PL 53, col. 681
681 JACOBI SIRMONDI HISTORIA PR ADESTINATIANA. -_ 68> Tum deinde : Explicit liber de Heresibus, Ut dubium
um ultra non processisse, el has ta- me quatuor complexum esse. Quam ob rem mirari equidem satis nou possum quo casu vel consilio fa- ctum sit ut in celeberrima S.
Augustini Operum edi- tione Lovan ensi, cum ex codice Ceinblacensi Cenna- diana hec appendix, tacito licet auctoris nomine, erretur, omissa Pra lestinatiana, tres lantum re- — sint express.
Porro cum ex superioribus li- queat Gennadium, elsi hoc illi ſortasse in animo ſue - rat, librum de IL ere ibus re ipsa nullum scripsisse, apparet qua fide Jansenius librum qui nunquam fuit a Isidor dicat expilatum; quo jure Pelagianos a Gennadio, lanquam de hac hæresi suspecto, non po- Situs cavilletur, cum ab Augustino positos repeli a
Cennadio uon oportuerit, nec Gennadio cause quid- quan fuerit cur Pelagianam hæresim commemorare cu..claretur, qui Pelagium ipsum in illustrium Eccle- si scriplorum Catalogo hkeres.rcham non disiunmn- lanter appellarat (Cap.
42). Qu um ſutili demum atque inaui diviaatione Pracde-tinatiano+ ab Isidoro quos apud Gennadium re, ererat pretermisso0s pronuntiet? binam e im _repereral ? Nu in libro de Ieresibus, quem nullum e iderat.
Ergo in appendice. At ne ap- nicem quidein vi erat. Lege et confer que ve — et de EMychia ns ab utroque sunt seri- pla, ne apicem qui .em oſlendes, quei a Gen adio inagnus ille tuo ju ic Gennadii αο“a tor mutustus sit.
Cur ergo Pradeslinatianze inter hiarese> [41 orus non memiait? Quia Gennadium non legerat. Nug:e itaque fallaces ac ridicule sunt istæ. Qua si paulo cautiores non decipient, at miseræ prolecto Marcell narum Priscillarumque sunt aures, quæ isLu>modi apud illos ſabulis assueliunt.
CAPUT VII. De Arelatensi concilio, in quo Prædestinatorum hare- 8is 50 episcoporum decrelo damnata est, et d. Lug- dunensi a quo iterum proscripla. Om ium que Pradestinatis inflicta sunt gravius nullum vulnus fuit quam quo a triginta episcopis aſ- ſecti sunt in synodo Arelatensi, atque iterum postea in Lug .u«ens!.
Et quauquam neutrius bodie concilii acta restant (quod his commune est cum aliis quam- plurimis), supersunt tamen ex Arelaten>i nounulla que fidem quoque astruunt Lugduyensi. Epistola nempe Fausti Reiensis episcopi ad Lucium presby- terum e secta Pradestinatorum, tum scripta, cum celebraretur Arelate concilium, sub an um, ut con- jectura nostra ſuit, 475.
Dei, de Lucidi libellus ci.iem oblatus concilio. Postremo Fauslj ejusdem altera epistola ad Leontiun Arelateusem, qui concilio pre- ſuit. Tria hazc quæ actorum jacturam supplere quo- quomodo possunt, or ine subjiciemus.
Ac primo qui- dem Fausti quam diximus ad Lucidum epistolam, qua illun. hortatur, ut errores suos revocet, ſuturum alio- qui denuntians ut a concilio damnetur. Sic ergo se abet.
Epistola H austi Reiensis ad Lucidum Pradestinatia- num, ut errores suos rerocel. Domino devinctissimo et mihi speciali affectu vene- rando ac suscipiendo ſratri Lucido presbyteto Faustus.
Grandis charitas est parum cauti fratris errorem per Dei auxilium et gratiam magis velle curare, quam, Sicut summi antistites meditantur, ab unitate suspen- dere. Quid possum de hoc sensu, sicut ais, cum una- nimitate tua per litteras loqui, cum te præsens multa et blanda et humili collocutione nunquam potuerim ad viam veritatis attrahere? Loquentes ergo de Dei
um ultra non processisse, el has ta- me quatuor complexum esse. Quam ob rem mirari equidem satis nou possum quo casu vel consilio fa- ctum sit ut in celeberrima S.
