PL 23, col. 473
Apologia adversus libros Rufini (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
In inglese: Jerome's Apology for Himself Against the Books of Rufinus 3.21 · Jerome's Apology for Himself Against the Books of Rufinus 3.22 · Jerome's Apology for Himself Against the Books of Rufinus 3.1
eloquii venustatem. Ab aliis appeteris, aliorum criminatione
confoderis, et contra me furibundus jactaris,
et loqueris, « Numquid et ego non possum
enarrare, tu quomodo de Urbe discesseris? Quid de
te in praesenti judicatum sit? quid postea scriptum,
quid juraveris? ubi navim conscenderis? quam sancte
perjurium vitaveris? Poteram pandere, sed plura
servare statui, quam referre. » Haec 551 sunt tuorum
ornamenta verborum. Et post ista si quid in te asperum
dixero, statim mihi proscriptionem et gladios
comminaris. Et interim homo eloquentissimus arte
ludis rhetorica, et simulas te praeterire quae dicis,
ut qui objecta probare non poteras, quasi praetermissa
facias criminosa. Haec est tua tota simplicitas,
sic amico parcis, et reservas te ad tribunalia judicum,
ut acervum criminum mihi, dum parcis, objeceris.
22.
Ordo profectionis Hieronymi de Urbe. --Vis
nosse profectionis meae de Urbe ordinem? Narrabo
breviter. Mense Augusto, flantibus etesiis, cum sancto
Vincentio presbytero, et adolescente fratre, et aliis
monachis, qui nunc Hierosolymae commorantur,
navim in Romano portu securus ascendi, maxima
me Sanctorum frequentia prosequente. Veni Rhegium,
in Scyllaeo littore paululum steti, ubi veteres
didici fabulas, et praecipitem pellacis [ Al. fallacis]
Ulyssis cursum, et sirenarum cantica, et insatiabilem
Charybdis voraginem. Cumque mihi accolae illius
loci multa narrarent, darentque consilium, ut non
ad Protei columnas, sed ad Jonae portum navigarem:
illum enim fugientium et turbatorum, hunc securi
hominis esse cursum, malui per Maleas et Cycladas
Cyprum pergere. Ubi susceptus a venerabili episcopo
Epiphanio, cujus tu testimonio gloriaris, veni Antiochiam,
ubi fruitus sum communione pontificis
confessorisque Paulini, et deductus ab eo media
hyeme et frigore gravissimo, intravi Hierosolymam.
Vidi multa miracula; et quae prius ad me fama pertulerat,
oculorum judicio comprobavi. Inde contendi
Aegyptum, lustravi monasteria Nitriae, et inter Sanctorum
choros aspides latere perspexi. Protinus concito
gradu Bethleem meam reversus sum, ubi odoravi
praesepe et incunabula Salvatoris. Vidi quoque
famosissimum lacum, nec me inerti tradidi otio; sed
multa didici, quae ante nesciebam. Quid autem de
me Romae judicatum sit, et quid postea scriptum,
nolo taceas, praesertim cum habeas testimonium
[ Al. testimonio] Scripturarum, et ego non verbis
tuis quae simulare potes, et impunito jactare mendacio,
sed scriptis 552 ecclesiasticis arguendus sim.
Vide quantum te timeam: Si vel parvam schedulam
contra me Romani episcopi, aut alterius Ecclesiae
protuleris, omnia quae in te scripta sunt, mea crimina
confitebor. Numquid et ego non possem profectionem
confoderis, et contra me furibundus jactaris,
et loqueris, « Numquid et ego non possum
enarrare, tu quomodo de Urbe discesseris? Quid de
te in praesenti judicatum sit? quid postea scriptum,
quid juraveris? ubi navim conscenderis? quam sancte
perjurium vitaveris? Poteram pandere, sed plura
servare statui, quam referre. » Haec 551 sunt tuorum
ornamenta verborum. Et post ista si quid in te asperum
dixero, statim mihi proscriptionem et gladios
comminaris. Et interim homo eloquentissimus arte
ludis rhetorica, et simulas te praeterire quae dicis,
ut qui objecta probare non poteras, quasi praetermissa
facias criminosa. Haec est tua tota simplicitas,
sic amico parcis, et reservas te ad tribunalia judicum,
ut acervum criminum mihi, dum parcis, objeceris.
22.
Ordo profectionis Hieronymi de Urbe. --Vis
nosse profectionis meae de Urbe ordinem? Narrabo
breviter. Mense Augusto, flantibus etesiis, cum sancto
Vincentio presbytero, et adolescente fratre, et aliis
monachis, qui nunc Hierosolymae commorantur,
navim in Romano portu securus ascendi, maxima
me Sanctorum frequentia prosequente. Veni Rhegium,
in Scyllaeo littore paululum steti, ubi veteres
didici fabulas, et praecipitem pellacis [ Al. fallacis]
Ulyssis cursum, et sirenarum cantica, et insatiabilem
Charybdis voraginem. Cumque mihi accolae illius
loci multa narrarent, darentque consilium, ut non
ad Protei columnas, sed ad Jonae portum navigarem:
illum enim fugientium et turbatorum, hunc securi
hominis esse cursum, malui per Maleas et Cycladas
Cyprum pergere. Ubi susceptus a venerabili episcopo
Epiphanio, cujus tu testimonio gloriaris, veni Antiochiam,
ubi fruitus sum communione pontificis
confessorisque Paulini, et deductus ab eo media
hyeme et frigore gravissimo, intravi Hierosolymam.
Vidi multa miracula; et quae prius ad me fama pertulerat,
oculorum judicio comprobavi. Inde contendi
Aegyptum, lustravi monasteria Nitriae, et inter Sanctorum
choros aspides latere perspexi. Protinus concito
gradu Bethleem meam reversus sum, ubi odoravi
praesepe et incunabula Salvatoris. Vidi quoque
famosissimum lacum, nec me inerti tradidi otio; sed
multa didici, quae ante nesciebam. Quid autem de
me Romae judicatum sit, et quid postea scriptum,
nolo taceas, praesertim cum habeas testimonium
[ Al. testimonio] Scripturarum, et ego non verbis
tuis quae simulare potes, et impunito jactare mendacio,
sed scriptis 552 ecclesiasticis arguendus sim.
Vide quantum te timeam: Si vel parvam schedulam
contra me Romani episcopi, aut alterius Ecclesiae
protuleris, omnia quae in te scripta sunt, mea crimina
confitebor. Numquid et ego non possem profectionem