PG 11, col. 549
κατὰ σάρκα, ού πολλοὶ δυνατοὶ, οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς,
ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς, ἵνα κατ-
αισχύνῃ τοὺς σοφούς. Καὶ τὰ ἀγενῆ καὶ ἐξουθενημένα
(87) ἐξελέξατο ὁ Θεὸς, καὶ τὰ μὴ ὄντα, ἵνα ἐκεῖνα
τὰ πρότερον ὄντα καταργήσῃο ι καὶ μὴ καυχήσηται ι
ὁ κατὰ σάρκα Ἰσραὴλ, καλούμενος ὑπὸ τοῦ Ἀποστά-
λου σάρξ, ἐνώπιον Θεοῦ.
Τί δέ δεῖ λέγειν περὶ τῶν ἐν Ψαλμοῖς προφητειῶν
περὶ Χριστοῦ, ᾠδῆς τινος ἐπιγεγραμμένης ὑπὲρ τοῦ
ἀγαπητοῦ, οὗ ι ἡ γλῶσσα λέγεται εἶναι κάλαμος γρα μ-
ματέως ὀξυγράφου· ὡραῖος κάλλει παρᾶ τοὺς υἱοὺς
τῶν ἀνθρώπων, ἐπεὶ ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσιν αὐ-
τοῦ. ι Τεκμήριον γὰρ τῆς ἐκχυθείσης (88) χάριτος
ἐν χείλεσιν αὐτοῦ, τὸ, ὀλίγου διαγεγενημένου τοῦ
χρόνου τῆς διδασκαλίας αὑτοῦ, ἐνιαυτὸν γάρ που καὶ
μῆνας ὀλίγους ἐδίδαξεν (89), πεπληρῶσθαι τὴν οἰκου-
μένην τῆς διδασκαλίας αὑτοῦ καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ θεοσε-
ϐείας · ἀνατέταλκε γὰρ ι ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιο-
σύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης ι παραμένον ἕως συντελείας,
ὃ ἀνταναίρεσις ὡνόμασταισελήνης, ι καὶ μένει κατα-
κυριεῦον ἀπὸ θαλάσσης ἓως θαλάσσης, καὶ ἀπὸ πο-
ταμῶν ἓως περάτων τῆς οἰκουμένης. ι Καὶ δέδοται
σημεῖον τῷ οἴκῳ Δαυίδ· ἡ παρθένος γὰρ ἔτεκε, καὶ
ἐν γαστρὶ ἔσχε, καὶ ἔτεκεν υἱὸν, καὶ τὸ ὄνομα αὑτοῦ
Ἐμμανουὴλ, ὅπερ ἐστὶ Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός. Πεπλήρω-
ται, ὡς ὁ αὐτὸς προφήτης φησί’ ι Μεθ’ ἡμῶν 0' Θεός*
γνῶτε, ἔθνη, καὶ ἡττᾶσθε, ίσχυκότες ἡττᾶσθε. ‹ Ἠτ-
τήμεθοι γὰρ καὶ νενικήμεθα οί ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἑαλω-
κότες ὑπὸ τῆς χάριτος τοῦ λόγου αὑτοῦ. Ἀλλὰ καὶ
προείρηται τόπος γενέσεως αὐτοῦ ἐν τῷ Μιχαία. ‹ Καὶ
σὺ γὰρ, φησὶ, Βηθλεὲμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη
εἴ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται _
ἡγούμενος ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ. ι
Καὶ ἐϐδομήκοντα ἐϐδομάδες ἐπληρώθησαν ἕως Χρι-
papulus, et in gente stulta irritabo_illos. ι Atque aperte omnino perspicere licet quo pacto Hebrazi qui
Dentri dicuntur in eo qui non erat Deus , ad amiulaiionem provoc'asse', et ipsum invitasse in, idolis suis,
incitati sint ad aemula-tionem in non gente et in gente stulta quam elegitDetis per adventum Jesu Christi,
et discipulos ejus. Videmus igitur_( vocationem nostr’ant quia non i'nulti sapientes secundum carnem,
non ntuiti potentes, non‘multi nobiles, sed stulta mundi elcgit Deus ut confundat sapientes; et ignobilia
et contemptibilia elegit Deus et ea qua: non sunt, ut ea quze erant prius , destrueret; ι etne glorietur
curanrDep qui secundum carnem est Israel, ab Apostolo ἐει-ο appellatus.
