PG 10, col. 1093
δὴ τεχνίτης ἐκ τῆς ἐκ πολλοῦ τοῖς λόγοις συνδιατρι-
ϐῆς, οὐκ ἀήθης οὐδενὸς οὐδὲ ἄπειρος ὢν. μετέωρος
αὐτὸς τε ἐν ἀσφαλεῖ μένοι, καὶ ἄλλοις ὀρέγων χεῖρα
διασώζοιτο ὥσπερ βαπτιζομένους ἁνιμώμενος· πᾶν
μὲν ὃ τι χρήσιμον φιλοσόςρων ἑκάστων καὶ ἀληθὲς ἦν,
ἁναλέγων, καὶ παρατιθέμενος ἡμῖν · ὅσα δὲ ψευδῆ,
ἐκκρίνων· τά τε ἄλλα, καὶ μαλίστα ὅσα [δια πρὸς
εὐσέϐειαν ἦν ἀνθρώπων.
losophos utile ac verum erat, deligens nobisque apponens; quae vero falsa, secernens; tum alia.
tum maxime, quae hominum propria sunt ad pietatem.
IE'. Περὶ τούτων μὲν μηδὲν προσέχειν συμϐοι
λεύων, μηδὲ εί πάνσοφός τις ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων
μαρτυρηθείη ³ μόνῳ δὲ προσέχειν Θεῷ καὶ τοῖς τούτου
προφήταις· αὐτὸς ὑποφητεύων (26) καὶ σαφηνίζων,
ὃτί ποτε σκοτεινὸν καὶ αἰνιγματῶδες ᾖ (οἷα πολλὰ
ὲν ταῖς ἱεραῖς ἐστι Φωναῖς· Ιἢτοι οὕτω φίλον ὃν τῷ
(τιεῴ προσομιλεῖν ἀνθρώποις, ὡς μὴ καὶ ἀναξίαν ψυ-
χὴν, οἷαι αἱ πολλαὶ, γυμνὸς καὶ ἁσκεπὴς ὸ θεῖος
εἰσίῃ λόγος· ἧκα). τῇ φύσει μὲν σαφέστατον καὶ
ἁπλούστατον πᾶν τὸ Θεῐον λόγιον (‘27) ὃν, ἡμῖν δὲ
ἀποστᾶσι Θεοῦ, καὶ ὰπομεμαθηκόσιν ἀκροᾶσθαι ὑπὸ
χρόνον καὶ παλαιότητος, ἀσαφὲς καὶ σκοτεινὸν κατοι-
ῳαινόμενον, οὐκ ἔχω λέγειν)· πλὴν σαφηνίζων καὶ
είς φῶς προάγων, εἴτε αἰνίγματα ὂντα τυγχάνοι, δει-
νὺς ὢν ἀκροατὴς Θεοῦ καὶ συνετώτατος· εἴτε καὶ (28) (ἶ
οὐδὲν σκολιὸν ἔχοντα τῇ φύσει, οὐδ’ ἀσύνετον αὐτῷ,
οὕτως ἔχοντι μόνῳ τῶν νῦν ἀνο ρώπων, ὦν αὑτός τε
ἔγνων, καὶ ἑτέρων ἥκουσα περί τινων λεγόντων, με-
μελετηκότι (29) τὰ καθαρὰ τῶν λογίων φωτεινά τε,
παραδέχεσθαιιαὺτοῦ τῇ ψυχῇ καὶ διδάσκεσθαι ἑτέ-
ρους· ὅτι αὐτῶν (50) ὁ πάντων ἀρχηγὸς, ὁ τοῖς τοῦ
θεοῦ φίλοις προφήταις ὑπηχῶν καὶ ὑποϐὰλλων πᾶ.-
σαν προφητείαν καὶ λόγον μυστικὸν καὶ Θεῖον, οὕτως
ιὺτὸν τιμήσας ὡς φίλον, προήγορον κατεστήσατο·
ὥν δι’ ἐτέρων ᾐνίξατο μόνον, τούτων διὰ τούτου τὴν
ἲιδασκαλίαν ποιούμενος’ ὅσα τε, ἀξιοπιστότατος ὢν,
ᾖπροσέταξε βασιλικῶςῆ καὶ ἀπεφήνατο, τούτων
τοὺς λόγους διερευνᾶσθαί τε καὶ ἐξευρίσκειν τούτῳ
ῐωρησάμενος· ἶν’ εἴτις σκληρὸς τὴν ψυχὴν καὶ
ima-:0; ἢ καὶ φιλομαθὴς ὢν τύχοι, παρὰ τούτου μα- 1)
θὼν, καὶ συνεῖναι καὶ πιστεύειν ἑλέσθαι ἀναγκά-
ζοιτο τρόπον τινὰ, καὶ ἕπεσθαι Θεῷ. Λέγει τε ταῦτα
ηὑκ ἄλλως, οἶμαι, ἢ κοινωνίᾳ τοῦ θείου Πνεύμοιτος·
’ἧς γὰρ αὐτῆς δυνάμεως δεῖ προφητεύουσί τε καὶ
ικροωμένοις προφητῶν· καὶ οὐκ ἂν ἀκούσαι προφής
ου, ᾧ μὴ αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ προφητεῦσαν τὴν σύν-
σιν τῶν αὑτοῦ λόγων ἐδωρήσατο. Τοιοῦτον ἔγκειται
(26) Ὺποφητεύων. ’Υποφήτης dicitur, qui oracu-
nna propheta susceptum ad alios propagat. BENGEL.
(27) Λόγιον. Diminutiva forma: nam oracula et
delium (ISam. quin, 2),, et gentium, v. gr. illud
uod Crtesus audiit, brevitatem habuere quam ma-
itnam. In.
