PL 145, col. 70
Disceptatio synodalis inter advocatum regis et defensorem Romanae ecclesiae (Pe
quis imperatorum elegit Simplicium Tiburtinum?
Felicem natione Romanum? quis Gelasium
Afrum Valerii filium? quis Symmachum Sardiniae
provinciae filium Fortunati? quis Hormisdam filium
Justi natione Campanum, Joannem ordine Tuscum;
Felicem natione Samnitem, Bonifacium Sigibaldi
filium, Mercurium Projecti, Agapitum Cordiani natura
Romanos? Quis enim regum electioni cujuslibet
istorum suum legitur adhibuisse consensum? cum
eorum temporibus Romanae reipublicae Christiani
principes praefuisse legantur, id est, Valentinianus
Senior; Valens frater ejus, qui occisus est in pugna
Gothica prope Adrianopolim; Gratianus, qui a Maximo
tyranno peremptus est; Valentinianus Junior,
qui necatus est a comite suo Viennae; deinde Arcadius,
Honorius, Theodosius; Joannes ille, qui apud
Ravennam occisus est; Valentinianus tertius, qui
in campo Martio est peremptus, Martianus, Leo,
Majorianus, Severus, Anthemius, Olybrius, Glycerius,
Zeno; Nepos ille, qui in villa sua occisus est
juxta Salonas; Augustulus, Anastasius, Justinus,
et caeteri Romani imperatores, quos vitandi laciniosi
styli causa praetereo. Da mihi ergo eorum, quos
enumeravimus, aliquem, vel praesulem requirentem,
vel principem assensum in electione praebentem: et
ego do manum, ac te perhibeo laureandum: alioquin
si dare non poteris, in hoc te convictum per
omnia necesse est fatearis. Quod autem B. Gregorio
legitur adhibuisse Mauritius imperator assensum, et
perpauci alii principes aliis promovendis: hoc dictavit
perturbatio temporum, et tempestas horrenda
bellorum.
Regius advocatus.
Si mentiri est contra mentem loqui, temerarium
est me mendacii tam procaciter argui, qui non utique
falsum, sed verum me dixisse putavi: tamen
assentior et in hoc superatum me dixissen on abnuo.
Defensor Ecclesiae.
Ut autem idipsum adhuc manifestius pateat, et te
super hac dimicandi materia perdidisse, tibimetipsi
clarius innotescat: lege Constantini imperatoris
edictum, ubi sedis apostolicae constituit super omnes
in orbe 55 terrarum Ecclesias principatum.
Nam postquam supra corpus B. Petri basilicam fundator
erexit, postquam patriarchium Lateranense in
beati Salvatoris honorem construxit, mox per imperialis
rescripti seriem Romanae ecclesiae constituit
dignitatem. Ubi nimirum B. Sylvestro, suisque
successoribus obtulit, ut regali more et aurea corona
plecterentur in capite, et caeteras regii cultus
infulas usurparent ( vide notas ad calcem opusculi ).
Verum B. Sylvester ornamenta, quae sacerdotali
congruere judicabat officio, in proprios usus assumpsit:
coronam vero, vel caetera, quae magis ambitiosa
quam mystica videbantur, omisit. Cui etiam
Constantinus Lateranense palatium, quod eatenus
aula regalis exstiterat, perpetuo jure concessit;
regnum Italiae judicandum tradidit. Nam et ipsius
regis haec verba sunt: Unde congruum, inquit,
Felicem natione Romanum? quis Gelasium
Afrum Valerii filium? quis Symmachum Sardiniae
provinciae filium Fortunati? quis Hormisdam filium
Justi natione Campanum, Joannem ordine Tuscum;
Felicem natione Samnitem, Bonifacium Sigibaldi
filium, Mercurium Projecti, Agapitum Cordiani natura
Romanos? Quis enim regum electioni cujuslibet
istorum suum legitur adhibuisse consensum? cum
eorum temporibus Romanae reipublicae Christiani
principes praefuisse legantur, id est, Valentinianus
Senior; Valens frater ejus, qui occisus est in pugna
Gothica prope Adrianopolim; Gratianus, qui a Maximo
tyranno peremptus est; Valentinianus Junior,
qui necatus est a comite suo Viennae; deinde Arcadius,
Honorius, Theodosius; Joannes ille, qui apud
Ravennam occisus est; Valentinianus tertius, qui
in campo Martio est peremptus, Martianus, Leo,
Majorianus, Severus, Anthemius, Olybrius, Glycerius,
Zeno; Nepos ille, qui in villa sua occisus est
juxta Salonas; Augustulus, Anastasius, Justinus,
et caeteri Romani imperatores, quos vitandi laciniosi
styli causa praetereo. Da mihi ergo eorum, quos
enumeravimus, aliquem, vel praesulem requirentem,
vel principem assensum in electione praebentem: et
ego do manum, ac te perhibeo laureandum: alioquin
si dare non poteris, in hoc te convictum per
omnia necesse est fatearis. Quod autem B. Gregorio
legitur adhibuisse Mauritius imperator assensum, et
perpauci alii principes aliis promovendis: hoc dictavit
perturbatio temporum, et tempestas horrenda
bellorum.
Regius advocatus.
Si mentiri est contra mentem loqui, temerarium
est me mendacii tam procaciter argui, qui non utique
falsum, sed verum me dixisse putavi: tamen
assentior et in hoc superatum me dixissen on abnuo.
Defensor Ecclesiae.
Ut autem idipsum adhuc manifestius pateat, et te
super hac dimicandi materia perdidisse, tibimetipsi
clarius innotescat: lege Constantini imperatoris
edictum, ubi sedis apostolicae constituit super omnes
in orbe 55 terrarum Ecclesias principatum.
Nam postquam supra corpus B. Petri basilicam fundator
erexit, postquam patriarchium Lateranense in
beati Salvatoris honorem construxit, mox per imperialis
rescripti seriem Romanae ecclesiae constituit
dignitatem. Ubi nimirum B. Sylvestro, suisque
successoribus obtulit, ut regali more et aurea corona
plecterentur in capite, et caeteras regii cultus
infulas usurparent ( vide notas ad calcem opusculi ).
Verum B. Sylvester ornamenta, quae sacerdotali
congruere judicabat officio, in proprios usus assumpsit:
coronam vero, vel caetera, quae magis ambitiosa
quam mystica videbantur, omisit. Cui etiam
Constantinus Lateranense palatium, quod eatenus
aula regalis exstiterat, perpetuo jure concessit;
regnum Italiae judicandum tradidit. Nam et ipsius
regis haec verba sunt: Unde congruum, inquit,