5. Quid autem opusest de iis dicere quia tle Christo prtecinirintur in Psalmis ubi canticum inscribitur
{pro dilecto, ι cnjus_lingt_ta_csse diciturt calamusscribm— velociter scribentis; ipse speciosus forma prta
liliis hominum, quoniam’difl'usa est gratia in labiis ι ejus.
hoc est quod, licet pauco tempore docuerit (annum enim et menses aliquot docuit)', universus tamen
’¹“¹ l Cor. ι, 26. ⁷⁸ Ibid. 29.
⁷⁹ Psalm. κων, 5.
"Mich. ν, 2. ⁸’δ Dan. ιι.
’(ξῖ) Ideni, καὶτὰ ἀσθενῆ και-ἐξουδενημένα.
θεὲἓὲἐ Ita quatuor mss. Editiu-Tarl'ui, gmw
εισης.
ξΕνιαυτρις γάρ πουμκαὶ μῆνας ὀλίγους d61-
δαξενλιειιωιιε lib. ιζ cap. ὅ, nutu. 5, tradit Valen-
tinianus in hoc errore versatos fuisse . ut .Iesnm
uno tantum anno post baptisma pra:dicas.e crede-
rcnt. In eumdem, prtutcr‘Origenem, impegere Cle-
mens Alesandrinus lib.) Stratuan pagXSlO; Ter-
{ulli-anus lib. ‘adversus Iudices, ett-p.18. Una est
istorum omnium sententia, Christum anno l5 im-
perii Tiberii, quo baptizatum fuisse scribit Lucas,
ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς, ἵνα κατ-
αισχύνῃ τοὺς σοφούς. Καὶ τὰ ἀγενῆ καὶ ἐξουθενημένα
(87) ἐξελέξατο ὁ Θεὸς, καὶ τὰ μὴ ὄντα, ἵνα ἐκεῖνα
τὰ πρότερον ὄντα καταργήσῃο ι καὶ μὴ καυχήσηται ι
ὁ κατὰ σάρκα Ἰσραὴλ, καλούμενος ὑπὸ τοῦ Ἀποστά-
λου σάρξ, ἐνώπιον Θεοῦ.
Τί δέ δεῖ λέγειν περὶ τῶν ἐν Ψαλμοῖς προφητειῶν
περὶ Χριστοῦ, ᾠδῆς τινος ἐπιγεγραμμένης ὑπὲρ τοῦ
ἀγαπητοῦ, οὗ ι ἡ γλῶσσα λέγεται εἶναι κάλαμος γρα μ-
ματέως ὀξυγράφου· ὡραῖος κάλλει παρᾶ τοὺς υἱοὺς
τῶν ἀνθρώπων, ἐπεὶ ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσιν αὐ-
τοῦ. ι Τεκμήριον γὰρ τῆς ἐκχυθείσης (88) χάριτος
ἐν χείλεσιν αὐτοῦ, τὸ, ὀλίγου διαγεγενημένου τοῦ
χρόνου τῆς διδασκαλίας αὑτοῦ, ἐνιαυτὸν γάρ που καὶ
μῆνας ὀλίγους ἐδίδαξεν (89), πεπληρῶσθαι τὴν οἰκου-
μένην τῆς διδασκαλίας αὑτοῦ καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ θεοσε-
ϐείας · ἀνατέταλκε γὰρ ι ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιο-
σύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης ι παραμένον ἕως συντελείας,
ὃ ἀνταναίρεσις ὡνόμασταισελήνης, ι καὶ μένει κατα-
κυριεῦον ἀπὸ θαλάσσης ἓως θαλάσσης, καὶ ἀπὸ πο-
ταμῶν ἓως περάτων τῆς οἰκουμένης. ι Καὶ δέδοται
σημεῖον τῷ οἴκῳ Δαυίδ· ἡ παρθένος γὰρ ἔτεκε, καὶ
ἐν γαστρὶ ἔσχε, καὶ ἔτεκεν υἱὸν, καὶ τὸ ὄνομα αὑτοῦ
