PL 21, col. 296
In flieronvmi codices, typis vulgatos, Porphyrius irrepsit pro Porphyrione : — est egregia emendatio purpurati viri Jacobi eronii in Responso iterato ad 2 Anglorum sectione I.
&. 9. De utroque gigante Apollodorus in Bibliotheca libro I. Ad Porphyrionem , magnum gi- gantem, alludit Martialis lib. XIII. epigram. XIV. Hoe eo diligentius confirmavi, quod Henricus Vale- eius, vir de re Ecclesjastica preclare meritus, in notis ad Historiam Eusebii libro VI.
cap. XIX. Por- phyrium philosophum, ab Hieronym+ indicari com- mentus ſuerit. Sed Porphyrium in Sicilia perii-se non constat, quanquam apud Siculos magnum sibi in scribendo nomen paravit.
Ad mortuos autem se- pult»sque in Sicilia, et gigantes quid:m , lacerto- rum Yi et magnitudine bellum superis intentare conalos, alludit fieron mus: quæ de Porphyrio vere Gici non possunt.
Adi Lucam Holstenium in Disser- tatione de Vita Porphyrii cap. II. et III. Ulcus in Hieronymi verbis a Peronio detectum (a) nemo criticorum animadverterat. Sed et alius error Valesii expungendus, ubi Ruſinum , capta Urbe, in Siciliam se recepisse arbitratur, qui amen ante Urbem ob- sessam lilne se receperat, ut satis ostensum est.
IV. Hic ſuit Rufini presbyter: exitus, viri in Ecele- sia Latina Sacre Historiæ parentis : quem Orientales peræque ac nostri ob doctriuam et religionem plurimi semper fecerunt, ut per totam hanc historiam pate- ſactum.
Plerique omues, literarum et pietatis laude in communione Catbolica spectatissimi, hi præser- tim, qui Episcopali fastjgio insignes in Ecclesia ſul- serunt, superstitem in sinu fov-re et colere, ejus- demque partes tutari eo ipso tempore visi sunt, quo is a Hieronymo dissidens, cum hereticis numeraba- tur, ab illo uno scilicet; ab aliis non cerie.
Qui Sanctus Pater, licet maximus undequaque, apuil illos — in Latium et magnam Cræciam populabundus C tamen in hac controversia eſlicere haudquaquam po- tuit, ut Rufinum, omnibus probe notun , usque ad ultimum vitz ſinem percarum habentes, in Hiero- uymi partes transire voluerint, viri alias hareticorum acerrimi hostes, Kufinoque, $i ex illis ſuisset, nullo
pacto adhæsuri. Immo et beatum, ac sanctum honoris caussa dictum ostendimus. Prater Hieronymum , illique $twdenies unum et allerum, nemo unquiim ca tate Rufinum in bereseos suspicionem traxit, nemo Episcoporum a sua communione disjunxit.
Non certe Siricius, non Auastasius, neque Innocentius Poulili- ces, quibus in cathedr# Petri successive sedentibus, intra Romani Primatus lerminos, Rome, Aquileje et Messanz duodecim annos Rulinus vixit.
Non Pau- linus Nolanus, non Venerius Mediolanensis, non Caudentius Brixiensis , non Petronius Bononiensis, non Chromatius Aquilejensis, non Laurentius ſor- tasse Concoriiensis, non Augustinus Hipponensis, non Johannes Hierosolymilanus : qui sane omnes celeberrimi et abso0lutiss:mi aniistites, Rufino lami- harissime usi sunt.
Quare sicut Hieronymi partes perpauci sequuti sunt, ubi, a Theophilo Alexandrino deceptus, Chrysostomum, virum $-«ncliss imum , pro herelico Sugiliavit : ita perpaucis suadere poluit, Rufinum hereseos nota invrendum.
Norisius Cardi- nalis in Historia Pelagiana lib. I. cap. II. Origenis- tarum opera factum ail , ut sanctissimi viri mutuis dissensionibus conflicitarentur. Hinc ex Hietonymiana ad Theophilum epistola b) bec verba in Chrysosto- nos totam explicavimus in Notis ad eam Epistolam, uam et suo Auctori reddidimus, et ab alia vere Hieronymiana, quacum erat antea in unum conflata,
sejunzimus. Videsis tom. I. Editionis nostræ pag. 750. et seqq. Numquam porro in Chrysostomum, ut Fontauinus ſalso jactare pergit, Hieronymus sæviit. (Baxxp.)
