PL 16, col. 491
De poenitentia (Ambrosius Mediolanensis), J. P. Migne
In inglese: Concerning Repentance 1.15
Evangelica docet [(Luc. XIII, 21)] , quae typum
praetendit Ecclesiae, eo quod fermentum abscondat
in farina sua, donec fermentetur totum; ut mundum
omne sumatur.
82.
Docuit me Dominus in Evangelio quid sit fermentum,
dicens: Non intelligitis quia non de pane
dixi: Attendite a fermento Pharisaeorum et Sadducaeorum [(Matth. XVI, 11)] ?
Tunc, inquit, intellexerunt
quia non dixit a panibus, sed a doctrina Pharisaeorum
et Sadducaeorum attenderent sibi. Hoc ergo fermentum,
hoc est, doctrinam Pharisaeorum, 412 et
disputationem Sadducaeorum abscondit Ecclesia in
farina sua; cum litteram legis duriorem spiritali
interpretatione mollivit, et velut mola quadam suae
disputationis infregit, proferens velut de folliculis
litterarum mysteriorum interna secreta, et resurrectionis
fidem astruens; qua Dei misericordia praedicatur,
qua reparari vita creditur mortuorum.
83.
Non absurda autem videtur ad hunc locum
assumptio comparationis hujus. Siquidem regnum
coelorum est peccatoris redemptio: et ideo farina
Ecclesiae conspergamur omnes boni et mali, ut
simus omnes nova conspersio. Ne quis autem vereretur,
ne fermenti vitiosioris admixtio massam decoloraret,
ideo dixit: Ut sitis nova conspersio, sicut
estis azymi [(I Cor. V, 7)] ; hoc est, tales conspersio vos
reddet, qualis erat innocentiae vestrae pura sinceritas.
Ita si misereamur, non fuscamur peccato alieno:
sed redemptionem ejus acquirimus nostrae gratiae;
ut qualis erat puritas, perseveret. Et ideo addidit:
Etenim pascha nostrum immolatus est Christus
[(Ibid.)] ,
hoc est, passio Domini omnibus profuit, et peccatoribus
donavit redemptionem, quos flagitii poenituit
admissi.
84.
Itaque epulemur bonum cibum, poenitentiam
gerentes, laeti redemptione; nullus enim cibus est
benevolentia et pietate dulcior: epulis nostris atque
laetitiae nulla de peccatore servato invidia admisceatur;
ne se ipse a domo Patris, quemadmodum expositus
in Evangelio invidus ille frater, excludat, qui
fratrem receptum doluit, quem in perpetuum gaudebat
exclusum [(Luc. XV, 28)] .
85.
Cujus vos similes esse, Novatiani, non potestis
negare, qui ideo, ut dicitis, in Ecclesiam non convenitis,
praetendit Ecclesiae, eo quod fermentum abscondat
in farina sua, donec fermentetur totum; ut mundum
omne sumatur.
82.
Docuit me Dominus in Evangelio quid sit fermentum,
dicens: Non intelligitis quia non de pane
dixi: Attendite a fermento Pharisaeorum et Sadducaeorum [(Matth. XVI, 11)] ?
Tunc, inquit, intellexerunt
quia non dixit a panibus, sed a doctrina Pharisaeorum
et Sadducaeorum attenderent sibi. Hoc ergo fermentum,
hoc est, doctrinam Pharisaeorum, 412 et
disputationem Sadducaeorum abscondit Ecclesia in
farina sua; cum litteram legis duriorem spiritali
interpretatione mollivit, et velut mola quadam suae
disputationis infregit, proferens velut de folliculis
litterarum mysteriorum interna secreta, et resurrectionis
fidem astruens; qua Dei misericordia praedicatur,
qua reparari vita creditur mortuorum.
83.
Non absurda autem videtur ad hunc locum
assumptio comparationis hujus. Siquidem regnum
coelorum est peccatoris redemptio: et ideo farina
Ecclesiae conspergamur omnes boni et mali, ut
simus omnes nova conspersio. Ne quis autem vereretur,
ne fermenti vitiosioris admixtio massam decoloraret,
ideo dixit: Ut sitis nova conspersio, sicut
estis azymi [(I Cor. V, 7)] ; hoc est, tales conspersio vos
reddet, qualis erat innocentiae vestrae pura sinceritas.
Ita si misereamur, non fuscamur peccato alieno:
sed redemptionem ejus acquirimus nostrae gratiae;
ut qualis erat puritas, perseveret. Et ideo addidit:
Etenim pascha nostrum immolatus est Christus
[(Ibid.)] ,
hoc est, passio Domini omnibus profuit, et peccatoribus
donavit redemptionem, quos flagitii poenituit
admissi.
84.
Itaque epulemur bonum cibum, poenitentiam
gerentes, laeti redemptione; nullus enim cibus est
benevolentia et pietate dulcior: epulis nostris atque
laetitiae nulla de peccatore servato invidia admisceatur;
ne se ipse a domo Patris, quemadmodum expositus
in Evangelio invidus ille frater, excludat, qui
fratrem receptum doluit, quem in perpetuum gaudebat
exclusum [(Luc. XV, 28)] .
85.
Cujus vos similes esse, Novatiani, non potestis
negare, qui ideo, ut dicitis, in Ecclesiam non convenitis,