PL 202, col. 881
Sermones (Petrus Cellensis), J. P. Migne
peccati, coepit sentire gravedinem carnis,
tardiores invenit volandi conatus, et nimium dispares
cursus. Paulatim itaque ex defectu virium pristinarum
enervata, languere in lecto corporis, et in
carcere mundanae conversationis non cessavit, donec
pravae actionis opprimeretur pondere et nequioris
consuetudinis sepeliretur mole.
Ne itaque non habens monitorem, culpis increscentibus
obdormiat in morte, tuba Moyses in littera
et spiritu clangit; psalterium superni desiderii et
citharam mortificationis puer citharoedus digitis
ferit; lagenas Gedeon in martyrio sanctorum confringit;
a somno in procinctu passionis Jesus
apostolos compescuit: Vigilate, inquit, ne intretis
in tentationem [(Marc. XIV, 38)]
. Qui enim tentationis
igneas catenas formidat, somno abstineat; qui rursum
si forte a concupiscentia sua abstractus et illectus,
humanitus excesserit, statim resiliat, statim
pedem retrahat, statim tanquam fortissimus Samson
in virtute septiformis spiritus, novos funes peccati
abrumpat.
Quandoque siquidem etiam ille cujus cor quasi
leonis in Israel est, vanitate saeculi demulcente,
caput in gremio deponit, et multum periculose obdormit;
sic dormienti imo morienti pia piae sollicitudinis
providentia accurrit et succurrit: Usquequo,
inquit, piger, dormis? [(Prov. XXIV, 30.)]
O quam
periculose dormitur, quando mundi delectationibus
sine respectu plenitudinis anima oblectatur! Is
namque intrat in tentationem, qui malum non deserit
usque in finem; is de tentatione non exit, qui
cum peccato animam solvit; is accedit non intrat
tentationem, qui cogitat, non facit iniquitatem. O
piger, o peccator, quousque dormis suggestione,
delectatione, consensu et perpetratione peccati?
Consule rationem, consule naturalem legem, consule
optimam tui creationem, et desines amare saeculi
vilitatem et vanitatem.
Usquequo, peccator, dormis? attende quanta
comminatione, quanta utatur Moyses asperitate, ut
te ab inertia revocet, ut te a somno excitet; ubi
enim lex divina accipitur, voces et lampades videntur.
Levem certe somnum, alterum depelleret,
sed gravem vix conjunctum utrumque removet:
oculos lampas, vox aures excitat; attamen nec sic
populus durae cervicis expergiscitur: oculos enim,
claudit ne videat, et aures aggravat ne audiat. Usquequo,
peccator, dormis? respice et vide saltem illum
in Evangelio qui aperuit oculos caeci nati; qui
aures surdi reseravit, et praedicatione sua tanquam
rugitu leonis torporem animarum repulit; ultra
modum somnolentia absorberis, si miraculorum
Christi accensa luminaria non aspicis; ut quid et
voces leonum rugientium, et fremitus populorum
saevientium adversus Christum non excutiunt somnum?
Usquequo, piger, dormis? Vigiles qui nocturnas
agunt excubias, tam publicae quam privatae utilitatis
solliciti, nimio somno depressos nimiumque
tardiores invenit volandi conatus, et nimium dispares
cursus. Paulatim itaque ex defectu virium pristinarum
enervata, languere in lecto corporis, et in
carcere mundanae conversationis non cessavit, donec
pravae actionis opprimeretur pondere et nequioris
consuetudinis sepeliretur mole.
Ne itaque non habens monitorem, culpis increscentibus
obdormiat in morte, tuba Moyses in littera
et spiritu clangit; psalterium superni desiderii et
citharam mortificationis puer citharoedus digitis
ferit; lagenas Gedeon in martyrio sanctorum confringit;
a somno in procinctu passionis Jesus
apostolos compescuit: Vigilate, inquit, ne intretis
in tentationem [(Marc. XIV, 38)]
. Qui enim tentationis
igneas catenas formidat, somno abstineat; qui rursum
si forte a concupiscentia sua abstractus et illectus,
humanitus excesserit, statim resiliat, statim
pedem retrahat, statim tanquam fortissimus Samson
in virtute septiformis spiritus, novos funes peccati
abrumpat.
Quandoque siquidem etiam ille cujus cor quasi
leonis in Israel est, vanitate saeculi demulcente,
caput in gremio deponit, et multum periculose obdormit;
sic dormienti imo morienti pia piae sollicitudinis
providentia accurrit et succurrit: Usquequo,
inquit, piger, dormis? [(Prov. XXIV, 30.)]
O quam
periculose dormitur, quando mundi delectationibus
sine respectu plenitudinis anima oblectatur! Is
namque intrat in tentationem, qui malum non deserit
usque in finem; is de tentatione non exit, qui
cum peccato animam solvit; is accedit non intrat
tentationem, qui cogitat, non facit iniquitatem. O
piger, o peccator, quousque dormis suggestione,
delectatione, consensu et perpetratione peccati?
Consule rationem, consule naturalem legem, consule
optimam tui creationem, et desines amare saeculi
vilitatem et vanitatem.
Usquequo, peccator, dormis? attende quanta
comminatione, quanta utatur Moyses asperitate, ut
te ab inertia revocet, ut te a somno excitet; ubi
enim lex divina accipitur, voces et lampades videntur.
Levem certe somnum, alterum depelleret,
sed gravem vix conjunctum utrumque removet:
oculos lampas, vox aures excitat; attamen nec sic
populus durae cervicis expergiscitur: oculos enim,
claudit ne videat, et aures aggravat ne audiat. Usquequo,
peccator, dormis? respice et vide saltem illum
in Evangelio qui aperuit oculos caeci nati; qui
aures surdi reseravit, et praedicatione sua tanquam
rugitu leonis torporem animarum repulit; ultra
modum somnolentia absorberis, si miraculorum
Christi accensa luminaria non aspicis; ut quid et
voces leonum rugientium, et fremitus populorum
saevientium adversus Christum non excutiunt somnum?
Usquequo, piger, dormis? Vigiles qui nocturnas
agunt excubias, tam publicae quam privatae utilitatis
solliciti, nimio somno depressos nimiumque