(28) Εἴτε καί. Hoc εἴτε apodosin mox habet in
ϐῆς, οὐκ ἀήθης οὐδενὸς οὐδὲ ἄπειρος ὢν. μετέωρος
αὐτὸς τε ἐν ἀσφαλεῖ μένοι, καὶ ἄλλοις ὀρέγων χεῖρα
διασώζοιτο ὥσπερ βαπτιζομένους ἁνιμώμενος· πᾶν
μὲν ὃ τι χρήσιμον φιλοσόςρων ἑκάστων καὶ ἀληθὲς ἦν,
ἁναλέγων, καὶ παρατιθέμενος ἡμῖν · ὅσα δὲ ψευδῆ,
ἐκκρίνων· τά τε ἄλλα, καὶ μαλίστα ὅσα [δια πρὸς
εὐσέϐειαν ἦν ἀνθρώπων.
losophos utile ac verum erat, deligens nobisque apponens; quae vero falsa, secernens; tum alia.
tum maxime, quae hominum propria sunt ad pietatem.
IE'. Περὶ τούτων μὲν μηδὲν προσέχειν συμϐοι
λεύων, μηδὲ εί πάνσοφός τις ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων
μαρτυρηθείη ³ μόνῳ δὲ προσέχειν Θεῷ καὶ τοῖς τούτου
προφήταις· αὐτὸς ὑποφητεύων (26) καὶ σαφηνίζων,
ὃτί ποτε σκοτεινὸν καὶ αἰνιγματῶδες ᾖ (οἷα πολλὰ
ὲν ταῖς ἱεραῖς ἐστι Φωναῖς· Ιἢτοι οὕτω φίλον ὃν τῷ
(τιεῴ προσομιλεῖν ἀνθρώποις, ὡς μὴ καὶ ἀναξίαν ψυ-
χὴν, οἷαι αἱ πολλαὶ, γυμνὸς καὶ ἁσκεπὴς ὸ θεῖος
εἰσίῃ λόγος· ἧκα). τῇ φύσει μὲν σαφέστατον καὶ
ἁπλούστατον πᾶν τὸ Θεῐον λόγιον (‘27) ὃν, ἡμῖν δὲ
ἀποστᾶσι Θεοῦ, καὶ ὰπομεμαθηκόσιν ἀκροᾶσθαι ὑπὸ
χρόνον καὶ παλαιότητος, ἀσαφὲς καὶ σκοτεινὸν κατοι-
ῳαινόμενον, οὐκ ἔχω λέγειν)· πλὴν σαφηνίζων καὶ
είς φῶς προάγων, εἴτε αἰνίγματα ὂντα τυγχάνοι, δει-
νὺς ὢν ἀκροατὴς Θεοῦ καὶ συνετώτατος· εἴτε καὶ (28) (ἶ
οὐδὲν σκολιὸν ἔχοντα τῇ φύσει, οὐδ’ ἀσύνετον αὐτῷ,
οὕτως ἔχοντι μόνῳ τῶν νῦν ἀνο ρώπων, ὦν αὑτός τε
ἔγνων, καὶ ἑτέρων ἥκουσα περί τινων λεγόντων, με-
μελετηκότι (29) τὰ καθαρὰ τῶν λογίων φωτεινά τε,
παραδέχεσθαιιαὺτοῦ τῇ ψυχῇ καὶ διδάσκεσθαι ἑτέ-
ρους· ὅτι αὐτῶν (50) ὁ πάντων ἀρχηγὸς, ὁ τοῖς τοῦ
θεοῦ φίλοις προφήταις ὑπηχῶν καὶ ὑποϐὰλλων πᾶ.-
σαν προφητείαν καὶ λόγον μυστικὸν καὶ Θεῖον, οὕτως
ιὺτὸν τιμήσας ὡς φίλον, προήγορον κατεστήσατο·
ὥν δι’ ἐτέρων ᾐνίξατο μόνον, τούτων διὰ τούτου τὴν
ἲιδασκαλίαν ποιούμενος’ ὅσα τε, ἀξιοπιστότατος ὢν,
ᾖπροσέταξε βασιλικῶςῆ καὶ ἀπεφήνατο, τούτων
τοὺς λόγους διερευνᾶσθαί τε καὶ ἐξευρίσκειν τούτῳ
ῐωρησάμενος· ἶν’ εἴτις σκληρὸς τὴν ψυχὴν καὶ
ima-:0; ἢ καὶ φιλομαθὴς ὢν τύχοι, παρὰ τούτου μα- 1)
θὼν, καὶ συνεῖναι καὶ πιστεύειν ἑλέσθαι ἀναγκά-
ζοιτο τρόπον τινὰ, καὶ ἕπεσθαι Θεῷ. Λέγει τε ταῦτα
ηὑκ ἄλλως, οἶμαι, ἢ κοινωνίᾳ τοῦ θείου Πνεύμοιτος·
’ἧς γὰρ αὐτῆς δυνάμεως δεῖ προφητεύουσί τε καὶ
ικροωμένοις προφητῶν· καὶ οὐκ ἂν ἀκούσαι προφής
ου, ᾧ μὴ αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ προφητεῦσαν τὴν σύν-
σιν τῶν αὑτοῦ λόγων ἐδωρήσατο. Τοιοῦτον ἔγκειται
(26) Ὺποφητεύων. ’Υποφήτης dicitur, qui oracu-
nna propheta susceptum ad alios propagat. BENGEL.
(27) Λόγιον. Diminutiva forma: nam oracula et
delium (ISam. quin, 2),, et gentium, v. gr. illud
uod Crtesus audiit, brevitatem habuere quam ma-
itnam. In.
(28) Εἴτε καί. Hoc εἴτε apodosin mox habet in