PL 166, col. 1037
Altera vita Caroli Boni (Galbertus Brugensis), J. P. Migne
reddituum suorum rationem debitorum suorum
reddituri venissent. Igitur monachus ille detentus
est in Brugis per Iwanum, et Gervasium castellanum
et Arnoldum nepotem Caroli consulis, qui priore
die a Bruburg venerat Brugas. Eodem tempore comes
Willelmus Oldemburg circumsepiri et fossatis firmari
praecepit, ubi se et suos recipere ordinaverat.
Igitur nemo ruricola circa nos securus erat, sed cum
omni supellectile sua, aut ad nemora subterfugerat
et latitabat, aut infra Brugas ascendit, vix ibidem
vitae suae aut rerum securus.
172.
Quarto Idus Junii, Dominica sancta Pentecostes,
comes Theodoricus venit Brugas, conquisitis
circumadjacentiis villarum circa Gandavum, et in
maximo gaudio susceptus est a nostris.
173.
Tertio Idus Junii, feria secunda, milites et
latrunculi quidam, qui erant in parte Willelmi consulis,
ex Jadbeca prodibant, et quasi speciem pacis
ferrent, cum milite quodam ex nostra parte manente,
sermones et salutationes conferebant. Hujus
ergo equitis nostri domus defensabilis et firmissima
stabat: in quam omnes circummanentes, et plures
ex civibus Brugensibus res suas comportaverant,
quas ibidem tutius salvarent. Interceperunt ergo
equitem illum in curte sua secure vagantem, et
traditum vulneribus interfecerunt, et domum, eodem
expulso equite, violenter obtinuerunt. Statim comes
Theodoricus laetus cum innumera multitudine advolans
obsedit eos, coegitque eos obsessos ut sese
redderent. Quos tamen salvis membris abire dimisit,
et equitem dominumque illius domus bene in propria
domo restituit, feria tertia scilicet, pridie Idus
Junii.
174.
Eodem pridie Idus Junii, audientes milites
consulis Willelmi, qui in Oldenburg, et Jadbeca, et
Straten jacuerant, ut insidias pararent nostro comiti
Theodorico et nostris, quod cum tota potentia
sua obsidionem Theodoricus fecisset extra in remotis
villis a Brugis, accurrentes circa sexaginta praecursores,
incenderunt domum vicinam castro Brugensi,
allicere volentes cives nostros, quos fortassis
sic caperent. Magis vero ideo nos impetebant, ut
Theodoricum consulem per ignis fumum et flammas
ab obsidione revocarent. Igitur castellanus Gervasius
cum militibus occurrens ad insultum insidiatorum,
coepit duos milites strenuos, Walterum nepotem
Thancmari, per quem occasio et causa seditionis et
pugnae totius originem habuit inter Borsiardum, illum
traditorem comitis Caroli, et Thancmarum; coepitque
alium cum Waltero militem. Sed isdem Walterus
lethaliter vulneratus erat in captione illa. Cives vero
Brugenses manus prae gaudio complosas conferebant,
animi exhilarationem non satis sibi invicem
reddituri venissent. Igitur monachus ille detentus
est in Brugis per Iwanum, et Gervasium castellanum
et Arnoldum nepotem Caroli consulis, qui priore
die a Bruburg venerat Brugas. Eodem tempore comes
Willelmus Oldemburg circumsepiri et fossatis firmari
praecepit, ubi se et suos recipere ordinaverat.
Igitur nemo ruricola circa nos securus erat, sed cum
omni supellectile sua, aut ad nemora subterfugerat
et latitabat, aut infra Brugas ascendit, vix ibidem
vitae suae aut rerum securus.
172.
Quarto Idus Junii, Dominica sancta Pentecostes,
comes Theodoricus venit Brugas, conquisitis
circumadjacentiis villarum circa Gandavum, et in
maximo gaudio susceptus est a nostris.
173.
Tertio Idus Junii, feria secunda, milites et
latrunculi quidam, qui erant in parte Willelmi consulis,
ex Jadbeca prodibant, et quasi speciem pacis
ferrent, cum milite quodam ex nostra parte manente,
sermones et salutationes conferebant. Hujus
ergo equitis nostri domus defensabilis et firmissima
stabat: in quam omnes circummanentes, et plures
ex civibus Brugensibus res suas comportaverant,
quas ibidem tutius salvarent. Interceperunt ergo
equitem illum in curte sua secure vagantem, et
traditum vulneribus interfecerunt, et domum, eodem
expulso equite, violenter obtinuerunt. Statim comes
Theodoricus laetus cum innumera multitudine advolans
obsedit eos, coegitque eos obsessos ut sese
redderent. Quos tamen salvis membris abire dimisit,
et equitem dominumque illius domus bene in propria
domo restituit, feria tertia scilicet, pridie Idus
Junii.
174.
Eodem pridie Idus Junii, audientes milites
consulis Willelmi, qui in Oldenburg, et Jadbeca, et
Straten jacuerant, ut insidias pararent nostro comiti
Theodorico et nostris, quod cum tota potentia
sua obsidionem Theodoricus fecisset extra in remotis
villis a Brugis, accurrentes circa sexaginta praecursores,
incenderunt domum vicinam castro Brugensi,
allicere volentes cives nostros, quos fortassis
sic caperent. Magis vero ideo nos impetebant, ut
Theodoricum consulem per ignis fumum et flammas
ab obsidione revocarent. Igitur castellanus Gervasius
cum militibus occurrens ad insultum insidiatorum,
coepit duos milites strenuos, Walterum nepotem
Thancmari, per quem occasio et causa seditionis et
pugnae totius originem habuit inter Borsiardum, illum
traditorem comitis Caroli, et Thancmarum; coepitque
alium cum Waltero militem. Sed isdem Walterus
lethaliter vulneratus erat in captione illa. Cives vero
Brugenses manus prae gaudio complosas conferebant,
animi exhilarationem non satis sibi invicem