PL 202, col. 888
Sermones (Petrus Cellensis), J. P. Migne
Peccata itaque sua confitentibus dicendum est: Videte, vigilate et orate;
videte injunctam poenitentiam;
vigilate contra culpam, ne canis revertatur ad
vomitum; orate veniam, ne judex vos tortoribus
tradat donec reddatis usque ad novissimum quadrantem
malorum et poenarum.
Videte mortem, videte infernum, videte diabolum,
mors avara, amara, cruenta, horrida, foeda et fetida;
avara quia unum est de quatuor insaturabilibus,
universum genus hominum devorans, nec famem
sedat, nec ventrem implet, gustu suo avidior
redditur; et quot genera in mundo habet mortium,
tot quasi in mensa sua praeparat genera ferculorum.
Amara est nullum fel morte amarius, non solum
consumit carnales delectationes, quin etiam convertit
in amarissimas amaritudines. Cruenta est ut fera
pessima quae sanguine vivit, et nil aliud quam sanguinem
sitit a sanguine Abel justi usque ad sanguinem
Christi: certe et usque ad sanguinem Antichristi
non est effusus sanguis quem mors non lambuerit
et non absorbuerit. Horrida est, mortem horret
non solum animal rationale, sed omne etiam
irrationale; corpore mortui hominis quid horribilius?
foeda est, equum pallidum in Apocalypsi sequebatur
mors quae quidquid pulchrum est denigrat,
et in se quidquid abominationis et turpitudinis est
conglomerat. Foetida est, cadaver putridum, non
solum humorem corrumpit, sed et aerem; facies
ejus corruptio, manus ejus quae operantur in luto
animati corporis et in latere exanimati exsecratio.
Posteriora ejus, intolerabilis abominatio.
Haec mors dissolvit quod Deus conjunxit, quae in
inferno depascit animas quae in sepulcro desuper
ossibus nervos et carnes tollit, et usque ad immundissimum
pulverem redigit. Ergone timenda est,
aut fugienda, aut contemnenda? Timenda equidem,
nam timor mortis conturbat me; fugienda quoque,
sed cum discretione. Est siquidem aliquando appetenda
sicut Elias ait: Tolle animam meam [(III Reg.
XIX, 4)]
; et Apostolus: Cupio dissolvi [(Philipp. XII, 3)]
.
Aliquando suscipienda sicut apostoli et martyres
pro fide defendenda; aliquando fugienda, sicut
puer Jesus fugit in Aegyptum, et Paulus in sporta
demissus evasit manus Damasci praepositi; quando
de morte nullus fructus susciperetur. Contemnenda
est ergo velut transitus ad meliora etsi difficilis, tamen
utilis; nam ad vitam non est transitus nisi
per mortem. Cavendum vero mortis naufragium
quod demergit naufragum usque ad profundissimum
infernum.
Jam itaque videamus infernum quibus ferveat
flammis, quibus congeletur stridoribus, quibus sordescat
spurcitiis, quibus nares impleat fetoribus,
quibus usum offendat deformitatibus, quibus torqueat
habitatores suos doloribus, quibus pereffluat
enormitatibus: denique quibus abundet calamitosis
cruciatibus. In inferno nullus ordo, sed sempiternus
horror inhabitat; in inferno sunt tenebrae exteriores,
ibi fletus et stridor dentium; in inferno
videte injunctam poenitentiam;
vigilate contra culpam, ne canis revertatur ad
vomitum; orate veniam, ne judex vos tortoribus
tradat donec reddatis usque ad novissimum quadrantem
malorum et poenarum.
Videte mortem, videte infernum, videte diabolum,
mors avara, amara, cruenta, horrida, foeda et fetida;
avara quia unum est de quatuor insaturabilibus,
universum genus hominum devorans, nec famem
sedat, nec ventrem implet, gustu suo avidior
redditur; et quot genera in mundo habet mortium,
tot quasi in mensa sua praeparat genera ferculorum.
Amara est nullum fel morte amarius, non solum
consumit carnales delectationes, quin etiam convertit
in amarissimas amaritudines. Cruenta est ut fera
pessima quae sanguine vivit, et nil aliud quam sanguinem
sitit a sanguine Abel justi usque ad sanguinem
Christi: certe et usque ad sanguinem Antichristi
non est effusus sanguis quem mors non lambuerit
et non absorbuerit. Horrida est, mortem horret
non solum animal rationale, sed omne etiam
irrationale; corpore mortui hominis quid horribilius?
foeda est, equum pallidum in Apocalypsi sequebatur
mors quae quidquid pulchrum est denigrat,
et in se quidquid abominationis et turpitudinis est
conglomerat. Foetida est, cadaver putridum, non
solum humorem corrumpit, sed et aerem; facies
ejus corruptio, manus ejus quae operantur in luto
animati corporis et in latere exanimati exsecratio.
Posteriora ejus, intolerabilis abominatio.
Haec mors dissolvit quod Deus conjunxit, quae in
inferno depascit animas quae in sepulcro desuper
ossibus nervos et carnes tollit, et usque ad immundissimum
pulverem redigit. Ergone timenda est,
aut fugienda, aut contemnenda? Timenda equidem,
nam timor mortis conturbat me; fugienda quoque,
sed cum discretione. Est siquidem aliquando appetenda
sicut Elias ait: Tolle animam meam [(III Reg.
XIX, 4)]
; et Apostolus: Cupio dissolvi [(Philipp. XII, 3)]
.
Aliquando suscipienda sicut apostoli et martyres
pro fide defendenda; aliquando fugienda, sicut
puer Jesus fugit in Aegyptum, et Paulus in sporta
demissus evasit manus Damasci praepositi; quando
de morte nullus fructus susciperetur. Contemnenda
est ergo velut transitus ad meliora etsi difficilis, tamen
utilis; nam ad vitam non est transitus nisi
per mortem. Cavendum vero mortis naufragium
quod demergit naufragum usque ad profundissimum
infernum.
Jam itaque videamus infernum quibus ferveat
flammis, quibus congeletur stridoribus, quibus sordescat
spurcitiis, quibus nares impleat fetoribus,
quibus usum offendat deformitatibus, quibus torqueat
habitatores suos doloribus, quibus pereffluat
enormitatibus: denique quibus abundet calamitosis
cruciatibus. In inferno nullus ordo, sed sempiternus
horror inhabitat; in inferno sunt tenebrae exteriores,
ibi fletus et stridor dentium; in inferno