PL 23, col. 208
«ITE. 207 S. EKUs kön HIERONYMI | 208 Q assumpta mollitie acrius exprobrentur, Fortassis autem sub quo quisque voluit indumento monachum pote- rat proſiteri. 3. Jam hbaresis ejus capita hæc erant: Primum, virgines, viduas, et maritas, que semel in Christo lotæ sunt, ejusdem esse meriti, si in reliquis vitz operibus non discreparent.
Alterum, eos qui vere baptizati sunt, a diabolo subverti hand posse. Tertium, nihil distare inter vescenteny.cibis, et jejunantem , si cum gratiarum actione comedat. Postremum , in regno cœlorum par omnium ſore premium , qui suum baptisma servaverin!.
Hzc duo Hieronymus lere dis-imulat , aut certe peculiari in hisce libris responsione non impugnat: quæ Erasmi aliorumque post illum ratio est, ut inde conſiciant, Augustinum Joviniano quædam immerito atiribuisse, quæ rumore tantum populari jactari de illo temere di- dicisset.
Equidem quz scripsit hac de hæresi episcopus Hipponensis, ab aliis se proſitetur aecepisse; nibilo secius ſalsi aliquid imponi sibi passum, et supra quod verum esset, Joviniani errores cumulasse, non puto.
Enimvero ridiculum de peceatorum qualitate commentum ex iisdem manat Stoicorum ſontibus, unde hæ- reticus hauserat, atque ex ea quam impudentissime asserebat, meritorum æqualitate quasi necessario fluit: hane porro Hierony ans totis libris redarguit.
Alteram de corrupta B. Marie virginitate in partu, dignissi- mam omnjum exsecratione aique odio blasphemiam, ex ipso S. Ambrosii Rescripto ad Syricium evincitur ab illo suisque asseclis impie jactatam : Sed, inquit, devia perversitalis produntur dicere, Virgo concepit, sed non Virgo generavil : quod item confutare persequitur toto illo et sequenti capite.
Ad hoe Hieronymus ipse istud passim contra hereticum urget se replical , illibatam permansi-se et in conceplu et in partu Deiparæ inte- gritatem , Christique corpus clausis saeri uteri repagulis eodem modo ſoras prodiisse , quo ad discipulos obseratis ſoribus penetravit.
Idem contra Heliidium, ct Tertulliani levissimum testimonium libro de Carne Christi cap. 32 : Cum Apostolus non ex rirgine, sed ex muliere editum Filium Dei pronuntiavit, agnovil adaperta vulve nuptialem passionem , multis Seripturarum oraculis comprobaverat : idque ſortasse in caitsa est, quod Satis habuit lectorem ad eum librum amandare, ne eamdem hic telam retexeret.
4. Hee igitur Romanis auribus novus Eeclesiarum magister venena propinabat, quz ut latius serperent, ausus est etiam editis Commentariolis posteris commendgare. Ex fragmentis autem illis sane exiguis, quæ flieronymus $ervat sub initium prioris libri, facile colligere est, quam abnorme esset opus illud, inerudi- tum, insulsum, in quo et insani hominis sententiæ obscurrissimis verbis involvebantur, et ipsa stomachum
movebat turpissima styli barbaries. Nihilominus, ut usuvenire solet cum vitiis frena laxantur, ut Augus iini verbis utar, tantum valuit in urbe Roma, ul nonnullas etiam sanctimoniales, de quorum pudicitia 8uspicio nulla prœcesserat, dejecisse in nuptias diceretur.
Et virorum etiam zanctorum sanctum celibatum commemoratione Patrum et comparatione ſrangeret. Demirare autem hominis malitianm malam. Ipse, qui virginum meritum equando pudicitie conjuguli. omnibus uxoris ducendz auctor ſuerat, uxorem adduci non potuit ut sibi ad- jungeret.