&. 9. De utroque gigante Apollodorus in Bibliotheca libro I. Ad Porphyrionem , magnum gi- gantem, alludit Martialis lib. XIII. epigram. XIV. Hoe eo diligentius confirmavi, quod Henricus Vale- eius, vir de re Ecclesjastica preclare meritus, in notis ad Historiam Eusebii libro VI.
cap. XIX. Por- phyrium philosophum, ab Hieronym+ indicari com- mentus ſuerit. Sed Porphyrium in Sicilia perii-se non constat, quanquam apud Siculos magnum sibi in scribendo nomen paravit.
Ad mortuos autem se- pult»sque in Sicilia, et gigantes quid:m , lacerto- rum Yi et magnitudine bellum superis intentare conalos, alludit fieron mus: quæ de Porphyrio vere Gici non possunt.
Adi Lucam Holstenium in Disser- tatione de Vita Porphyrii cap. II. et III. Ulcus in Hieronymi verbis a Peronio detectum (a) nemo criticorum animadverterat. Sed et alius error Valesii expungendus, ubi Ruſinum , capta Urbe, in Siciliam se recepisse arbitratur, qui amen ante Urbem ob- sessam lilne se receperat, ut satis ostensum est.
IV. Hic ſuit Rufini presbyter: exitus, viri in Ecele- sia Latina Sacre Historiæ parentis : quem Orientales peræque ac nostri ob doctriuam et religionem plurimi semper fecerunt, ut per totam hanc historiam pate- ſactum.
Plerique omues, literarum et pietatis laude in communione Catbolica spectatissimi, hi præser- tim, qui Episcopali fastjgio insignes in Ecclesia ſul- serunt, superstitem in sinu fov-re et colere, ejus- demque partes tutari eo ipso tempore visi sunt, quo is a Hieronymo dissidens, cum hereticis numeraba- tur, ab illo uno scilicet; ab aliis non cerie.
Qui Sanctus Pater, licet maximus undequaque, apuil illos — in Latium et magnam Cræciam populabundus C tamen in hac controversia eſlicere haudquaquam po- tuit, ut Rufinum, omnibus probe notun , usque ad ultimum vitz ſinem percarum habentes, in Hiero- uymi partes transire voluerint, viri alias hareticorum acerrimi hostes, Kufinoque, $i ex illis ſuisset, nullo
pacto adhæsuri. Immo et beatum, ac sanctum honoris caussa dictum ostendimus. Prater Hieronymum , illique $twdenies unum et allerum, nemo unquiim ca tate Rufinum in bereseos suspicionem traxit, nemo Episcoporum a sua communione disjunxit.
Non certe Siricius, non Auastasius, neque Innocentius Poulili- ces, quibus in cathedr# Petri successive sedentibus, intra Romani Primatus lerminos, Rome, Aquileje et Messanz duodecim annos Rulinus vixit.
Non Pau- linus Nolanus, non Venerius Mediolanensis, non Caudentius Brixiensis , non Petronius Bononiensis, non Chromatius Aquilejensis, non Laurentius ſor- tasse Concoriiensis, non Augustinus Hipponensis, non Johannes Hierosolymilanus : qui sane omnes celeberrimi et abso0lutiss:mi aniistites, Rufino lami- harissime usi sunt.
Quare sicut Hieronymi partes perpauci sequuti sunt, ubi, a Theophilo Alexandrino deceptus, Chrysostomum, virum $-«ncliss imum , pro herelico Sugiliavit : ita perpaucis suadere poluit, Rufinum hereseos nota invrendum.
Norisius Cardi- nalis in Historia Pelagiana lib. I. cap. II. Origenis- tarum opera factum ail , ut sanctissimi viri mutuis dissensionibus conflicitarentur. Hinc ex Hietonymiana ad Theophilum epistola b) bec verba in Chrysosto- nos totam explicavimus in Notis ad eam Epistolam, uam et suo Auctori reddidimus, et ab alia vere Hieronymiana, quacum erat antea in unum conflata,
sejunzimus. Videsis tom. I. Editionis nostræ pag. 750. et seqq. Numquam porro in Chrysostomum, ut Fontauinus ſalso jactare pergit, Hieronymus sæviit. (Baxxp.)