ANDREA d'UNGHERIA (Pannonius). - Pio scrittore certosino, m. verso il 1510, del quale si hanno pochissime notizie (da non confondersi con l'omonimo domenicano del sec. XV). Vestì l'abito monastico alla certosa di Bologna e nel 1469 fu eletto priore della certosa di Ferrara.
Scrisse: Paraphrasis in Librum Sententiarum; In Palaterium; In Cantica Canticorum; Tractatus de Spiritu Sancto; Varii Sermones. Nella biblioteca Vaticana, si trova un codice manoscritto: Andreas Pannonius Ord. Carthusienis monachus, De regis virtutibus ad Matthiam Hungariae regem (Cod. Vat. lat. 3186; cf. Migne, Dict. des mss., 2, col. 1053). Presso i conti Capilabi di Vibo Valentia, in Calabria, vi è un codice manoscritto cartaceo col titolo: Fratris Andreas Pannonii Ordinis carthusienis super Cantica Canticorum Salomonis expositio devotissima, una cum brevi et morali b. Gregorii Papae expositione, quae in marginibus ponitur. In fine si legge: «Explicit die 16 martii 1506. Inchoata et ad finem usque perducta una cum toto volumine in cartusia Ferrariae per me F. A. professum domus Bononiae primo anno liberationis meae ex Aegypto. Qui habet aures audiendi audiat».