PG 130, col. 1273
προσςςορὰν οὕτω καλέσαντες.
Μετάληψις δέ λέγεται ' δι’ αὐτῆς γὰρ, τῆς Ἰησοῦ
θεότητος μεταλαμϐάνομεν. Κοιιιωνία δὲ λέγεταί τε
καὶ ἔστιν ἀληθῶς, διὰτὸ κοινωνεῖν ἡμᾶς δι’ αὐτῆς
τῷ Χριστῷ, καὶ μετέχειν αὑτοὺ τῆς σαρκός τε καὶ
τῆς Θεότητος ο κοινωνεῖν δὲ, καὶ ἐνοῦσοαι ἀλλήλοις
δι’ αὐτῆς · ἐπεὶ γὰρ ἐξ ἐνὸς ἄρτου μεταλαμϐάνομεν,
οἱ πάντες ἐν σῶμα Χριστοῦ, καὶ ἓν αἷμα, καὶ ἀλλή-
λων μέλη γινόμεθα, σύσσωμοι Χριστοῦ χρηματίι Bst
ζοντες.
τιτΑοΣ και.
Κατὰ Μασαλιανῶν.
Κατὰ τοὺς χρόνους Οὐαλεντινιανοῦ καὶ Οὐάλεντος
ὴ τῶν Μασαλιανῶν ἐϐλάστησεν αἵρεσις · ἡ δὲ κλῆ.
σις αὕτη μεταῦαλὶομένη είς τὴν Ἐλλάδα γλῶσσαν
Ε’ὒχίτις δηλοῖ. Καὶ γὰρ πολὺ παρ’ αὐτοῖς τὸ τῆς
ε’δκῆς ὄνομα, καὶ ταύτηνηᾶνω καὶ κάτω θρυλλοῦσιο
καὶ αὕτη τούτοις τὸ σεμνολόγημα. Εὑχὴν δὲ λέγου-
σιν εἴτε τὴν προσευχὴν, ἣν ἕκαστος προσφέρει Θεῷ,
εἴτε sip-:05 Πάτερ ἡμῶν, ἣν ὁ Κύριος τοῖς ἀποστό-
λοις παρέδωκεν, εἴτε τινὰ-ἑτέραν μόνοις ἐξ αὐτῶν C διε
ἐγνωσμένην τοῖς είς ἀσέϐειαν τελεωτὲροις, πρὸ, δὲ
τοὺς ἄλλους πάντας οὖσαν ἀνέκφορον διὰ τὴν ἐν
αὐτῇ τερατολογίαν, οἶμαι, καὶ σατανικὴν ἐπῳδήν.
Ἐχουσι δὲ καὶ ἄλλην προσηγορίαν ἀπὸ τοῦ πράγ-
ματος ἐπιτεῢεῖσαν αυτοις. Ἐνθουσιασταὶ γὰρ προσ-
ονομάζονται, δαίμονός τινος ἐνέργειαν εἰσδεχόμε-
νοι , καὶ Πνεύματος ἁγίου ταύτην ὐπςῖιαμϐανοντες.
Οἱ δὲ τέλεον τὴν νόσον ταύτην εἰσδεδεγμένοι ἁπο-
στρέφονται μὲν τὴν τῶν χειρῶν ἐργασίαν ὡς πονη-
ραν, ὕπνῳ δέ τὰ πολλὰ σφᾶς αὐτοὺς ἐκδιδόντες ἐν-
θουσιασμὸν τὰς τῶν ὀνείρων φαντασίας ἀποκαλοῦσι.
Ταύτης ἐγένοντο τῆς αἱρέσεως ἀρχηγοὶ πολλοὶ μὲν
καὶ ἄλλοι, ἔτι δὲ καὶ Ἀδέλφιος, ὃν Φλαϐιανὸς ὁ Ἀν-
τιοχείας μετακαλεσάμενος ἐξ Ἐδέσσης, καὶ τεχνι-
κῶς ἐπήοὼν, καὶ μαθητιᾷν ὑποκρινάμενος, πειρ- D pel
ετκεὺασεν ἐξεμέσαι πάντα τὸν ἐγκεκρυμμένον τῶν
δογμάτων ιάν. Δήλης δέ τῆς νὸσου ταύτης γενομένης.
τῆς μὲν Συρίας ἐξηλάυησαν, είς δὲ τὴν Παμφυλίαν
ἐιώρησαν. Τίνα δὲ τὰ δόγματα τούτων ἐροῦμεν
προϐαίνοντες. Ἀνελήφθησαν γὰρ ἐκ τῆς αὐτῶν βί-
ϐλου, καὶ πᾶσι τότε προετίθεσαν είς τὸ καταπτύ-
εσθαι.
Λέγουσιν. ὅτι αξ τρεῖς ὑποστάσεις Πατρὸς, Υίοῦ,
καὶ ἁγίου Π’νεύματος είς μίαν ὑπόστασιν ἀναλύον-
ται. Τοῦτο δὲ ἐκ τῆς Σαδελιανῆς αἱρέσεως ἐσυλη-
σανεὶς ἒν συναιρούσης, καὶ συναλειφούσης, καὶ.
consciae; τὰς τρεῖς ὑποστάσεις, καὶ μίαν ὑπόστα-
¹ ι Cor. XI, ‘29.
