PL 2, col. 106
De fuga in persecutione (Tertullianus), J. P. Migne
In inglese: De Fuga in Persecutione 3 · De Fuga in Persecutione 4 · De Fuga in Persecutione 2
traditur ei peccator quasi carnifici in poenam, ut
Saul: Et abscessit, inquit, spiritus Domini a Saule, et
concutiebat eum spiritus nequam a Domino, et suffocabat [(II Reg. XVI, 2)]
.
Aut ex caussa cohibitionis,
ut Apostolus refert [(II Cor. 17, 7)] datum sibi
sudem angelum Satanae ut colaphizetur: nec hanc
speciem permitti diabolo in sanctos humiliandos per
carnis vexationem, nisi simul ut et virtus tolerantiae
scilicet in infirmitate perfici possit; nam et ipse
Apostolus Phigellum et Hermogenem tradidit Satanae, uti emendentur, ne blasphement
[(II Tim. I, 15)]
. Vides
jam et a servis Dei facilius diabolum accipere
potestatem, tanto abest ut eam ex proprietate possideat.
CAPUT III.
Cum ergo et haec exempla magis in persecutionibus
eveniant, siquidem magis tunc probamur vel reprobamur,
et magis tunc humiliamur vel emendamur,
ab eo permittatur vel imperetur necesse est catholice
fieri haec, a quo et ex parte, scilicet ab illo
qui dicit: Ego sum qui facio pacem, et condo mala [(Is. XLV, 7)]
,
id est bellum. Hoc est enim contrarium
paci. Nostrae autem paci quid est bellum, quam
persecutio? Si persecutionis vel maxime exitus aut
vitam afferunt aut mortem, aut plagam aut sanationem,
habes auctorem ejusdem: Ego percutiam, et
sanabo; ego vivificabo, et mortificabo [(Deut. XXXII, 39)]
. Uram,
inquit, illos, sicut uritur argentum; et probabo,
inpuid, illos, sicut probatur aurum [(Zach. XIII,
9)]
. Cum enim exurimur persecutionis ardore, tunc
probamur de fidei tenore. Haec erunt ignea jacula
[(Eph. III)]
diaboli, per quae fidei ustio et conflatio
administratur; ex Dei tamen voluntate. De isto quis
dubitare possit ignoro, nisi plane frivola et frigida fides,
deprehendens eos qui timide conveniunt in Ecclesiam.
Dicitis enim, Quoniam incondite convenimus,
simul convenimus, et complures concurrimus
in Ecclesiam, quaerimur a nationibus, et
timemus ne turbentur nationes. Annon scitis
quod Deus omnium sit Dominus? Et si velit Deus,
tunc persecutionem patieris; si vero noluerit, silebunt
nationes. Credas utique; si tamen in eum
Deum credis, sine cujus voluntate nec passer unius
assis cadit in terram [(Matth. X, 29)] . Nos autem, puto,
multis passeribus antistamus.
CAPUT IV.
Igitur si constat a quo persecutio eveniat, possumus
Saul: Et abscessit, inquit, spiritus Domini a Saule, et
concutiebat eum spiritus nequam a Domino, et suffocabat [(II Reg. XVI, 2)]
.
Aut ex caussa cohibitionis,
ut Apostolus refert [(II Cor. 17, 7)] datum sibi
sudem angelum Satanae ut colaphizetur: nec hanc
speciem permitti diabolo in sanctos humiliandos per
carnis vexationem, nisi simul ut et virtus tolerantiae
scilicet in infirmitate perfici possit; nam et ipse
Apostolus Phigellum et Hermogenem tradidit Satanae, uti emendentur, ne blasphement
[(II Tim. I, 15)]
. Vides
jam et a servis Dei facilius diabolum accipere
potestatem, tanto abest ut eam ex proprietate possideat.
CAPUT III.
Cum ergo et haec exempla magis in persecutionibus
eveniant, siquidem magis tunc probamur vel reprobamur,
et magis tunc humiliamur vel emendamur,
ab eo permittatur vel imperetur necesse est catholice
fieri haec, a quo et ex parte, scilicet ab illo
qui dicit: Ego sum qui facio pacem, et condo mala [(Is. XLV, 7)]
,
id est bellum. Hoc est enim contrarium
paci. Nostrae autem paci quid est bellum, quam
persecutio? Si persecutionis vel maxime exitus aut
vitam afferunt aut mortem, aut plagam aut sanationem,
habes auctorem ejusdem: Ego percutiam, et
sanabo; ego vivificabo, et mortificabo [(Deut. XXXII, 39)]
. Uram,
inquit, illos, sicut uritur argentum; et probabo,
inpuid, illos, sicut probatur aurum [(Zach. XIII,
9)]
. Cum enim exurimur persecutionis ardore, tunc
probamur de fidei tenore. Haec erunt ignea jacula
[(Eph. III)]
diaboli, per quae fidei ustio et conflatio
administratur; ex Dei tamen voluntate. De isto quis
dubitare possit ignoro, nisi plane frivola et frigida fides,
deprehendens eos qui timide conveniunt in Ecclesiam.
Dicitis enim, Quoniam incondite convenimus,
simul convenimus, et complures concurrimus
in Ecclesiam, quaerimur a nationibus, et
timemus ne turbentur nationes. Annon scitis
quod Deus omnium sit Dominus? Et si velit Deus,
tunc persecutionem patieris; si vero noluerit, silebunt
nationes. Credas utique; si tamen in eum
Deum credis, sine cujus voluntate nec passer unius
assis cadit in terram [(Matth. X, 29)] . Nos autem, puto,
multis passeribus antistamus.
CAPUT IV.
Igitur si constat a quo persecutio eveniat, possumus