Ἐμμανουὴλ, ὅπερ ἐστὶ Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός. Πεπλήρω-
ται, ὡς ὁ αὐτὸς προφήτης φησί’ ι Μεθ’ ἡμῶν 0' Θεός*
γνῶτε, ἔθνη, καὶ ἡττᾶσθε, ίσχυκότες ἡττᾶσθε. ‹ Ἠτ-
τήμεθοι γὰρ καὶ νενικήμεθα οί ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἑαλω-
κότες ὑπὸ τῆς χάριτος τοῦ λόγου αὑτοῦ. Ἀλλὰ καὶ
προείρηται τόπος γενέσεως αὐτοῦ ἐν τῷ Μιχαία. ‹ Καὶ
σὺ γὰρ, φησὶ, Βηθλεὲμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη
εἴ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται _
ἡγούμενος ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ. ι
Καὶ ἐϐδομήκοντα ἐϐδομάδες ἐπληρώθησαν ἕως Χρι-
papulus, et in gente stulta irritabo_illos. ι Atque aperte omnino perspicere licet quo pacto Hebrazi qui
Dentri dicuntur in eo qui non erat Deus , ad amiulaiionem provoc'asse', et ipsum invitasse in, idolis suis,
incitati sint ad aemula-tionem in non gente et in gente stulta quam elegitDetis per adventum Jesu Christi,
et discipulos ejus. Videmus igitur_( vocationem nostr’ant quia non i'nulti sapientes secundum carnem,
non ntuiti potentes, non‘multi nobiles, sed stulta mundi elcgit Deus ut confundat sapientes; et ignobilia
et contemptibilia elegit Deus et ea qua: non sunt, ut ea quze erant prius , destrueret; ι etne glorietur
curanrDep qui secundum carnem est Israel, ab Apostolo ἐει-ο appellatus.
5. Quid autem opusest de iis dicere quia tle Christo prtecinirintur in Psalmis ubi canticum inscribitur
{pro dilecto, ι cnjus_lingt_ta_csse diciturt calamusscribm— velociter scribentis; ipse speciosus forma prta
liliis hominum, quoniam’difl'usa est gratia in labiis ι ejus.
hoc est quod, licet pauco tempore docuerit (annum enim et menses aliquot docuit)', universus tamen
’¹“¹ l Cor. ι, 26. ⁷⁸ Ibid. 29.
⁷⁹ Psalm. κων, 5.
"Mich. ν, 2. ⁸’δ Dan. ιι.
’(ξῖ) Ideni, καὶτὰ ἀσθενῆ και-ἐξουδενημένα.
θεὲἓὲἐ Ita quatuor mss. Editiu-Tarl'ui, gmw
εισης.
ξΕνιαυτρις γάρ πουμκαὶ μῆνας ὀλίγους d61-
δαξενλιειιωιιε lib. ιζ cap. ὅ, nutu. 5, tradit Valen-
tinianus in hoc errore versatos fuisse . ut .Iesnm
uno tantum anno post baptisma pra:dicas.e crede-
rcnt. In eumdem, prtutcr‘Origenem, impegere Cle-
mens Alesandrinus lib.) Stratuan pagXSlO; Ter-
{ulli-anus lib. ‘adversus Iudices, ett-p.18. Una est
istorum omnium sententia, Christum anno l5 im-
perii Tiberii, quo baptizatum fuisse scribit Lucas,