PL 184, col. 851
De Jesu puero duodenni (Aelredus Rievallensis), J. P. Migne
Domini tetigit cor meum, et unxit illud unctione
misericordiae suae. Cernis in ipso inquisitionis tuae
modo, quid luminis, quid splendoris tuus mihi scintillat
affectus, cum insinuari tibi flagitares, puer
Jesus triduo illo quo quaerebatur a Matre, ubi fuerit,
quo sit usus hospitio, quibus cibis alitus, quorum
delectatus consortio, quibus negotiis occupatus.
Sentio, fili mi, sentio ea ipsa, quam familiariter,
quam affectuose, cum quibus lacrymis in
orationibus tuis sanctis ab ipso Jesu soleas sciscitari,
cum ante oculos cordis tui illa dulcis Pueri
dulcis versatur imago: cum illum speciosissimum
vultum spirituali quadam imaginatione depingis,
cum oculos illos suavissimos simul et mitissimos in
te jucundis radiare persentis. Tunc, ut videtur
mihi, intimo clamas affectu: O dulcis Puer, ubi
eras? ubi latebas? Quo utebaris hospitio? quo fruebaris
consortio? Utrum in coelo? utrum in terra? An
in domo aliqua interim morabaris, vel certe cum
aliquibus tuae tunc aetatis puerulis secreto loco consistens,
eis secretorum mysteria profundebas secundum
tuam in Evangelio vocem: Sinite parvulos
venire ad me, et nolite prohibere illos? [(Matth.
XIX, 14.)]
Felices, si qui fuerunt illi, quibus tot diebus
tam familiariter tuam praesentiam indulsisti.
2.
Sed quid est, mi dulcis Domine, quod sanctissimae
Matri tuae quaerenti, dolenti, suspiranti non
compatiebaris? Denique ipsa et pater tuus dolentes
quaerebant te. Imo tu, Domina mea dulcissima, cur
Puerum quaerebas, quem Deum esse non ignorabas?
An ne cruciaretur fame, ne frigore vexaretur, ne ab
alio quolibet aetatis suae puero injuriaretur, formidabas?
Nonne ipse est qui pascit omnia, omnia nutrit;
qui fenum agri quod hodie est, et cras in clibanum
mittitur, gloriosius Salomone vestit et ornat? [(Matth. VI, 29, 30.)]
Quin potius, Domina mea (pace tua
dico), dulcissimum Filium tuum cur tam facile amisisti;
tam incuriose custodisti, tam sero, quod deerat,
animadvertisti? Utinam et mihi inspirare dignaretur
ipse Jesus, quid sibi sic quaerenti, sic flagitanti,
sic aestuanti, interno et spirituali sermone responderit,
ut nota tibi scriberem, et gustata eructare
sufficerem.
3.
Videamus tamen, si placet, quidnam sit quod
Dominus Jesus in Bethlehem nascitur, latet in
Aegypto, nutritur in Nazareth, et inde duodennis
ad templum et metropolim civitatem ascendit; nec
tamen solus, sed sub parentum disciplina. Utquid
ista omnia? Quia profecto dux est Dominus meus
Jesus, quia medicus, quia doctor 578. Ut dux noster,
exsultavit ut gigas ad currendam viam, quoniam
a summo coelo egressio ejus [(Psal. XVIII,
6, 7)] , et usque ad Bethlehem descensus ejus. Ibi
plena coelestium odoramentorum relinquens vestigia,
posuit tenebras, id est Aegyptum, latibulum
suum. Et cum sedentibus in tenebris et umbra mortis
lucem supernae gratiae infudisset, etiam Nazareth
sancta sua praesentia nobilitavit. Sicque Nazarenus
effectus in templum ingreditur quasi puer discens,
misericordiae suae. Cernis in ipso inquisitionis tuae
modo, quid luminis, quid splendoris tuus mihi scintillat
affectus, cum insinuari tibi flagitares, puer
Jesus triduo illo quo quaerebatur a Matre, ubi fuerit,
quo sit usus hospitio, quibus cibis alitus, quorum
delectatus consortio, quibus negotiis occupatus.
Sentio, fili mi, sentio ea ipsa, quam familiariter,
quam affectuose, cum quibus lacrymis in
orationibus tuis sanctis ab ipso Jesu soleas sciscitari,
cum ante oculos cordis tui illa dulcis Pueri
dulcis versatur imago: cum illum speciosissimum
vultum spirituali quadam imaginatione depingis,
cum oculos illos suavissimos simul et mitissimos in
te jucundis radiare persentis. Tunc, ut videtur
mihi, intimo clamas affectu: O dulcis Puer, ubi
eras? ubi latebas? Quo utebaris hospitio? quo fruebaris
consortio? Utrum in coelo? utrum in terra? An
in domo aliqua interim morabaris, vel certe cum
aliquibus tuae tunc aetatis puerulis secreto loco consistens,
eis secretorum mysteria profundebas secundum
tuam in Evangelio vocem: Sinite parvulos
venire ad me, et nolite prohibere illos? [(Matth.
XIX, 14.)]
Felices, si qui fuerunt illi, quibus tot diebus
tam familiariter tuam praesentiam indulsisti.
2.
Sed quid est, mi dulcis Domine, quod sanctissimae
Matri tuae quaerenti, dolenti, suspiranti non
compatiebaris? Denique ipsa et pater tuus dolentes
quaerebant te. Imo tu, Domina mea dulcissima, cur
Puerum quaerebas, quem Deum esse non ignorabas?
An ne cruciaretur fame, ne frigore vexaretur, ne ab
alio quolibet aetatis suae puero injuriaretur, formidabas?
Nonne ipse est qui pascit omnia, omnia nutrit;
qui fenum agri quod hodie est, et cras in clibanum
mittitur, gloriosius Salomone vestit et ornat? [(Matth. VI, 29, 30.)]
Quin potius, Domina mea (pace tua
dico), dulcissimum Filium tuum cur tam facile amisisti;
tam incuriose custodisti, tam sero, quod deerat,
animadvertisti? Utinam et mihi inspirare dignaretur
ipse Jesus, quid sibi sic quaerenti, sic flagitanti,
sic aestuanti, interno et spirituali sermone responderit,
ut nota tibi scriberem, et gustata eructare
sufficerem.
3.
Videamus tamen, si placet, quidnam sit quod
Dominus Jesus in Bethlehem nascitur, latet in
Aegypto, nutritur in Nazareth, et inde duodennis
ad templum et metropolim civitatem ascendit; nec
tamen solus, sed sub parentum disciplina. Utquid
ista omnia? Quia profecto dux est Dominus meus
Jesus, quia medicus, quia doctor 578. Ut dux noster,
exsultavit ut gigas ad currendam viam, quoniam
a summo coelo egressio ejus [(Psal. XVIII,
6, 7)] , et usque ad Bethlehem descensus ejus. Ibi
plena coelestium odoramentorum relinquens vestigia,
posuit tenebras, id est Aegyptum, latibulum
suum. Et cum sedentibus in tenebris et umbra mortis
lucem supernae gratiae infudisset, etiam Nazareth
sancta sua praesentia nobilitavit. Sicque Nazarenus
effectus in templum ingreditur quasi puer discens,