PL 142, col. 1271
Acta (Synodus Atrebatensis), J. P. Migne
I.
Anno Dominicae incarnationis 1035, indictione
VIII, domno Gerardo, Ecclesiam Cameracensis seu Atrebatensis
urbis regente, quodam annuae observationis
more contigit ut, Dominici natalis et apparitionis
diebus in sede Camaraci solemni cursu expletis,
idem praesul, per aliquot dies, stationem in sede
Atrebatensi facere deberet. Ubi, cum de ecclesiasticis
functionibus satis pro opportunitate temporis
tractaret, relatum est ei quosdam ab Italiae finibus
viros eo loci advenisse, qui, quamdam novae haereseos
sectam introducentes, evangelicae atque apostolicae
sanctionis disciplinam pervertere tentabant, et,
quamdam justitiam praeferentes, hac sola purificari
homines asserebant nullumque in sancta Ecclesia
aliud esse sacramentum, per quod ad salutem pervenire
potuissent. His auditis, domnus episcopus
perquiri homines jubet, et inventos sibi praesentari.
Qui, audita inquisitionis causa, fugam occulte parabant,
sed praeventi a quaestoribus trahuntur ad praesentiam
episcopi. Qui, in aliis causis definiendis
tunc plurimum occupatus, pauca ad tempus de fide
illorum sciscitatus est; sentiensque eos quodam
pravi dogmatis errore teneri, recludi in custodia
jubet usque in diem tertium, et, die sequenti, clericis
et monachis indicit jejunium, ut eos divina gratia
catholicae fidei perceptione resipisci donaret.
Tertia vero die, quae Dominica habebatur, Segmentatus
episcopus cum suis archidiaconis, paratis
crucibus et textis evangelicis, circumfusa totius
cleri ac populi multitudine, synodum celebraturus
in ecclesia Beatae Mariae progreditur, impositaque
antiphona Exsurgat Deus, totum psalmi hujus cursum
expleverunt. Denique, residente episcopo in consistorio
suo, et utrinque abbatibus, religiosis atque
archidiaconis, caeterisque secundum ordinationis suae
gradum discumbentibus, homines, e custodia educti,
in medium introducuntur. Et in primo quidem episcopus
super his generaliter verbum fecit ad populum.
Deinde conversus ad istos: Quaenam est, inquit,
doctrina vestra, lex atque cultura, quisve auctor est
disciplinae vestrae? At illi referunt se esse auditores
Gundulfi, cujusdam ab Italiae partibus viri, et ab eo
evangelicis mandatis et apostolicis informatos, nullamque
praeter hanc scripturam se recipere. sed hanc
verbo et opere tenere. Verum, quia ad notitiam
episcopi pervenerat illos sacri baptismatis mysterium
penitus abhorrere, Dominici corporis et sanguinis
sacramentum respuere, negare lapsis poenitentiam
post professionem proficere, Ecclesiam annullare,
legitima connubia exsecrari, nullum in sanctis confessoribus
donum virtutis spectare, praeter apostolos
et martyres neminem debere venerari.
Illos episcopus super hujusmodi interrogans: Quomodo,
inquit, consequens est vos evangelica et
apostolica instituta tenere et contraria istis praedicare?
Narrat namque textus evangelicus quia, princeps
Anno Dominicae incarnationis 1035, indictione
VIII, domno Gerardo, Ecclesiam Cameracensis seu Atrebatensis
urbis regente, quodam annuae observationis
more contigit ut, Dominici natalis et apparitionis
diebus in sede Camaraci solemni cursu expletis,
idem praesul, per aliquot dies, stationem in sede
Atrebatensi facere deberet. Ubi, cum de ecclesiasticis
functionibus satis pro opportunitate temporis
tractaret, relatum est ei quosdam ab Italiae finibus
viros eo loci advenisse, qui, quamdam novae haereseos
sectam introducentes, evangelicae atque apostolicae
sanctionis disciplinam pervertere tentabant, et,
quamdam justitiam praeferentes, hac sola purificari
homines asserebant nullumque in sancta Ecclesia
aliud esse sacramentum, per quod ad salutem pervenire
potuissent. His auditis, domnus episcopus
perquiri homines jubet, et inventos sibi praesentari.
Qui, audita inquisitionis causa, fugam occulte parabant,
sed praeventi a quaestoribus trahuntur ad praesentiam
episcopi. Qui, in aliis causis definiendis
tunc plurimum occupatus, pauca ad tempus de fide
illorum sciscitatus est; sentiensque eos quodam
pravi dogmatis errore teneri, recludi in custodia
jubet usque in diem tertium, et, die sequenti, clericis
et monachis indicit jejunium, ut eos divina gratia
catholicae fidei perceptione resipisci donaret.
Tertia vero die, quae Dominica habebatur, Segmentatus
episcopus cum suis archidiaconis, paratis
crucibus et textis evangelicis, circumfusa totius
cleri ac populi multitudine, synodum celebraturus
in ecclesia Beatae Mariae progreditur, impositaque
antiphona Exsurgat Deus, totum psalmi hujus cursum
expleverunt. Denique, residente episcopo in consistorio
suo, et utrinque abbatibus, religiosis atque
archidiaconis, caeterisque secundum ordinationis suae
gradum discumbentibus, homines, e custodia educti,
in medium introducuntur. Et in primo quidem episcopus
super his generaliter verbum fecit ad populum.
Deinde conversus ad istos: Quaenam est, inquit,
doctrina vestra, lex atque cultura, quisve auctor est
disciplinae vestrae? At illi referunt se esse auditores
Gundulfi, cujusdam ab Italiae partibus viri, et ab eo
evangelicis mandatis et apostolicis informatos, nullamque
praeter hanc scripturam se recipere. sed hanc
verbo et opere tenere. Verum, quia ad notitiam
episcopi pervenerat illos sacri baptismatis mysterium
penitus abhorrere, Dominici corporis et sanguinis
sacramentum respuere, negare lapsis poenitentiam
post professionem proficere, Ecclesiam annullare,
legitima connubia exsecrari, nullum in sanctis confessoribus
donum virtutis spectare, praeter apostolos
et martyres neminem debere venerari.
Illos episcopus super hujusmodi interrogans: Quomodo,
inquit, consequens est vos evangelica et
apostolica instituta tenere et contraria istis praedicare?
Narrat namque textus evangelicus quia, princeps