Causam pralexebat longe iniquissimam, ne scilicet molestiis nuptiarum impediretur : minime vero ut meritum sibi inde aliquod compararet, hoc est, non ut melior esset, sed ut liberior.
Porro asseclas habuit aliquantos Romanos, ut in Syricii Epistola seribitur: de nomine Auxentium, Genialem, Germinato- rem, Felicem, Plotinum, Martianum, Januarium, et Ingeniosum. His S. Ambrosius epist.
ad Vercellenses addit Barbationem quemdam et Sarmationem, utique ex his, quos cum Mediolanum venisset, suo junxerat satellitio. Verum impendio plures illi censuit adhzsisse Hieronymus, cum sub libri secundi finem : Ne glo- rjeris, inquit, quod multos discipulos habeas.
5. Insanz hæresi illico Pammachius, notissimus ille Hieronymi amicus, Ckristianorum nobilissimus, et no- bilium christianissimus ex adverso insurrexit, cumque aliis, ut Syricius loquitur, fidelissimis chris ianis viris, genere optimis, religione preclaris, sedulo egit apud Pontificem, ut subito scripiura horriſica (Joviniani Com- mentarii) sacerdotali judicio detecla divine legi contraria, spiritali sententia deleretur.
Percussi anathemate hretici, expulsique Roma, staum Mediolanum, quod et supra notatum est, ad imperatorem Theodosium contende- runt; siquidem testantur historica eorum temporum monimenta, kalendis Sepiembris superioris anni, illue imperatorem rediisse cum Rome dudum {riumphum egisset de Maximo.
E vestigio advenerunt cum Sy- ricii liveris ad Ambrosium missi ex Urbe presbyteri, Crescens, Leopardus et Alexander, sancto ſerventes 8pi- ritu, quorum opera collecla synodus hæreticorum damnationi subseripsit, eosque omninm exsecratione dom- natos Mediolanensi ex urbe quasi proſugos repulit.
Verum multo credibilius est, Cœlestii impeccantiam innuf, quam et Joviniahus defenderat, non ipsum de nomine Jovinianum, quem, teste Augustino, Africa penitus ignoravit. Denique et Imperiali rescripto in hæreticum animadversum vulgo creditur, exSlalque subnexa lex 55, in
Alterum, eos qui vere baptizati sunt, a diabolo subverti hand posse. Tertium, nihil distare inter vescenteny.cibis, et jejunantem , si cum gratiarum actione comedat. Postremum , in regno cœlorum par omnium ſore premium , qui suum baptisma servaverin!.
Hzc duo Hieronymus lere dis-imulat , aut certe peculiari in hisce libris responsione non impugnat: quæ Erasmi aliorumque post illum ratio est, ut inde conſiciant, Augustinum Joviniano quædam immerito atiribuisse, quæ rumore tantum populari jactari de illo temere di- dicisset.
Equidem quz scripsit hac de hæresi episcopus Hipponensis, ab aliis se proſitetur aecepisse; nibilo secius ſalsi aliquid imponi sibi passum, et supra quod verum esset, Joviniani errores cumulasse, non puto.
Enimvero ridiculum de peceatorum qualitate commentum ex iisdem manat Stoicorum ſontibus, unde hæ- reticus hauserat, atque ex ea quam impudentissime asserebat, meritorum æqualitate quasi necessario fluit: hane porro Hierony ans totis libris redarguit.
Alteram de corrupta B. Marie virginitate in partu, dignissi- mam omnjum exsecratione aique odio blasphemiam, ex ipso S. Ambrosii Rescripto ad Syricium evincitur ab illo suisque asseclis impie jactatam : Sed, inquit, devia perversitalis produntur dicere, Virgo concepit, sed non Virgo generavil : quod item confutare persequitur toto illo et sequenti capite.
Ad hoe Hieronymus ipse istud passim contra hereticum urget se replical , illibatam permansi-se et in conceplu et in partu Deiparæ inte- gritatem , Christique corpus clausis saeri uteri repagulis eodem modo ſoras prodiisse , quo ad discipulos obseratis ſoribus penetravit.
