PL 196, col. 1371
APPENDIX AD RICHARDUM. — VICTORIN. ABBAT. EPIST. 1379 Gilduinus die obitus sui ita memoratur in necro- A plionis, quz sequitur, altera mo! suhjungenda ee Victorino : « Anniversarium solemne venera- bilis patris nostri Gilduini, primi hujus ecclesiz abbatis, magnæ auctoritatis atque sanctitalis viri.
Ilie zelum Dei et ordinis habens, canonicum ordi- nem, qui pene totus deſecerat, reparavit. In diebus ejus domus nostra supra c#teras nostri ordinis do- mos primatum tenuit, et religionis prærogati va _ lateque velut sidus clarissimum emicuit.
jvm et czteras officinas a ſundamentis in- choavit et consummavit, et excepta dote regia, præ- bendis atque annualibus et multis aliis redditibus ampliavit. Proinde statutum est, ut tanti Patris memoria per singulos annos præ c#teris solemniter retur, et ante missam commendatio fiat, et pro anima per singulos dies præbenda jutegra ad
nam in perpetuum tribuatur. » Mino plures ex discipulis Gilduini insignes viros, Guarinum, mum Sancti Victoris priorem ularem, qui 181 decanum agebat in ecclesia cathedrali Sagiensi; Odonem (13), ex priore similiter Saneti Victoris primum Sanctz Cenoveſæ abbatem, uti docet hoc distichum: At, Cenoreſa, tuns abbas Odo gem ma pudoris Post Thomam edit in clausiro sede prioris.
Sed hune B. Thomam præterire non possum, Bo secundus Sancti Vietoris prior anno 1435, ut plu- ribus probat Mabillonius in notis ad epistolam san- eil Bernardi 458, per nepotes Theobaldi archi- diaconi Parisiensis, quem Simonize redarguerat, iter occigus est intra manus Stephani Pari- sjensis episcopi, cujus Thomas erat penitentiarius et major vicarius; qua de re Petrus Venerabilis
epist. 17 libro primo et sanctus Bernardus epistola laudata 18, et — sequentibus ad Innocentium 11 m, de quibus vide notas Mabillonii. Primum sub claustro conditus est Thomas, unde translatus in capellam S.
— — * * II. NOTITIA IN ACHARDUM. (Orvix, Script. eccles. II, 1298.) Achardus Abrincensis episcopus, natione Anglus, Bridlingtonensis juxta Cerardum Joannem Vossium libro u De higtoricis Latinis, cap.
52, pag. 422 ultime editionis, Northumbrensis juxta Cæsarem Egassium du Boulay culo rv Universi/atis Pari- siensis, in Catalaga, pag. 715. Sed juxta Sammar- thanos ſratres in Gallia Christiana tom.
IV, pag. 925, in Abbatibus Sancti Victoris Parisiensis, Nor- mannus origine nobilis e comitatu Domniſrontis, de quo in epistolis Arnulfi Lexoviensis. Hic vir vitae integritate et eruditione multipliei mirifice Dorens, in humanioribus liveris adolescentiam , in philoso- ia juventutem, in theologia maturiorem ætatem a collocavit, ut in singulis singulares progressus ſecerit, quemadmodum Pitseus refert ex Lelando
et Bustono mss. auctoribus. Post longam litterarum proſessionem, terrenarum pertæsus inquietudinum, ad canonicos regulares Sancli Vicioris se contulit, quorum successu Lemporum, post Gilduinum WM Dominus sibi anno 1155, die in Kalendas Aprilis adjunxit, abbas secundus ſactus est.
Ilie zelum Dei et ordinis habens, canonicum ordi- nem, qui pene totus deſecerat, reparavit. In diebus ejus domus nostra supra c#teras nostri ordinis do- mos primatum tenuit, et religionis prærogati va _ lateque velut sidus clarissimum emicuit.
jvm et czteras officinas a ſundamentis in- choavit et consummavit, et excepta dote regia, præ- bendis atque annualibus et multis aliis redditibus ampliavit. Proinde statutum est, ut tanti Patris memoria per singulos annos præ c#teris solemniter retur, et ante missam commendatio fiat, et pro anima per singulos dies præbenda jutegra ad
nam in perpetuum tribuatur. » Mino plures ex discipulis Gilduini insignes viros, Guarinum, mum Sancti Victoris priorem ularem, qui 181 decanum agebat in ecclesia cathedrali Sagiensi; Odonem (13), ex priore similiter Saneti Victoris primum Sanctz Cenoveſæ abbatem, uti docet hoc distichum: At, Cenoreſa, tuns abbas Odo gem ma pudoris Post Thomam edit in clausiro sede prioris.
Sed hune B. Thomam præterire non possum, Bo secundus Sancti Vietoris prior anno 1435, ut plu- ribus probat Mabillonius in notis ad epistolam san- eil Bernardi 458, per nepotes Theobaldi archi- diaconi Parisiensis, quem Simonize redarguerat, iter occigus est intra manus Stephani Pari- sjensis episcopi, cujus Thomas erat penitentiarius et major vicarius; qua de re Petrus Venerabilis
epist. 17 libro primo et sanctus Bernardus epistola laudata 18, et — sequentibus ad Innocentium 11 m, de quibus vide notas Mabillonii. Primum sub claustro conditus est Thomas, unde translatus in capellam S.
— — * * II. NOTITIA IN ACHARDUM. (Orvix, Script. eccles. II, 1298.) Achardus Abrincensis episcopus, natione Anglus, Bridlingtonensis juxta Cerardum Joannem Vossium libro u De higtoricis Latinis, cap.
52, pag. 422 ultime editionis, Northumbrensis juxta Cæsarem Egassium du Boulay culo rv Universi/atis Pari- siensis, in Catalaga, pag. 715. Sed juxta Sammar- thanos ſratres in Gallia Christiana tom.
IV, pag. 925, in Abbatibus Sancti Victoris Parisiensis, Nor- mannus origine nobilis e comitatu Domniſrontis, de quo in epistolis Arnulfi Lexoviensis. Hic vir vitae integritate et eruditione multipliei mirifice Dorens, in humanioribus liveris adolescentiam , in philoso- ia juventutem, in theologia maturiorem ætatem a collocavit, ut in singulis singulares progressus ſecerit, quemadmodum Pitseus refert ex Lelando
et Bustono mss. auctoribus. Post longam litterarum proſessionem, terrenarum pertæsus inquietudinum, ad canonicos regulares Sancli Vicioris se contulit, quorum successu Lemporum, post Gilduinum WM Dominus sibi anno 1155, die in Kalendas Aprilis adjunxit, abbas secundus ſactus est.