PL 139, col. 429
Epistolae (Abbo Floriacensis), J. P. Migne
solatio estis, quos idipsum sapere desidero quod
secundum illum Christum sapio, quatenus unanimes
uno ore pariter glorificemus sub catholicae fidei integritate.
Valete.
EPISTOLA VIII. AD G . . . . ABBATEM.
Domino in Christo dilectissimo fratri coabbati G.
humilis Floriacensium rector ABBO.
Desiderii mei fuerat bonorum virorum studia
moresque explorare, explorando imitari, imitando
describere; non pravorum hominum plenam vitiis
vitam investigare, investigatam multis lacrymis deplorando
exponere. Quod ut facerem illa res compulit,
qua ingemisco, quod sub novissima hora multorum
charitas refrigescit, eorum maxime qui in
habitu praeferunt quod eis mundus crucifixus sit [(Gal., VI, 14)] ,
quandoquidem non tantum simulatione
verum etiam dissimulatione provocant iram
Dei; quorum dolos, venerabilis Pater, caveas, fraudulenta
verba ne audias: quoniam sepulcrum patens
est guttur eorum [(Psal. V, 11)] qui turbare
rempublicam maximum lucrum putant. Sub ovina
pelle lupi ad monasterii asylum confugiunt, subselliis
se pro latibulis abscondunt, et, ubi tempus
male faciendi invenerint, malefaciunt, simpliciores
fratres falsis circumventionibus sollicitant, lenocinio
blandae perditionis incautos decipiunt, et corruptos
veneno suae iniquitatis praecipitant in labyrinthum
sui erroris; melioribus se detrahunt, crimina auditu
horribilia confingunt; quorum Deus venter est,
et gloria in confusione [(Phil., III, 19)] : quia nimirum,
terrena sapientes, non gustaverunt quam suavis
est Dominus et Christus ejus, sub quo vivimus,
movemur et sumus [(Act., XVII, 28)] . Haec idcirco
tuae sanctitati scribo, similibus similia conferens,
quia in Sancti Martini Majori monasterio tibi satis
admodum vicino talia facta rumor innotuit, quae tuis
rationibus possunt imputari, non quod malevolis
assensum praebueris, sed quod inauditum nefas tua
irrefragabili auctoritate corrigere neglexisti; siquidem,
percurrentibus legatis e diversis mundi partibus,
amatores sacrae religionis judices convenire
oportuit, eorum sententia determinare objectiones
criminis, et utrum judicio justo repulsam meruerit
qui dicitur reus ante conspectum divinae majestatis.
Non enim ille sanctissimus et magnus papa Gregorius
ita abbates pro recens ortis rumoribus tractari
voluit, qui Lupo presbytero et abbati propter Siagrium
Augustodunensem episcopum inter alia scribit,
praecipiens ne solus episcopus civitatis praesumat
judicare causas accusati abbatis; sed, adhibitis
quampluribus coepiscopis, in concilio audientiam
deferat, ut omnium communi parique decreto aut
innocens absolvatur aut reus condemnetur. Idipsum
etiam nostro privilegio inserendum credidi quod de
sanctis manibus domni Gregorii nostra aetate papae
sanctissimi sub auctoritate sancti Petri suscipere,
quamvis indignus, emerui: quapropter, venerabilis
in Christo, non declamatorie sed dispensatorie tibi
secundum illum Christum sapio, quatenus unanimes
uno ore pariter glorificemus sub catholicae fidei integritate.
Valete.
EPISTOLA VIII. AD G . . . . ABBATEM.
Domino in Christo dilectissimo fratri coabbati G.
humilis Floriacensium rector ABBO.
Desiderii mei fuerat bonorum virorum studia
moresque explorare, explorando imitari, imitando
describere; non pravorum hominum plenam vitiis
vitam investigare, investigatam multis lacrymis deplorando
exponere. Quod ut facerem illa res compulit,
qua ingemisco, quod sub novissima hora multorum
charitas refrigescit, eorum maxime qui in
habitu praeferunt quod eis mundus crucifixus sit [(Gal., VI, 14)] ,
quandoquidem non tantum simulatione
verum etiam dissimulatione provocant iram
Dei; quorum dolos, venerabilis Pater, caveas, fraudulenta
verba ne audias: quoniam sepulcrum patens
est guttur eorum [(Psal. V, 11)] qui turbare
rempublicam maximum lucrum putant. Sub ovina
pelle lupi ad monasterii asylum confugiunt, subselliis
se pro latibulis abscondunt, et, ubi tempus
male faciendi invenerint, malefaciunt, simpliciores
fratres falsis circumventionibus sollicitant, lenocinio
blandae perditionis incautos decipiunt, et corruptos
veneno suae iniquitatis praecipitant in labyrinthum
sui erroris; melioribus se detrahunt, crimina auditu
horribilia confingunt; quorum Deus venter est,
et gloria in confusione [(Phil., III, 19)] : quia nimirum,
terrena sapientes, non gustaverunt quam suavis
est Dominus et Christus ejus, sub quo vivimus,
movemur et sumus [(Act., XVII, 28)] . Haec idcirco
tuae sanctitati scribo, similibus similia conferens,
quia in Sancti Martini Majori monasterio tibi satis
admodum vicino talia facta rumor innotuit, quae tuis
rationibus possunt imputari, non quod malevolis
assensum praebueris, sed quod inauditum nefas tua
irrefragabili auctoritate corrigere neglexisti; siquidem,
percurrentibus legatis e diversis mundi partibus,
amatores sacrae religionis judices convenire
oportuit, eorum sententia determinare objectiones
criminis, et utrum judicio justo repulsam meruerit
qui dicitur reus ante conspectum divinae majestatis.
Non enim ille sanctissimus et magnus papa Gregorius
ita abbates pro recens ortis rumoribus tractari
voluit, qui Lupo presbytero et abbati propter Siagrium
Augustodunensem episcopum inter alia scribit,
praecipiens ne solus episcopus civitatis praesumat
judicare causas accusati abbatis; sed, adhibitis
quampluribus coepiscopis, in concilio audientiam
deferat, ut omnium communi parique decreto aut
innocens absolvatur aut reus condemnetur. Idipsum
etiam nostro privilegio inserendum credidi quod de
sanctis manibus domni Gregorii nostra aetate papae
sanctissimi sub auctoritate sancti Petri suscipere,
quamvis indignus, emerui: quapropter, venerabilis
in Christo, non declamatorie sed dispensatorie tibi