Idem contra Heliidium, ct Tertulliani levissimum testimonium libro de Carne Christi cap. 32 : Cum Apostolus non ex rirgine, sed ex muliere editum Filium Dei pronuntiavit, agnovil adaperta vulve nuptialem passionem , multis Seripturarum oraculis comprobaverat : idque ſortasse in caitsa est, quod Satis habuit lectorem ad eum librum amandare, ne eamdem hic telam retexeret.
4. Hee igitur Romanis auribus novus Eeclesiarum magister venena propinabat, quz ut latius serperent, ausus est etiam editis Commentariolis posteris commendgare. Ex fragmentis autem illis sane exiguis, quæ flieronymus $ervat sub initium prioris libri, facile colligere est, quam abnorme esset opus illud, inerudi- tum, insulsum, in quo et insani hominis sententiæ obscurrissimis verbis involvebantur, et ipsa stomachum
movebat turpissima styli barbaries. Nihilominus, ut usuvenire solet cum vitiis frena laxantur, ut Augus iini verbis utar, tantum valuit in urbe Roma, ul nonnullas etiam sanctimoniales, de quorum pudicitia 8uspicio nulla prœcesserat, dejecisse in nuptias diceretur.
Et virorum etiam zanctorum sanctum celibatum commemoratione Patrum et comparatione ſrangeret. Demirare autem hominis malitianm malam. Ipse, qui virginum meritum equando pudicitie conjuguli. omnibus uxoris ducendz auctor ſuerat, uxorem adduci non potuit ut sibi ad- jungeret.
Causam pralexebat longe iniquissimam, ne scilicet molestiis nuptiarum impediretur : minime vero ut meritum sibi inde aliquod compararet, hoc est, non ut melior esset, sed ut liberior.
Porro asseclas habuit aliquantos Romanos, ut in Syricii Epistola seribitur: de nomine Auxentium, Genialem, Germinato- rem, Felicem, Plotinum, Martianum, Januarium, et Ingeniosum. His S. Ambrosius epist.
ad Vercellenses addit Barbationem quemdam et Sarmationem, utique ex his, quos cum Mediolanum venisset, suo junxerat satellitio. Verum impendio plures illi censuit adhzsisse Hieronymus, cum sub libri secundi finem : Ne glo- rjeris, inquit, quod multos discipulos habeas.
5. Insanz hæresi illico Pammachius, notissimus ille Hieronymi amicus, Ckristianorum nobilissimus, et no- bilium christianissimus ex adverso insurrexit, cumque aliis, ut Syricius loquitur, fidelissimis chris ianis viris, genere optimis, religione preclaris, sedulo egit apud Pontificem, ut subito scripiura horriſica (Joviniani Com- mentarii) sacerdotali judicio detecla divine legi contraria, spiritali sententia deleretur.
Percussi anathemate hretici, expulsique Roma, staum Mediolanum, quod et supra notatum est, ad imperatorem Theodosium contende- runt; siquidem testantur historica eorum temporum monimenta, kalendis Sepiembris superioris anni, illue imperatorem rediisse cum Rome dudum {riumphum egisset de Maximo.
E vestigio advenerunt cum Sy- ricii liveris ad Ambrosium missi ex Urbe presbyteri, Crescens, Leopardus et Alexander, sancto ſerventes 8pi- ritu, quorum opera collecla synodus hæreticorum damnationi subseripsit, eosque omninm exsecratione dom- natos Mediolanensi ex urbe quasi proſugos repulit.
Verum multo credibilius est, Cœlestii impeccantiam innuf, quam et Joviniahus defenderat, non ipsum de nomine Jovinianum, quem, teste Augustino, Africa penitus ignoravit. Denique et Imperiali rescripto in hæreticum animadversum vulgo creditur, exSlalque subnexa lex 55, in