Augustini Operum edi- tione Lovan ensi, cum ex codice Ceinblacensi Cenna- diana hec appendix, tacito licet auctoris nomine, erretur, omissa Pra lestinatiana, tres lantum re- — sint express.
Porro cum ex superioribus li- queat Gennadium, elsi hoc illi ſortasse in animo ſue - rat, librum de IL ere ibus re ipsa nullum scripsisse, apparet qua fide Jansenius librum qui nunquam fuit a Isidor dicat expilatum; quo jure Pelagianos a Gennadio, lanquam de hac hæresi suspecto, non po- Situs cavilletur, cum ab Augustino positos repeli a
Cennadio uon oportuerit, nec Gennadio cause quid- quan fuerit cur Pelagianam hæresim commemorare cu..claretur, qui Pelagium ipsum in illustrium Eccle- si scriplorum Catalogo hkeres.rcham non disiunmn- lanter appellarat (Cap.
42). Qu um ſutili demum atque inaui diviaatione Pracde-tinatiano+ ab Isidoro quos apud Gennadium re, ererat pretermisso0s pronuntiet? binam e im _repereral ? Nu in libro de Ieresibus, quem nullum e iderat.
Ergo in appendice. At ne ap- nicem quidein vi erat. Lege et confer que ve — et de EMychia ns ab utroque sunt seri- pla, ne apicem qui .em oſlendes, quei a Gen adio inagnus ille tuo ju ic Gennadii αο“a tor mutustus sit.
Cur ergo Pradeslinatianze inter hiarese> [41 orus non memiait? Quia Gennadium non legerat. Nug:e itaque fallaces ac ridicule sunt istæ. Qua si paulo cautiores non decipient, at miseræ prolecto Marcell narum Priscillarumque sunt aures, quæ isLu>modi apud illos ſabulis assueliunt.
CAPUT VII. De Arelatensi concilio, in quo Prædestinatorum hare- 8is 50 episcoporum decrelo damnata est, et d. Lug- dunensi a quo iterum proscripla. Om ium que Pradestinatis inflicta sunt gravius nullum vulnus fuit quam quo a triginta episcopis aſ- ſecti sunt in synodo Arelatensi, atque iterum postea in Lug .u«ens!.
Et quauquam neutrius bodie concilii acta restant (quod his commune est cum aliis quam- plurimis), supersunt tamen ex Arelaten>i nounulla que fidem quoque astruunt Lugduyensi. Epistola nempe Fausti Reiensis episcopi ad Lucium presby- terum e secta Pradestinatorum, tum scripta, cum celebraretur Arelate concilium, sub an um, ut con- jectura nostra ſuit, 475.
Dei, de Lucidi libellus ci.iem oblatus concilio. Postremo Fauslj ejusdem altera epistola ad Leontiun Arelateusem, qui concilio pre- ſuit. Tria hazc quæ actorum jacturam supplere quo- quomodo possunt, or ine subjiciemus.
Ac primo qui- dem Fausti quam diximus ad Lucidum epistolam, qua illun. hortatur, ut errores suos revocet, ſuturum alio- qui denuntians ut a concilio damnetur. Sic ergo se abet.
Epistola H austi Reiensis ad Lucidum Pradestinatia- num, ut errores suos rerocel. Domino devinctissimo et mihi speciali affectu vene- rando ac suscipiendo ſratri Lucido presbyteto Faustus.
Grandis charitas est parum cauti fratris errorem per Dei auxilium et gratiam magis velle curare, quam, Sicut summi antistites meditantur, ab unitate suspen- dere. Quid possum de hoc sensu, sicut ais, cum una- nimitate tua per litteras loqui, cum te præsens multa et blanda et humili collocutione nunquam potuerim ad viam veritatis attrahere? Loquentes ergo de Dei