PL 157, col. 55
Epistolae (Goffridus Vindocinensis), J. P. Migne
quolibet ingenio comparavi, vel de manu laici
accepi: quod utinam nostro exemplo vitarent alii.
Tempore praedecessorum nostrorum Romana Ecclesia,
vel debitum censum, duodecim scilicet solidos,
per annum vix inde habere potuit. Quod non propter
jactantiam, sed propter gratiarum actionem dico,
in servitium Romanae Ecclesiae, non qualibet nostra
necessitate, sed sola dilectione amplius quam duodecim
millia solidorum ante vos et in tempore vestro,
quod valuit centum marcas argenti, nostra paupertas
expendit. Hinc igitur mihi retribui desidero
bona pro bonis: quam retributionem Christus beatum
docuit Petrum; et B. Petrus post ipsum hanc
tenendam docet et praecipit.
30 EPISTOLA XIV.
Dilectissimo domino universali papae Honorio, frater
Goffridus, quod patri filius, quod domino servus.
Multo desiderio desideravi venire ad vos, Pater
optime, et in Ecclesia Romana non ad horam, sed
ad moram manere decreveram; sed infirmitas corporis
affectum quidem non mutavit, sed negavit
effectum. Hanc utique infirmitatem ex nimio labore
et multiplici Romano itinere contraxi: et, quod
non propter jactantiam dico, sed propter gratiarum
actionem, propter utilitatem Romanae Ecclesiae, pro
qua ter captus sum, et ter quater transalpinavi. Pro
cujus praeterea servitio et maxima ejus necessitate,
tempore Guitberti corpus nostrum, et pene quidquid
habui, expendi. Ego sum, ego sum ille, qui Romae
pane tribulationis cibatus, et aqua potatus angustiae,
cum honorabilis memoriae papa Urbano in
domo Joannis Fricapanem multos labores et timores
diu passus sum: et quid ibi egerim pro fidelitate
Romanae Ecclesiae, et quomodo omnia nostra
usque ad novissimam equitaturam pro acquisitione
Lateranensis palatii seminaverim, novit Deus et B.
Petrus, et noverunt Romani illius temporis. Eo
etiam tempore Romae presbyter ordinatus, investituram
de ecclesia B. Priscae per manum domini
papae Urbani recepi, quam praedecessores nostri
longe ante possederant: 31 sed, quia noluerunt
obedire Guitberto, inde fuerant ejecti. Et, quamvis
aetas et infirmitas nostra quietem potius desiderent
quam laborem, animo trahente ad vos, pie Pater,
quam citius potero venire aggrediar, licet animus
ipse peregrinam non mediocriter timeat sepulturam.
Interim ad charissimum Patrem mitto latorem praesentium
aliqua nostrae charitatis signa ferentem:
cujus lingua supplebit quod minus dixit epistola.
Valeat dominus papa semper et vigeat; et nos de
sua prosperitate et dilectione laetificet.
EPISTOLA XV.
Bono domino et pio Patri universali papae Honorio,
accepi: quod utinam nostro exemplo vitarent alii.
Tempore praedecessorum nostrorum Romana Ecclesia,
vel debitum censum, duodecim scilicet solidos,
per annum vix inde habere potuit. Quod non propter
jactantiam, sed propter gratiarum actionem dico,
in servitium Romanae Ecclesiae, non qualibet nostra
necessitate, sed sola dilectione amplius quam duodecim
millia solidorum ante vos et in tempore vestro,
quod valuit centum marcas argenti, nostra paupertas
expendit. Hinc igitur mihi retribui desidero
bona pro bonis: quam retributionem Christus beatum
docuit Petrum; et B. Petrus post ipsum hanc
tenendam docet et praecipit.
30 EPISTOLA XIV.
Dilectissimo domino universali papae Honorio, frater
Goffridus, quod patri filius, quod domino servus.
Multo desiderio desideravi venire ad vos, Pater
optime, et in Ecclesia Romana non ad horam, sed
ad moram manere decreveram; sed infirmitas corporis
affectum quidem non mutavit, sed negavit
effectum. Hanc utique infirmitatem ex nimio labore
et multiplici Romano itinere contraxi: et, quod
non propter jactantiam dico, sed propter gratiarum
actionem, propter utilitatem Romanae Ecclesiae, pro
qua ter captus sum, et ter quater transalpinavi. Pro
cujus praeterea servitio et maxima ejus necessitate,
tempore Guitberti corpus nostrum, et pene quidquid
habui, expendi. Ego sum, ego sum ille, qui Romae
pane tribulationis cibatus, et aqua potatus angustiae,
cum honorabilis memoriae papa Urbano in
domo Joannis Fricapanem multos labores et timores
diu passus sum: et quid ibi egerim pro fidelitate
Romanae Ecclesiae, et quomodo omnia nostra
usque ad novissimam equitaturam pro acquisitione
Lateranensis palatii seminaverim, novit Deus et B.
Petrus, et noverunt Romani illius temporis. Eo
etiam tempore Romae presbyter ordinatus, investituram
de ecclesia B. Priscae per manum domini
papae Urbani recepi, quam praedecessores nostri
longe ante possederant: 31 sed, quia noluerunt
obedire Guitberto, inde fuerant ejecti. Et, quamvis
aetas et infirmitas nostra quietem potius desiderent
quam laborem, animo trahente ad vos, pie Pater,
quam citius potero venire aggrediar, licet animus
ipse peregrinam non mediocriter timeat sepulturam.
Interim ad charissimum Patrem mitto latorem praesentium
aliqua nostrae charitatis signa ferentem:
cujus lingua supplebit quod minus dixit epistola.
Valeat dominus papa semper et vigeat; et nos de
sua prosperitate et dilectione laetificet.
EPISTOLA XV.
Bono domino et pio Patri universali papae Honorio,