ANDREA d'UNGHERIA (Pannonius). — A pious Carthusian writer, who died around 1510, about whom very little is known (not to be confused with the homonymous Dominican of the 15th century). He donned the monastic habit at the Carthusian monastery of Bologna and in 1469 was elected prior of the Carthusian monastery of Ferrara.
He wrote: Paraphrasis in Librum Sententiarum; In Psalterium; In Cantica Canticarum; Tractatus de Spiritu Sancto; Varii Sermones. In the Vatican Library there is a manuscript codex: Andreas Pannonius Ord. Carthusiensis monacus, De regis virtutibus ad Matthium Hungariae regem (Cod. Vat. lat. 3186; cf. Migne, Dict. des mat., 2, col. 1063). In the possession of the Capitali counts of Vibo Valentia, in Calabria, there is a paper manuscript bearing the title: Fratriis Andreae Pannoni Ordinis carthusiensis super Cantica Canticarum Salomonis expositio devotissima, una cum brevi et morali b. Gregorii Papae expositione, quae in marginibus ponitur. At the end one reads: «Explicit die 16 martii 1506. Icchosta et ad finem usque perducta una cum toto volumine in carthusia Ferrariae per me F. A. professum domus Bononiae primo anno liberaticis meae ex Aegypto. Qui habet aures audiendi audiat».