PL 7, col. 914
Nam Diocle- tianus consilio cum eodem soloque Galerio per totam hyemem habito, conatus est deflectere, ita in ma- nuseripto codice, precipitis hujus hominis inzaniam. Satis enimvero ille esse aiebat Palatinos, id est, eos, uli paulo ante dictum est, qui in palatio de- gebant, et milites a christiana religione prohiberi.
Quoniam autem Galerius eum urgebat, in consilium, inquit Cecilius, admissi gunt judices pauci, et pauci militares, qui contra christianos sententiam tulerunt. At cur ibi, inquies, pauci dicuntur, quandoquidem proxime Cecilius dixerat solitum esse Diocletianum mullos simili in causa ad consilium vocare ? Quidam itaque pro mulios legendum pulant alios, sed contra
Faten- dum 1amen est Cecilium loqui de re singulari, qua secrela adhuc erat, nec tum patiebatur tam magnum arbitrorum numerum in consilium admit. Porro autem Diocletianus nondum in Galerii et judicum de torquendis christianis sententia acquie- vit.
Aruspicem etenim misit ad Apollinem Milesium, qui respondit, ut divine, inquit Cecilius , -religionis inimicus. Atque hæe ille, nec plura de illo Apolli- nis responso. At vide, quzso, an illud sit, paulo antea a nobis ex Eusebio transcriptum ( Euzseb.
eula ab hominibus justis impediri.
Ibi verd hie supersti- uosæ matris suæ querelis stimulatus, eumdem Diocle- Omnibus porro bis consiliis, et Apollinis responso Diocletianus reluctari amplius non potuit. liaque permisit christianos divexari ; ita tamen ut nullius sanguis ſunderetur.
Contra vero Galerius volebat eos omnes vivos cremari. ARTICULUS 111. Quo anno, mente ei die Diocletiunus christianos torquere de persequi adorns 811. Diocletianus octavum (Cecil. cap.
12) et Maxi- mianus Hereulius $eptimum gerebant consulatum, quando christianos et christianam religionem , pe- nitus tolli funditusque everti ab eodem Diocletiano decretum est. Decimum autem et nonum imperii aui siquidem noster ( Ibid.
cap. 17) posiea tradidit , siculi videbimus, illum Romam perrexisse , ut illic 12 kalendas decembris vicennalium suorum diem celebraret. Tum conlinenter aJjecit ipsum ex urbe prorupisse, impendentibus kalendis januariis , qui- bus ei nonus consulatus deſerebatur.
Atqui anno 284 die, uti peritioribus criticis videtur, decima seplima septembris creatus est imperator. Ergo vi- cesimus imperii illius annus incidit in annum Christi 304, quo ille nonum consulatum $uscepit.
Octarum itaque consulatum et nonum decimum imperii annum cepit agere anno Christi 303, quo aggressus est christianos dirius excrueiare alque insectari.
Quoniam autem Galerius eum urgebat, in consilium, inquit Cecilius, admissi gunt judices pauci, et pauci militares, qui contra christianos sententiam tulerunt. At cur ibi, inquies, pauci dicuntur, quandoquidem proxime Cecilius dixerat solitum esse Diocletianum mullos simili in causa ad consilium vocare ? Quidam itaque pro mulios legendum pulant alios, sed contra
Faten- dum 1amen est Cecilium loqui de re singulari, qua secrela adhuc erat, nec tum patiebatur tam magnum arbitrorum numerum in consilium admit. Porro autem Diocletianus nondum in Galerii et judicum de torquendis christianis sententia acquie- vit.
Aruspicem etenim misit ad Apollinem Milesium, qui respondit, ut divine, inquit Cecilius , -religionis inimicus. Atque hæe ille, nec plura de illo Apolli- nis responso. At vide, quzso, an illud sit, paulo antea a nobis ex Eusebio transcriptum ( Euzseb.
eula ab hominibus justis impediri.
Ibi verd hie supersti- uosæ matris suæ querelis stimulatus, eumdem Diocle- Omnibus porro bis consiliis, et Apollinis responso Diocletianus reluctari amplius non potuit. liaque permisit christianos divexari ; ita tamen ut nullius sanguis ſunderetur.
Contra vero Galerius volebat eos omnes vivos cremari. ARTICULUS 111. Quo anno, mente ei die Diocletiunus christianos torquere de persequi adorns 811. Diocletianus octavum (Cecil. cap.
12) et Maxi- mianus Hereulius $eptimum gerebant consulatum, quando christianos et christianam religionem , pe- nitus tolli funditusque everti ab eodem Diocletiano decretum est. Decimum autem et nonum imperii aui siquidem noster ( Ibid.
cap. 17) posiea tradidit , siculi videbimus, illum Romam perrexisse , ut illic 12 kalendas decembris vicennalium suorum diem celebraret. Tum conlinenter aJjecit ipsum ex urbe prorupisse, impendentibus kalendis januariis , qui- bus ei nonus consulatus deſerebatur.
Atqui anno 284 die, uti peritioribus criticis videtur, decima seplima septembris creatus est imperator. Ergo vi- cesimus imperii illius annus incidit in annum Christi 304, quo ille nonum consulatum $uscepit.
Octarum itaque consulatum et nonum decimum imperii annum cepit agere anno Christi 303, quo aggressus est christianos dirius excrueiare alque insectari.