PL 16, col. 483

soli qui semper, sed etiam ei qui post lapsum illa
servaverit, vitam promitti. Quod ubi ex Davide comprobatum
est, quamdam tamen esse inter utrumque
differentiam declaratur.
53.
[Alias cap. XI.] Aliud simile consideremus: Qui credit in Filium, habet vitam aeternam: qui autem
non credit Filio, non videbit vitam, sed ira 405 Dei manet super eum
[(Joan. III, 16)] . Quod manet
utique jam coepit, et ex delicto aliquo coepit; quia
ante non credidit. Ubi ergo quis credit, ira Dei discedit,
vita autem accedit [(Ibid., 36)] . Credere ergo
in Christum, lucrum vitae est; qui enim credit in
eum, non judicatur.
54.
Sed referunt hoc loco quoniam is qui credit in
Christum, custodire debeat sermonem ejus; sic enim

aiunt scriptum, dicente Domino: Ego lux in hunc
mundum veni, ut omnis qui credit in me, in tenebris
non maneat: et si quis audierit sermonem meum, et
custodierit eum, ego non judico eum [(Joan. XII, 46,
47)] . Ille non judicat, et tu judicas? Ille dicit: Ut
qui credit in me, in tenebris non maneat, hoc est,
et si fuerit in tenebris, non permaneat in eis, errorem
emendet, culpam corrigat, custodiat mandata
mea; dixi enim: Nolo mortem peccatoris, sed correctionem [(Ezech. XXXIII, 11)] .
Dixi supra: Quoniam
qui in me credit, non judicatur; et hoc custodio: Non
enim veni, ut judicem mundum, sed ut salvetur
mundus per me [(Joan. III. 17)] . Libenter ignosco [(De
Poenit., dist. 1, cap. Libenter)] , prompte indulgeo:
Misericordiam malo, quam sacrificium [(Ose. VI, 6)] ;

quia per sacrificium justus commendatur, per misericordiam
peccator redimitur. Non veni vocare justos,
sed peccatores [(Matth. IX, 13)] . In Lege sacrificium,
in Evangelio misericordia est: Lex per Moysen data
est, per me gratia [(Joan. I, 17)] . Quid hoc evidentius?
55.
Denique et subter ait: Qui spernit me, et non
accipit verba mea, habet qui judicet eum [(Joan. XII,
48)] . Num tibi videtur accipere verba Christi, qui
se non correxerit? Profecto non videtur. Qui ergo
corrigit se, accipit verbum ejus, hoc est enim verbum
ejus, ut se unusquisque revocet a culpa. Aut
excludas igitur necesse est hanc ejus sententiam:
aut si negare non potes, acquiescas.
56.
Oportet eum quoque mandata custodire Dominica,

qui peccare desinat, delictis renuntiet.
Non ergo de eo debes interpretari dictum, qui
semper custodierit; si enim hoc sensisset, addidisset,
semper: non addendo autem, de eo pronuntiavit,
qui quod audivit, custodierit: audivit autem
ut corrigeret errorem: custodivit igitur quod audivit.
57.
[Alias cap. XII.] Quam vero durum sit ut ad
poenam vocetur perpetuam, qui vel postea custodit