Life of St Romuald23 Caput XXIII. De abbatia dimissa; et pace inter regem et Tiburtes facta

Romualdus itaque videns et suam perfectionem ali quatenus minui, et illorum mores proclivius in de teriora converti, regem impiger adiit, et, eo non leviter reluctante, una cum archiepiscopo Ravennate, in utriusque conspectu virgam projecit, et monasterium demisit. Porro autem rex Tiburtinam tunc civitatem obsidebat. Cives enim inclytum ejus ducem, Mazolinum nomine, interfecerant, ipsum quoque regem correptis armis a suis moenibus exturbarant. Unde non dubium est B. Romualdum illuc ex divina providentia missum, qui imminens tot animarum periculum sequestra pace delevit. Hoc etenim inter eos pactus est, ut Tiburtes ad honorem regis murorum partem diruerent, obsides darent, ducis vero interfectorem ad ejus matrem catenatum dirigerent. Quae sancti viri fusis ad Deum precibus mitigata, crudeliter offensa, et crimen indulsit, et incolumem ad propria redire permisit.