Μετάληψις δέ λέγεται ' δι’ αὐτῆς γὰρ, τῆς Ἰησοῦ
θεότητος μεταλαμϐάνομεν. Κοιιιωνία δὲ λέγεταί τε
καὶ ἔστιν ἀληθῶς, διὰτὸ κοινωνεῖν ἡμᾶς δι’ αὐτῆς
τῷ Χριστῷ, καὶ μετέχειν αὑτοὺ τῆς σαρκός τε καὶ
τῆς Θεότητος ο κοινωνεῖν δὲ, καὶ ἐνοῦσοαι ἀλλήλοις
δι’ αὐτῆς · ἐπεὶ γὰρ ἐξ ἐνὸς ἄρτου μεταλαμϐάνομεν,
οἱ πάντες ἐν σῶμα Χριστοῦ, καὶ ἓν αἷμα, καὶ ἀλλή-
λων μέλη γινόμεθα, σύσσωμοι Χριστοῦ χρηματίι Bst
ζοντες.
τιτΑοΣ και.
Κατὰ Μασαλιανῶν.
Κατὰ τοὺς χρόνους Οὐαλεντινιανοῦ καὶ Οὐάλεντος
ὴ τῶν Μασαλιανῶν ἐϐλάστησεν αἵρεσις · ἡ δὲ κλῆ.
σις αὕτη μεταῦαλὶομένη είς τὴν Ἐλλάδα γλῶσσαν
Ε’ὒχίτις δηλοῖ. Καὶ γὰρ πολὺ παρ’ αὐτοῖς τὸ τῆς
ε’δκῆς ὄνομα, καὶ ταύτηνηᾶνω καὶ κάτω θρυλλοῦσιο
καὶ αὕτη τούτοις τὸ σεμνολόγημα. Εὑχὴν δὲ λέγου-
σιν εἴτε τὴν προσευχὴν, ἣν ἕκαστος προσφέρει Θεῷ,
εἴτε sip-:05 Πάτερ ἡμῶν, ἣν ὁ Κύριος τοῖς ἀποστό-
λοις παρέδωκεν, εἴτε τινὰ-ἑτέραν μόνοις ἐξ αὐτῶν C διε
ἐγνωσμένην τοῖς είς ἀσέϐειαν τελεωτὲροις, πρὸ, δὲ
τοὺς ἄλλους πάντας οὖσαν ἀνέκφορον διὰ τὴν ἐν
αὐτῇ τερατολογίαν, οἶμαι, καὶ σατανικὴν ἐπῳδήν.
Ἐχουσι δὲ καὶ ἄλλην προσηγορίαν ἀπὸ τοῦ πράγ-
ματος ἐπιτεῢεῖσαν αυτοις. Ἐνθουσιασταὶ γὰρ προσ-
ονομάζονται, δαίμονός τινος ἐνέργειαν εἰσδεχόμε-
νοι , καὶ Πνεύματος ἁγίου ταύτην ὐπςῖιαμϐανοντες.
Οἱ δὲ τέλεον τὴν νόσον ταύτην εἰσδεδεγμένοι ἁπο-
στρέφονται μὲν τὴν τῶν χειρῶν ἐργασίαν ὡς πονη-
ραν, ὕπνῳ δέ τὰ πολλὰ σφᾶς αὐτοὺς ἐκδιδόντες ἐν-
θουσιασμὸν τὰς τῶν ὀνείρων φαντασίας ἀποκαλοῦσι.
Ταύτης ἐγένοντο τῆς αἱρέσεως ἀρχηγοὶ πολλοὶ μὲν
καὶ ἄλλοι, ἔτι δὲ καὶ Ἀδέλφιος, ὃν Φλαϐιανὸς ὁ Ἀν-
τιοχείας μετακαλεσάμενος ἐξ Ἐδέσσης, καὶ τεχνι-
κῶς ἐπήοὼν, καὶ μαθητιᾷν ὑποκρινάμενος, πειρ- D pel
ετκεὺασεν ἐξεμέσαι πάντα τὸν ἐγκεκρυμμένον τῶν
δογμάτων ιάν. Δήλης δέ τῆς νὸσου ταύτης γενομένης.
τῆς μὲν Συρίας ἐξηλάυησαν, είς δὲ τὴν Παμφυλίαν
ἐιώρησαν. Τίνα δὲ τὰ δόγματα τούτων ἐροῦμεν
προϐαίνοντες. Ἀνελήφθησαν γὰρ ἐκ τῆς αὐτῶν βί-
ϐλου, καὶ πᾶσι τότε προετίθεσαν είς τὸ καταπτύ-
εσθαι.
Λέγουσιν. ὅτι αξ τρεῖς ὑποστάσεις Πατρὸς, Υίοῦ,
καὶ ἁγίου Π’νεύματος είς μίαν ὑπόστασιν ἀναλύον-
ται. Τοῦτο δὲ ἐκ τῆς Σαδελιανῆς αἱρέσεως ἐσυλη-
σανεὶς ἒν συναιρούσης, καὶ συναλειφούσης, καὶ.
consciae; τὰς τρεῖς ὑποστάσεις, καὶ μίαν ὑπόστα-
¹ ι Cor. XI, ‘29.