PL 94, col. 633

Caesus flagellis septies,
Tormenta risit omnia,
Septena quam repleverant
Jam dona sancti Spiritus.
Tandem levatus in crucem,
Terram reliquit sordidam,
Mundisque felix passibus
Poli petivit januas.
Excepit alma civitas,
Nostrumque mater omnium
Laetata Christi martyrem,
Apostolumque maximum.
Congaudet omnis civium
Nobis chorus coelestium,
Magni videns perennia
Nunc Andreae solemnia.
HYMNUS XIII. In eodem festo ad crucem dicendus.
Salve, tropaeum gloriae,
Salve sacrum victoriae
Signum, Deus quo perditun
Mundum redemit mortuus.
O gloriosa fulgidis
Crux emicas virtutibus,
Quam Christus ipse proprii
Membris dicavit corporis.
Quondam genus mortalium
Metu premebas pallido,
At nunc reples fidelium
Amore laeto pectora.
En ludus est credentium
Tuis frui complexibus,
Quae tanta gignis gaudia,
Pandis polique januas
Quae Conditoris suavia
Post membra, nobis suavior
Es melle facta et omnibus
Praelata mundi honoribus
Te nunc adire gratulor,
Te charitatis brachiis
Complector, ad coelestia
Conscendo per te gaudia.
Sic tu libens me suscipe
Illius alma servulum,
Qui me redemit per tuam

Inter florigeras fecundi cespitis herbas,
Flamine ventorum resonantibus undique ramis,
Arboris umbriferae moestus sub tegmine solus
Dum sedi, subito planctu turbatus amaro,
Carmina prae tristi cecini haec lugubria mente.
Utpote commemorans scelerum commissa meorum,
Et maculas vitae, mortisque inamabile tempus,
Judiciique diem horrendo examine magnum,
Perpetuamque reis districti judicis iram.
Et genus humanum discretis sedibus omne,
Gaudia sanctorum necnon, poenasque malorum.