PL 157, col. 681
Disciplina clericalis (Petrus Alphonsus), J. P. Migne
asperrima audiebatur, et cantus incompositus, verbaque
inordinate sonabant, quique cantabat saepius
per idem repetebat, et suo licet aspero cantu quasi
delectabili detinebatur. Tunc mihi magister: Si verum
est quod homines dicunt vocem bubonis hominis
mortem portendere, tunc ista sine dubio vox bubonis
homini mortem annuntiat. Cui ego: Miror, cum cantus
sit tam horridus, cur iste tantum in illo delectatur. Et
ille mihi: Non recordaris illius philosophi qui dicit:
In tribus delectatur homo, et si bona non sunt, in
sua voce, suo carmine, suo filio. Ut istud de se et de
magistro narraverat, digressi sunt inde ambo.
Dixit quidam philosophus filio suo: Sequere scorpionem,
leonem, draconem, sed malam feminam
non sequeris. Alius philosophus: Ora Deum ut te
liberet ab ingenio nequam feminarum, et tu ipse ne
decipiaris tibi provide. Dictum namque est de philosopho
quod transiens in talem locum quo auceps
rete retenderat avibus decipiendis, vidit mulierculam
cum eo lascivientem; cui dixit: Qui aves decipere
conaris, vide ne avicula factus hujus visco tenearis.
Dixit quidam discipulus magistro suo: Legi in libris
philosophorum quibus praecipiunt ut ab ingenio feminae
perversae custodiat se homo, et Salomon in
Proverbiis hoc idem admonet. Sed tu si super ingenio
ejus sive de fabulis, sive de proverbiis aliquid
memoriter tenes, vellem enarrando me instrueres.
Faciam, inquit, tui causa libenter, sed vereor ne si
qui nostra simplici animo legentes carmina quae de
mulierum artibus ad earum correctionem et tuam
et aliorum instructionem scribimus, viderint videlicet
quomodo earum, nescientibus viris, suos advocent
amasios, et complectentes deosculentur advocatos,
et quae illarum expetit lascivia in ipsis expleant
earum nequitiam in nos redundare credant.
Discipulus: Ne timeas hoc, magister, quia Salomon
in libro Proverbiorum, et multi sapientes pravos
earum corrigendo mores talia scripserunt, nec culpam
sed laudem inde promeruerunt. Tu similiter de
illis scribens, rogata sine cunctatione demonstra.
Tunc magister:
FABULA VII.
Perrexit quidam vendemiare vineam: quod uxor
illius videns, intellexit illum circa vineam diutius
moraturum, et misso nuncio convocat amicum, conviviumque
parat. Accidit autem ut dominus ramo
vineae in oculo percussus domum cito rediret, nihil
de oculo percusso videns, veniensque ad portam
domus suae ostium pulsavit. Quod uxor intelligens
nimium perturbata convocatum amicum abscondit
seorsum, domino suo postea aperire currit, qui intrans
et graviter pro oculo tristis et dolens jussit
cameram parari et lectum sterni, ubi ibi posset
quiescere. Timuit uxor ne intrans cameram amicum
latitantem videret, dixit ei: Quid tantum properas
ad lectum? Dic mihi quid tibi sit prius. Narravitque
ei totum ut acciderat. Permitte, inquit illa, karissime
inordinate sonabant, quique cantabat saepius
per idem repetebat, et suo licet aspero cantu quasi
delectabili detinebatur. Tunc mihi magister: Si verum
est quod homines dicunt vocem bubonis hominis
mortem portendere, tunc ista sine dubio vox bubonis
homini mortem annuntiat. Cui ego: Miror, cum cantus
sit tam horridus, cur iste tantum in illo delectatur. Et
ille mihi: Non recordaris illius philosophi qui dicit:
In tribus delectatur homo, et si bona non sunt, in
sua voce, suo carmine, suo filio. Ut istud de se et de
magistro narraverat, digressi sunt inde ambo.
Dixit quidam philosophus filio suo: Sequere scorpionem,
leonem, draconem, sed malam feminam
non sequeris. Alius philosophus: Ora Deum ut te
liberet ab ingenio nequam feminarum, et tu ipse ne
decipiaris tibi provide. Dictum namque est de philosopho
quod transiens in talem locum quo auceps
rete retenderat avibus decipiendis, vidit mulierculam
cum eo lascivientem; cui dixit: Qui aves decipere
conaris, vide ne avicula factus hujus visco tenearis.
Dixit quidam discipulus magistro suo: Legi in libris
philosophorum quibus praecipiunt ut ab ingenio feminae
perversae custodiat se homo, et Salomon in
Proverbiis hoc idem admonet. Sed tu si super ingenio
ejus sive de fabulis, sive de proverbiis aliquid
memoriter tenes, vellem enarrando me instrueres.
Faciam, inquit, tui causa libenter, sed vereor ne si
qui nostra simplici animo legentes carmina quae de
mulierum artibus ad earum correctionem et tuam
et aliorum instructionem scribimus, viderint videlicet
quomodo earum, nescientibus viris, suos advocent
amasios, et complectentes deosculentur advocatos,
et quae illarum expetit lascivia in ipsis expleant
earum nequitiam in nos redundare credant.
Discipulus: Ne timeas hoc, magister, quia Salomon
in libro Proverbiorum, et multi sapientes pravos
earum corrigendo mores talia scripserunt, nec culpam
sed laudem inde promeruerunt. Tu similiter de
illis scribens, rogata sine cunctatione demonstra.
Tunc magister:
FABULA VII.
Perrexit quidam vendemiare vineam: quod uxor
illius videns, intellexit illum circa vineam diutius
moraturum, et misso nuncio convocat amicum, conviviumque
parat. Accidit autem ut dominus ramo
vineae in oculo percussus domum cito rediret, nihil
de oculo percusso videns, veniensque ad portam
domus suae ostium pulsavit. Quod uxor intelligens
nimium perturbata convocatum amicum abscondit
seorsum, domino suo postea aperire currit, qui intrans
et graviter pro oculo tristis et dolens jussit
cameram parari et lectum sterni, ubi ibi posset
quiescere. Timuit uxor ne intrans cameram amicum
latitantem videret, dixit ei: Quid tantum properas
ad lectum? Dic mihi quid tibi sit prius. Narravitque
ei totum ut acciderat. Permitte, inquit illa, karissime