 377.]