A Treatise Concerning Man’s Perfection in Righteousness 14
14 The Fourteenth Breviate PL 44, 308
XIV. “Again the question must be asked,” he says, “If man’s nature is good, as nobody but Marcion or Manichæus will venture to deny, in what way is it good if it is impossible for it to be free from evil? For that all sin is evil who can gainsay?” We answer, that man’s nature is both good, and is also able to be free from evil. Therefore do we earnestly pray, “Deliver us from evil.” This deliverance, indeed, is not fully wrought, so long as the soul is oppressed by the body, which is hastening to corruption. This process, however, is being effected by grace through faith, so that it may be said by and by, “O death, where is thy struggle? Where is thy sting, O death? The sting of death is sin, and the strength of sin is the law;” because the law by prohibiting sin only increases the desire for it, unless the Holy Ghost spreads abroad that love, which shall then be full and perfect, when we shall see face to face.
« Item dicunt, » inquit, « illud quod Salvator ait, Quid me dicis bonum? Nemo bonus, nisi solus Deus » . Hanc item propositionem omnino non solvit: sed opposuit velut ex adverso alia testimonia, quibus probaret esse et hominem bonum. Dixit enim esse respondendum quod idem Dominus alibi ait, « Bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bona » : et iterum, « Qui solem suum oriri facit super bonos et malos » . Et alibi scriptum est, inquit, « Bona bonis creata sunt ab initio » : et iterum, « Qui sunt boni, erunt habitatores terrae » . Cui sic respondendum est, ut et illud intelligatur quomodo dictum sit, Nemo bonus, nisi unus Deus. Sive quia omnia quae creata sunt, quamvis ea Deus fecerit bona valde, Creatori tamen comparata, nec bona sunt, cui comparata nec sunt: altissime quippe et proprio modo quodam de se ipso dixit, Ego sum qui sum . Sic dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus; quemadmodum de Joanne dictum est, Non erat ille lumen ; cum Dominus eum esse dicat lucernam , sicut discipulos, quibus dixit, Vos estis lumen mundi; nemo accendit lucernam et ponit eam sub modio : sed in comparatione luminis illius, quod est verum lumen, illuminans omnem hominem venientem in hunc mundum , non erat ille lumen. Sive quia ipsi etiam filii Dei comparati sibi ipsis quales in illa perfectione aeterna futuri sunt, ita boni sunt, ut adhuc et mali sint. Quod de illis dicere non auderem (quis enim audeat dicere malos esse, quorum pater est Deus), nisi ipse Dominus diceret, Si ergo vos cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris; quanto magis Pater vester, qui in coelis est, dabit bona petentibus se ? Cum ait utique, Pater vester; filios Dei jam esse monstravit, quos tamen adhuc malos esse non tacuit. Ille tamen non solvit, quomodo et isti boni sint, et nemo sit bonus, nisi unus Deus: unde est ille admonitus, qui interrogaverat quid boni faceret, ut illum quaereret cujus gratia bonus esset, cui bonum esse, hoc est ipsum esse; quia incommutabiliter bonus, et non potest omnino malus esse.