PL 89, col. 1065
Regula canonicorum secundum recensionem Dacherii (Chrodegangus Metensis), J. P
Praepositorum cura sit ut subditorum mentes
sanctarum Scripturarum lectionibus assidue muniant,
ne lupus invisibilis aditum inveniat, quo ovile Domini
ingredi et aliquam ovium subripere valeat. Et
praeterea necesse est ut claustra, quo clero sibi
commisso canonice vivendum est, firmis undique
circumdent munitionibus, ut nulli omnino intrandi,
aut exeundi, nisi per portam, pateat aditus.
Sint etiam interius dormitoria, refectoria, cellaria,
et caeterae habitationes usibus fratrum in una societate
viventium necessariae. Omnes in uno dormiant
dormitorio, praeter illos quibus episcopus licentiam
dederit, secundum quod ei rationabiliter visum fuerit.
Et in ipsa claustra per dispositas mansiones
dormiant separatim per singula lecta, misti cum senioribus
propter praevidentiam bonam, ut seniores
praevideant quid juniores secundum Deum agant. Et
in ipsa claustra nulla femina introeat, nec laicus
homo, praeter tantum si episcopus, aut archidiaconus,
vel praepositus, jusserint, ut in refectorio refectionis
causa veniant, relictis armis ante refectorium. Et si
necesse fuerit ad opera facienda ibi laici homines . . . .
at ubi perfectum habuerint opus suum, cum summa
festinatione egrediantur foras. Et si cocci clerici
desunt, et opus fuerit ut laici cocci, ad coccinandum
tantum ingrediantur, et expleto ministerio suo cum
celeritate exeant foras.
CAPUT XIV.-- De his quae a clero in nocte de lecto surgente primum dicenda atque operanda sunt.
Nocturnis horis cum ad opus divinum de lecto surrexit
clerus, primum signum sibi sanctae crucis imprimat
per invocationem sanctae Trinitatis; deinde
dicat versum: Domine, labia mea aperies, et os
meum annuntiabit laudem tuam [(Psal. L, 16)]
; deinde
psalmum: Deus, in adjutorium meum intende [(Psal.
LXIX)]
, totum cum Gloria; et tunc provideat sibi corpoream
necessitatem naturae, et sic ad oratorium
festinet psallendo psalmum: Ad te, Domine, levavi
animam meam [(Psal. XXIV)]
, cum summa reverentia
et cautela intrans, ut aliis orantibus non impediat;
et tunc prostratus in loco congruo effundat preces in
conspectu Domini, magis corde quam ore, ita ut
illius vox vicinior sit Deo quam sibi, ita dicendo:
Gratias tibi ago, omnipotens Pater, qui me dignatus
es in hac nocte custodire, et deprecor clementiam
tuam, misericors Domine, ut mihi concedas diem
venturum sic peragere in tuo sancto servitio, cum
humilitate et discretione, qualiter tibi complaceat
servitus nostra. Amen.
Et tunc omnes sint praeparati stantes in loco suo
in choro per ordinem, ut cum novissimum signum
cessaverit, cum summa humilitate et honestate referant
laudes Deo, in conspectu angelorum ejus. Et
si alicui frequens tussis aut phlegma ex pectore aut
naribus excrescat, post dorsum projiciat, aut juxta
sanctarum Scripturarum lectionibus assidue muniant,
ne lupus invisibilis aditum inveniat, quo ovile Domini
ingredi et aliquam ovium subripere valeat. Et
praeterea necesse est ut claustra, quo clero sibi
commisso canonice vivendum est, firmis undique
circumdent munitionibus, ut nulli omnino intrandi,
aut exeundi, nisi per portam, pateat aditus.
Sint etiam interius dormitoria, refectoria, cellaria,
et caeterae habitationes usibus fratrum in una societate
viventium necessariae. Omnes in uno dormiant
dormitorio, praeter illos quibus episcopus licentiam
dederit, secundum quod ei rationabiliter visum fuerit.
Et in ipsa claustra per dispositas mansiones
dormiant separatim per singula lecta, misti cum senioribus
propter praevidentiam bonam, ut seniores
praevideant quid juniores secundum Deum agant. Et
in ipsa claustra nulla femina introeat, nec laicus
homo, praeter tantum si episcopus, aut archidiaconus,
vel praepositus, jusserint, ut in refectorio refectionis
causa veniant, relictis armis ante refectorium. Et si
necesse fuerit ad opera facienda ibi laici homines . . . .
at ubi perfectum habuerint opus suum, cum summa
festinatione egrediantur foras. Et si cocci clerici
desunt, et opus fuerit ut laici cocci, ad coccinandum
tantum ingrediantur, et expleto ministerio suo cum
celeritate exeant foras.
CAPUT XIV.-- De his quae a clero in nocte de lecto surgente primum dicenda atque operanda sunt.
Nocturnis horis cum ad opus divinum de lecto surrexit
clerus, primum signum sibi sanctae crucis imprimat
per invocationem sanctae Trinitatis; deinde
dicat versum: Domine, labia mea aperies, et os
meum annuntiabit laudem tuam [(Psal. L, 16)]
; deinde
psalmum: Deus, in adjutorium meum intende [(Psal.
LXIX)]
, totum cum Gloria; et tunc provideat sibi corpoream
necessitatem naturae, et sic ad oratorium
festinet psallendo psalmum: Ad te, Domine, levavi
animam meam [(Psal. XXIV)]
, cum summa reverentia
et cautela intrans, ut aliis orantibus non impediat;
et tunc prostratus in loco congruo effundat preces in
conspectu Domini, magis corde quam ore, ita ut
illius vox vicinior sit Deo quam sibi, ita dicendo:
Gratias tibi ago, omnipotens Pater, qui me dignatus
es in hac nocte custodire, et deprecor clementiam
tuam, misericors Domine, ut mihi concedas diem
venturum sic peragere in tuo sancto servitio, cum
humilitate et discretione, qualiter tibi complaceat
servitus nostra. Amen.
Et tunc omnes sint praeparati stantes in loco suo
in choro per ordinem, ut cum novissimum signum
cessaverit, cum summa humilitate et honestate referant
laudes Deo, in conspectu angelorum ejus. Et
si alicui frequens tussis aut phlegma ex pectore aut
naribus excrescat, post dorsum projiciat, aut juxta