PG 20, col. 1535
eam rem, quam facere sibi proposuerat, multum
adjumenti afferebat. Nam cum sol ipse arderet, et
multam æstus vim per campos immitteret, Ægy-
ptiæquue regionis natura talis esset, ut citius quam
aliæ calefieret, et præter cæteras terras sofis æstu
accenderetur, murum quemdam præses ipse in
campo ædificavit, eumque ita erexit, ut qui vellent
illinc aufugere non possent. Cumque concordes illos
martyres intra eum murum conclusisset: Date, in-
quit, vos omnes pænam unam , quoniam uno et
eadem amentia laboratis. Adhibuit autem custodes,
quibus jnssit crebro a martyribus quærere, an de
sententia discedere vellent; eisque mandavit ut
hæc martyribus dicerent : Adest nobis aquα, et ilα
quidem copiasa, adsunt et res victui necessariæ.
Si ergo vos sititis, aut esuritis, negate Deum ve-
nique aridam sitim lenire curabant, sed pro cibo psahuos, et pro potu Dci laudem narralant.
ltaque eorum fides, ab illa Evangelii voce non
discrepabat, quam vocem Je us respondit ditbolo
in monte hæc proponenti, Dic ut lapnides isti pa-
nes fiant: scriptum, inquit ille, ita est : Non in solo
pane rivit homo, sed in omni verbo quod procedit ab
ore Dei ⁴. Et alio loco Samaritanæ mulieri dixit :
Omnis qui bibit ex hac aqua sitiet iterum: qui autem
bibit ex hac aqua quam ego dabo, ille non sitiet in
æternum: sed aqua quam dabo ipsi fiet in eo fons
aque salientis in vitam æternam . Ita martyres illi
saoctissimi nutriebantur, ita bonarum rerum per-
severantia verum potum et fonti ad quem prope-
rabant similem, cis præbebat. Hæc erat illorum
exsultatio; hæc laus illis proposita, ad paradisi
voluptatem percipiendam, eos maxime urgebat :
quippe qui a sancto illo fonte potum haurire geslie-
bant. Post hæc cum tempus præsto esset, quo illo-
rum animæ ad propria loca et suum Deum pro-
perarent, martyres ipsi, multis hymnis et laudibus
Deo prænuntiatis, purissimas, ut decebat, animas
Deo tradiderunt. Ea res cum ad Ægypti ducem per-
lata esset, murum, ad eos custodiendos ædificatum,
eorumdem sepulccum esse jussit: nos vero Chri-
stiani homines, gloriam canamus Patri, et Filio,
et sancto Spiritui , nunc et in sæcula sæculotum.
Amen.
⁴Luc. Iv, 4. Joan. , 14.
N rτ
rS s
καυυυωII
l,ss-
homines.
1. Quæ de fide ecclesiastica in magna synodo Ni.
(1) In editione Commeliniana ex ms. Basiliensi additur τοῦ Ἀρειανόφρονος.
adjumenti afferebat. Nam cum sol ipse arderet, et
multam æstus vim per campos immitteret, Ægy-
ptiæquue regionis natura talis esset, ut citius quam
aliæ calefieret, et præter cæteras terras sofis æstu
accenderetur, murum quemdam præses ipse in
campo ædificavit, eumque ita erexit, ut qui vellent
illinc aufugere non possent. Cumque concordes illos
martyres intra eum murum conclusisset: Date, in-
quit, vos omnes pænam unam , quoniam uno et
eadem amentia laboratis. Adhibuit autem custodes,
quibus jnssit crebro a martyribus quærere, an de
sententia discedere vellent; eisque mandavit ut
hæc martyribus dicerent : Adest nobis aquα, et ilα
quidem copiasa, adsunt et res victui necessariæ.
Si ergo vos sititis, aut esuritis, negate Deum ve-
nique aridam sitim lenire curabant, sed pro cibo psahuos, et pro potu Dci laudem narralant.
ltaque eorum fides, ab illa Evangelii voce non
discrepabat, quam vocem Je us respondit ditbolo
in monte hæc proponenti, Dic ut lapnides isti pa-
nes fiant: scriptum, inquit ille, ita est : Non in solo
pane rivit homo, sed in omni verbo quod procedit ab
ore Dei ⁴. Et alio loco Samaritanæ mulieri dixit :
Omnis qui bibit ex hac aqua sitiet iterum: qui autem
bibit ex hac aqua quam ego dabo, ille non sitiet in
æternum: sed aqua quam dabo ipsi fiet in eo fons
aque salientis in vitam æternam . Ita martyres illi
saoctissimi nutriebantur, ita bonarum rerum per-
severantia verum potum et fonti ad quem prope-
rabant similem, cis præbebat. Hæc erat illorum
exsultatio; hæc laus illis proposita, ad paradisi
voluptatem percipiendam, eos maxime urgebat :
quippe qui a sancto illo fonte potum haurire geslie-
bant. Post hæc cum tempus præsto esset, quo illo-
rum animæ ad propria loca et suum Deum pro-
perarent, martyres ipsi, multis hymnis et laudibus
Deo prænuntiatis, purissimas, ut decebat, animas
Deo tradiderunt. Ea res cum ad Ægypti ducem per-
lata esset, murum, ad eos custodiendos ædificatum,
eorumdem sepulccum esse jussit: nos vero Chri-
stiani homines, gloriam canamus Patri, et Filio,
et sancto Spiritui , nunc et in sæcula sæculotum.
Amen.
⁴Luc. Iv, 4. Joan. , 14.
N rτ
rS s
καυυυωII
l,ss-
homines.
1. Quæ de fide ecclesiastica in magna synodo Ni.
(1) In editione Commeliniana ex ms. Basiliensi additur τοῦ Ἀρειανόφρονος.