PL 211, col. 612
Epistolae (Adamus Perseniae), J. P. Migne
vota semper prospicit, et felici perseverantiae
in praemium se exponit. Vale.
EPISTOLA X. AD GUILLELMUM NOBILEM ADOLESCENTEM. Timorem Dei in primis et Mariae Virginis cultum ei commendat.
GUILLELMO suo bonae indolis adolescenti, frater
A. peccator, vanam sublimitatem alti sanguinis
nobiliori morum gratia et gloria transvolare.
Postulas, fili, et instanter petis tuis litteris meis
aliquam tibi virtutum formulam excidi, cui tuae
initia imprimas juventutis. O vere laudabilis, et
digna omni exauditione petitio, quae signum futurae
sit evidens probitatis! Utinam subesset mihi ratio,
suppeteret ingenium, scientia infulgeret, afflueret
eloquentia, quo te vere propheticis studiis informarem!
Puerum sane insignem moribus, generis sublimitate
conspicuum, non decet ignobili degenerare
studio, nec inanis scientiae fallaciis dementari.
Veritate opus est, non mendacio; certitudine, non
fallacia; stabili inhaerendum est, non mobili; pleno
incumbendum est, non vacuo; solido innitendum
est, non inani. Qui aliter fecerit casurus est, et risum
merito suo faciet spectatori. Filii hominum,
usquequo gravi corde, ut quid diligitis vanitatem, et
quaeritis mendacium [(Psal. IV)]
? cum neutrum, sive
vanitas, sive mendacium sit mansurum. Utrumque
malum, utrumque vanum, nec aliqua ratione vestra
dilectione est dignum; quod utrumque est
damnabile et damnosum. Est solida veritas, et vera
soliditas, quae diligatur securius, quaeratur justius,
utilius teneatur. Ipsa est animi virtus, Verbi videlicet
incarnati dilectio, quem nosse vivere, cui servire regnare
est, et diligere sola salus. Ipsa est philosophia humilium,
simplicium sapientia, laetitia proficientium,
pervenientium plenitudo. Disce, fili, huic philosophiae
intendere, et tuis honorare principiis, ut et
tu ipsius initium consequaris. Hujus initium sapientiae
timor est, qui dum ad liberalium artium
scientiam parvulos nutrit et erudit, vitiis quibuslibet
ferulam suae correctionis opponit. Sub timoris
magisterio tenera parvulorum initia convenit erudiri,
ut ad disciplinas, quas diximus liberales, possint
liberius postmodum promoveri. Timor amico
verbere castigat animum, ne aut de generis, aut
scientiae nobilitate superbiat, ne de corporis incolumitate
lasciviat, ne de successibus, aut lasciviis
insolescat. Bonus magister timor est ubique,
animum continua lectione sollicitat, ne interruptis
seriis, ad otia vanitatis divertat. Denique
de parcimonia in conviviis legit, in cubilibus de
pudicitia, de frugalitate in colloquiis, in actionibus
de justitia, in moribus de innocentia, in obsequiis
de modestia, de disciplina in cunctis. Fili, si hujus
magistri ferulae adolescentiae tuae manum non subduxeris,
faciet te Dei docibilem, ac per hoc mortalis
sapientiae non ignarum. Dei quippe agnitio
immortalis est sapientia, et si dilectio cognitioni
adfuerit, bonum te facient et beatum: bonum primo,
in praemium se exponit. Vale.
EPISTOLA X. AD GUILLELMUM NOBILEM ADOLESCENTEM. Timorem Dei in primis et Mariae Virginis cultum ei commendat.
GUILLELMO suo bonae indolis adolescenti, frater
A. peccator, vanam sublimitatem alti sanguinis
nobiliori morum gratia et gloria transvolare.
Postulas, fili, et instanter petis tuis litteris meis
aliquam tibi virtutum formulam excidi, cui tuae
initia imprimas juventutis. O vere laudabilis, et
digna omni exauditione petitio, quae signum futurae
sit evidens probitatis! Utinam subesset mihi ratio,
suppeteret ingenium, scientia infulgeret, afflueret
eloquentia, quo te vere propheticis studiis informarem!
Puerum sane insignem moribus, generis sublimitate
conspicuum, non decet ignobili degenerare
studio, nec inanis scientiae fallaciis dementari.
Veritate opus est, non mendacio; certitudine, non
fallacia; stabili inhaerendum est, non mobili; pleno
incumbendum est, non vacuo; solido innitendum
est, non inani. Qui aliter fecerit casurus est, et risum
merito suo faciet spectatori. Filii hominum,
usquequo gravi corde, ut quid diligitis vanitatem, et
quaeritis mendacium [(Psal. IV)]
? cum neutrum, sive
vanitas, sive mendacium sit mansurum. Utrumque
malum, utrumque vanum, nec aliqua ratione vestra
dilectione est dignum; quod utrumque est
damnabile et damnosum. Est solida veritas, et vera
soliditas, quae diligatur securius, quaeratur justius,
utilius teneatur. Ipsa est animi virtus, Verbi videlicet
incarnati dilectio, quem nosse vivere, cui servire regnare
est, et diligere sola salus. Ipsa est philosophia humilium,
simplicium sapientia, laetitia proficientium,
pervenientium plenitudo. Disce, fili, huic philosophiae
intendere, et tuis honorare principiis, ut et
tu ipsius initium consequaris. Hujus initium sapientiae
timor est, qui dum ad liberalium artium
scientiam parvulos nutrit et erudit, vitiis quibuslibet
ferulam suae correctionis opponit. Sub timoris
magisterio tenera parvulorum initia convenit erudiri,
ut ad disciplinas, quas diximus liberales, possint
liberius postmodum promoveri. Timor amico
verbere castigat animum, ne aut de generis, aut
scientiae nobilitate superbiat, ne de corporis incolumitate
lasciviat, ne de successibus, aut lasciviis
insolescat. Bonus magister timor est ubique,
animum continua lectione sollicitat, ne interruptis
seriis, ad otia vanitatis divertat. Denique
de parcimonia in conviviis legit, in cubilibus de
pudicitia, de frugalitate in colloquiis, in actionibus
de justitia, in moribus de innocentia, in obsequiis
de modestia, de disciplina in cunctis. Fili, si hujus
magistri ferulae adolescentiae tuae manum non subduxeris,
faciet te Dei docibilem, ac per hoc mortalis
sapientiae non ignarum. Dei quippe agnitio
immortalis est sapientia, et si dilectio cognitioni
adfuerit, bonum te facient et beatum: bonum primo,