PG 20, col. 157
In inglese: The Church History of Eusebius 2.10.1 · The Church History of Eusebius 2.9.2 · The Church History of Eusebius 2.9.3
ΚEEaAA AIoN o,
Μαρτύριον Ἰακώβου τοῦ ἀποστόλου.
Κατʼἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν, δηλονότι τὸν ἐπὶ Κλαυ-
ἐίου, ἐπέβαλεν Ἡρώδς ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας, κα-
κῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς Ἐκκλησίας· ἀνεῖλε δὲ Ἰά-
κωβον τὸν ἀδελφὺν Ἰωάννου μαχαίρᾳ. Περὶ τούτου δʼ
ὁ Κλήμης τοῦ Ἰακώβου καὶ ἱστορίαν μνήμης ἀξίαν
ἐν τῇ τῶν ποτυπώσεων ἐβδόμῃ παρατίθεται, ὡς
ἐκ παραδόσεως τῶν πρὸ αὐτοῦ φάσκων· ὅτι δὴ ὁ εἰσ-
αγαγὼν (27) αὐτὸν εἰς δικαστήριον, μαρτυρήσαντα
αὐτὸν ἰδὼν, κινηθεὶς ὡμολόγησεν εἶναι καὶ αὐτὸς
ἑαυτὸν Χριστιανόν (28). Συναπήχθησαν οὖν ἄμφω,
φησὶ, καὶ κατὰ νὴν ὁδὸν ἠξίωσεν ἀφεθῆναι αὐτῷ
ὑπὸ τοῦ Ἰακώβου. Ὁ δὲ ὀλίγον σκεψάμενος, Εἰρήνη
σοι, εἶπε, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. Καὶ οὕτως ἀμφό-
τεροι ὀμοῦ ἐκαρατομήθησαν. Τοτηνικαῦτα δὲ, ὡς
φησιν ἡ θεία ραφὴ.ἰδὼν Ἡρώδης ἐπὶ τῇ τοῦ Ἰακώ-
βου ἀναιρέσει, ὅτι ὄὴ πρὸς ἡδονῆς εἰη τὸ πραχθὲν
τοῖς Ἰουδαίοις, ἐπιτίθεται καὶ Πέτρῳ, δεσμοῖς τε
αὐτὸν παραδοὺς, ὅσον οὕπω καὶ τὸν κατʼ αὐτοῦ φό-
νον ἐνήργησεν ἂν, εἰ μὴ διὰ θείας ἐπιφανείας ἐπι-
στάντος αὐτῷνύκτωρ ἀγγέλου, παραδόξως τῶν εἰρ-
γμῶν ἀπαλλαγεὶς, ἐπὶ τὴν τοῦ κηρύγματος ἀφεῖται
διακονίαν. Καὶ τὰ μὲν κατὰ Πέτρον οὕτως εἶχεν οἰκο-
νομίας.
XΚEbAAAIoN r.
βὩς Ἀγρίππας, ὁ καὶ θρώδης, ἀποστόλους οώ-
δας, τῆς θείας παραυτίκα δίκης ῇσθετο (Nic.
B. E. n,t3).
Τὰ δέ γε τῆς κατὰ τῶν ἀποστόλων ἐγχειρήσεως
τοῦ βασιλέως οὐκέτʼ ἀναβολῆς εἴχετο (29), ἀλλά γέ
τοι αὐτὸν ὁ τῆς θείας δίκης τιμωρὸς διάκονος μετῇει,
παραυτίκα μετὰ τὴν τῶν ἀποστόλων ἐπιβουλὴν, ὡς
καὶ ἡ τῶν Πράξεων ἱστορεῖ γραφὴ. ὀρμήσαντα μὲν
ἐπὶ τὴν Καισάρειαν, ἐν ἐπισήμῳ δ ἐνταῦθα ἑορτῆς
ἡμέρᾳ λαμπρᾷ καὶ βασιλικῇ κοσμησάμενον ἐσθῆτι,
ὑψηλόν τεπρὸ βήματος(30) δημηγορήσαντα· τοῦγὰρ
δήμου παντὸς ἐπευφημήσαντος τῇ δημηγορίᾳ(3),
ο Act, Xnn.
(7) Ὁ εlσαγαγὼν αὐτόs. Militem seu apparito-
rem intelligit, qui Jacobum apostolum coram He-
rode Agrippa in judicium induxerat. Solebant enim
rei s militibus deduci et sisti coram tribunali. Po-
test etiam intelligi accusator, a quo delatus fuerat
Jacobus et in judicium adductus. Vox enim Græca
ὁ εἰσαγαγών, tam de apparitore quam de accusatore
accipi potest. Sic Lucas in Actuum cap. XvI de ac-
cusatoribus Pault ae Silæ seribit : Ἐπιλαβόμενοι
τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν, εἴλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν
ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας· καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς
στρατηγοῖς εἶπον. Malim tamen Eusebii verba de
accusatore Jacobi intelligere. NNam quod sequitur,
hominem illum qui Jacobum in judicium adduxe-
rat, mox a Jacobo veniam petivisse, id magis con-
venit accusatori quam militi. Quippe accusator qul
innocentem calumniatur, sciens ac volens peccat,
atque idcirco veniam petere potest ab eo quem a-
fecit injuria. Miles vero qui judici exhibct noxium,
cum imperio judicis obsequatur, omni culpa vide-
tur vacare.
(28) μολόγησεν εἶναι καὶ αὐτός ἑαυτόν Χρι-
στιανόν. Longe elegantior est lectio codicis Fuhe-
tiani, qui ita scriptum exhibet hunc locum, ὡμολό-
γησεν εἶναι καὶ αὐτὸς Χριστιανός. Rcliqui tamen co-
Μαρτύριον Ἰακώβου τοῦ ἀποστόλου.
Κατʼἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν, δηλονότι τὸν ἐπὶ Κλαυ-
ἐίου, ἐπέβαλεν Ἡρώδς ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας, κα-
κῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς Ἐκκλησίας· ἀνεῖλε δὲ Ἰά-
κωβον τὸν ἀδελφὺν Ἰωάννου μαχαίρᾳ. Περὶ τούτου δʼ
ὁ Κλήμης τοῦ Ἰακώβου καὶ ἱστορίαν μνήμης ἀξίαν
ἐν τῇ τῶν ποτυπώσεων ἐβδόμῃ παρατίθεται, ὡς
ἐκ παραδόσεως τῶν πρὸ αὐτοῦ φάσκων· ὅτι δὴ ὁ εἰσ-
αγαγὼν (27) αὐτὸν εἰς δικαστήριον, μαρτυρήσαντα
αὐτὸν ἰδὼν, κινηθεὶς ὡμολόγησεν εἶναι καὶ αὐτὸς
ἑαυτὸν Χριστιανόν (28). Συναπήχθησαν οὖν ἄμφω,
φησὶ, καὶ κατὰ νὴν ὁδὸν ἠξίωσεν ἀφεθῆναι αὐτῷ
ὑπὸ τοῦ Ἰακώβου. Ὁ δὲ ὀλίγον σκεψάμενος, Εἰρήνη
σοι, εἶπε, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. Καὶ οὕτως ἀμφό-
τεροι ὀμοῦ ἐκαρατομήθησαν. Τοτηνικαῦτα δὲ, ὡς
φησιν ἡ θεία ραφὴ.ἰδὼν Ἡρώδης ἐπὶ τῇ τοῦ Ἰακώ-
βου ἀναιρέσει, ὅτι ὄὴ πρὸς ἡδονῆς εἰη τὸ πραχθὲν
τοῖς Ἰουδαίοις, ἐπιτίθεται καὶ Πέτρῳ, δεσμοῖς τε
αὐτὸν παραδοὺς, ὅσον οὕπω καὶ τὸν κατʼ αὐτοῦ φό-
νον ἐνήργησεν ἂν, εἰ μὴ διὰ θείας ἐπιφανείας ἐπι-
στάντος αὐτῷνύκτωρ ἀγγέλου, παραδόξως τῶν εἰρ-
γμῶν ἀπαλλαγεὶς, ἐπὶ τὴν τοῦ κηρύγματος ἀφεῖται
διακονίαν. Καὶ τὰ μὲν κατὰ Πέτρον οὕτως εἶχεν οἰκο-
νομίας.
XΚEbAAAIoN r.
βὩς Ἀγρίππας, ὁ καὶ θρώδης, ἀποστόλους οώ-
δας, τῆς θείας παραυτίκα δίκης ῇσθετο (Nic.
B. E. n,t3).
Τὰ δέ γε τῆς κατὰ τῶν ἀποστόλων ἐγχειρήσεως
τοῦ βασιλέως οὐκέτʼ ἀναβολῆς εἴχετο (29), ἀλλά γέ
τοι αὐτὸν ὁ τῆς θείας δίκης τιμωρὸς διάκονος μετῇει,
παραυτίκα μετὰ τὴν τῶν ἀποστόλων ἐπιβουλὴν, ὡς
καὶ ἡ τῶν Πράξεων ἱστορεῖ γραφὴ. ὀρμήσαντα μὲν
ἐπὶ τὴν Καισάρειαν, ἐν ἐπισήμῳ δ ἐνταῦθα ἑορτῆς
ἡμέρᾳ λαμπρᾷ καὶ βασιλικῇ κοσμησάμενον ἐσθῆτι,
ὑψηλόν τεπρὸ βήματος(30) δημηγορήσαντα· τοῦγὰρ
δήμου παντὸς ἐπευφημήσαντος τῇ δημηγορίᾳ(3),
ο Act, Xnn.
(7) Ὁ εlσαγαγὼν αὐτόs. Militem seu apparito-
rem intelligit, qui Jacobum apostolum coram He-
rode Agrippa in judicium induxerat. Solebant enim
rei s militibus deduci et sisti coram tribunali. Po-
test etiam intelligi accusator, a quo delatus fuerat
Jacobus et in judicium adductus. Vox enim Græca
ὁ εἰσαγαγών, tam de apparitore quam de accusatore
accipi potest. Sic Lucas in Actuum cap. XvI de ac-
cusatoribus Pault ae Silæ seribit : Ἐπιλαβόμενοι
τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν, εἴλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν
ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας· καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς
στρατηγοῖς εἶπον. Malim tamen Eusebii verba de
accusatore Jacobi intelligere. NNam quod sequitur,
hominem illum qui Jacobum in judicium adduxe-
rat, mox a Jacobo veniam petivisse, id magis con-
venit accusatori quam militi. Quippe accusator qul
innocentem calumniatur, sciens ac volens peccat,
atque idcirco veniam petere potest ab eo quem a-
fecit injuria. Miles vero qui judici exhibct noxium,
cum imperio judicis obsequatur, omni culpa vide-
tur vacare.
(28) μολόγησεν εἶναι καὶ αὐτός ἑαυτόν Χρι-
στιανόν. Longe elegantior est lectio codicis Fuhe-
tiani, qui ita scriptum exhibet hunc locum, ὡμολό-
γησεν εἶναι καὶ αὐτὸς Χριστιανός. Rcliqui tamen co-