PL 163, col. 990
Vita S. Sacerdotis (Hugo de S. Maria Floriacensis), J. P. Migne
et discipulis suis omnibusque ibi convenientibus
sacrae exhortationis multa affamina perorasset,
et se spiritualesque filios, quos deserebat, omnipotenti
Deo commendavisset, tertio nonas Maii spiritum
coelo reddidit: qui choris nunc Angelicis circumseptus
illi proximus exstat, cui in terra positus
militabat. Sic enim Dominus noster Jesus Christus
in terris positus Patrem exorabat: « Pater, volo ut
ubi ego sum, illic sit et minister meus. »
16.
Magistrum igitur exanimem videntes discipuli,
qui eum fuerant comitati, aiebant, nimio intrinsecus
moerore correpti, « Cur, Pater, huc moriturus
advenisti? Cur nobiscum tam parvissimo vitae
termino degere voluisti? Cur nos, Pater dulcissime,
relinquis orphanos? » His et hujuscemodi questibus
discipuli satisfacientes dolori, magistri praecepta
complere studentes, ejus exanimes artus navi imponunt,
et per Dordoniae alveum iter arripiunt ad praedictum
monasterium. Et cum jam appropinquarent
ad matris domini Sacerdotis diversorium;
ecce B. Mundana, luminibus orbata, filii tendebat ad
exsequias. Quo cum manibus famulorum sustentata
venisset, mox ad fluminis littus meruit recipere lumen
divinitus. Nunc sicut in altero miraculo fecimus,
dilectum Domini Sacerdotem beatissimo Martino
Turonum archiepiscopo comparemus. Martinus
matrem suam a gentilitatis convertit errore,
Sacerdos Praesul sanctissimus exemplo continentiae
provocavit matrem ad emendationem vitae:
ille per fidem matrem illuminavit intrinsecus, hic
illuminavit extrinsecus ad laudem et gloriam Domini
nostri Jesu Christi, qui cum Patre et Spiritu
sancto vivit et regnat per omnia saecula saeculorum.
Amen
CAPUT III. Ratio temporis: sepultura: translatio corporis Sarlatum.
[CAP. XI.] 17. Floruit autem S. Sacerdos reverendus
episcopus Augustorum Anastasii et Justini Senioris
Justinianique temporibus, sibi ad invicem
succedentibus; Chlodovaeo, filio Childerici, Francorum
et Aquitanorum tenente monarchiam. Hunc
Chlodovaeum S. Remigius baptizavit. Hoc
etiam tempore eximus monachorum legifer Benedictus,
et B. Amandus et S. Vedastus episcopi,
sacrae exhortationis multa affamina perorasset,
et se spiritualesque filios, quos deserebat, omnipotenti
Deo commendavisset, tertio nonas Maii spiritum
coelo reddidit: qui choris nunc Angelicis circumseptus
illi proximus exstat, cui in terra positus
militabat. Sic enim Dominus noster Jesus Christus
in terris positus Patrem exorabat: « Pater, volo ut
ubi ego sum, illic sit et minister meus. »
16.
Magistrum igitur exanimem videntes discipuli,
qui eum fuerant comitati, aiebant, nimio intrinsecus
moerore correpti, « Cur, Pater, huc moriturus
advenisti? Cur nobiscum tam parvissimo vitae
termino degere voluisti? Cur nos, Pater dulcissime,
relinquis orphanos? » His et hujuscemodi questibus
discipuli satisfacientes dolori, magistri praecepta
complere studentes, ejus exanimes artus navi imponunt,
et per Dordoniae alveum iter arripiunt ad praedictum
monasterium. Et cum jam appropinquarent
ad matris domini Sacerdotis diversorium;
ecce B. Mundana, luminibus orbata, filii tendebat ad
exsequias. Quo cum manibus famulorum sustentata
venisset, mox ad fluminis littus meruit recipere lumen
divinitus. Nunc sicut in altero miraculo fecimus,
dilectum Domini Sacerdotem beatissimo Martino
Turonum archiepiscopo comparemus. Martinus
matrem suam a gentilitatis convertit errore,
Sacerdos Praesul sanctissimus exemplo continentiae
provocavit matrem ad emendationem vitae:
ille per fidem matrem illuminavit intrinsecus, hic
illuminavit extrinsecus ad laudem et gloriam Domini
nostri Jesu Christi, qui cum Patre et Spiritu
sancto vivit et regnat per omnia saecula saeculorum.
Amen
CAPUT III. Ratio temporis: sepultura: translatio corporis Sarlatum.
[CAP. XI.] 17. Floruit autem S. Sacerdos reverendus
episcopus Augustorum Anastasii et Justini Senioris
Justinianique temporibus, sibi ad invicem
succedentibus; Chlodovaeo, filio Childerici, Francorum
et Aquitanorum tenente monarchiam. Hunc
Chlodovaeum S. Remigius baptizavit. Hoc
etiam tempore eximus monachorum legifer Benedictus,
et B. Amandus et S. Vedastus episcopi,