PG 20, col. 397
slins Augusti, qui unuas ex majoribus tuis fuit,
faustum prosperumque impetio Romano ouen ex-
atitit. Ex eo siquidem tempore maximis incremen-
is aucta est majestas imperii Romuani : cujus tu
hæres ac successor, aspirantibus omunium votis, po-
titus es potierisque deinccps una cum filio; si modo
sectam illam, quæ cum iperio educata, et cum
Augusto simul inchoata est, et quam majores tui
una cum cæteris religionibus coluerunt, tueri vclis.
Porro religionem nostram bono publico adolevisse
una cum imperio quod feliciter cœptum fuerat, il-
lud certissimo argumento est, quod jam inde prin
cipatu Augusti nihil adversi, sed contra omnia
prospera et magniica ex animi seutentia votoque
omnium contigerunt. Soli ex omnibus Nero ac Do-
mitianus, malevolorum quorumdam consiliis indu-
cti, religionem nostram criminari studuerunt.
quibus dcinceps falsa illa adversum nos calumnia
manavit ad posteros, ut mos est vulgi, absque ullo
judicio hujusmuodi ramoribus fidem adhibere. Ve-
sum imperitiam illorum correxerunt piissimi paren-
ses tui, frequentibus rescriptis objurgantes eos qui
adversus religionis nostræ homines novi aliquid
moliti essent. Inter quos avus tuus Adrianus, cum
aliis pluribus, tum undano Asiæ proconsuli litte-
ras dedit. Pater quoque tuus, quo tempore cuncta
simul cum ipso administrabas, scripsit ad civitates
ne contra nos tumultus concitarent : nominatim ad
Larissæos, ad Τhessalonicenses, ad Athenienses, ad
universos denique Græcos. Τe vero, quippe qui
idem quod illi de nobis sentias, imo etiam longe
humanius atque sapientius, tanto magis confidimus
omnia esse facturum quæ rogamus. » Mæc in supra-
dicto Melitonis libro leguntur. Idem in excerptis ab
ipso compositis, universos Veteris Τestamenti li-
bros qui omanium consensu recepti sunt, statim in
principio operis recenset. Quem quidem indicem
hoc ioco apponere necessarium putavi. Sic autem
habet ad verbum : « Melito Onesimo fratri salutem.
Cum pro amore ac sudio tuo erga verbum Dei, sæ-
plusa mepostulaveris, ut excerpta quædam ex hege
et Prophetis quæ ad Servatorem et ad universam fi-
dem nostram pertinent, tibi componerem; cumque
libros Veteris14) Τestamenti accurate cognoscere
concupiveris, quot numero et quo sint ordine con-
scripti,id perficereomni studiolaboravl.Scio quippe
(48) Μόνοι πάντωνe... Νέρων καὶ Δομετιιανός.
Idem scribit Τertullianus in Apologetico, csp. 5 :
Meperietis, inquit, primum Nercnem in hanc sectam
tum maxime Romæ orientems Cæsariano gladio ferο-
cisse. Et paulopost : Τentarerat et Domaitianus, por-
io Neronis de crudelitate. Quibus hæc subjungit:
Cæteram de tot exinde principibus ad hodiernum,
edite aliquem debelatorems Christianorums. Quales
ergo feges istes, quas adversus sos soli excercent im-
pii, iniasti, turpes, truces, rani, dementes ? quas
Τrajasαs exr parte frustratus est: quas nullus Adriα-
msus, nullus Pius, nullus Verus impressit.
(49) Ὁ δὲ πατήρ σου. Rescriptum quidem An-
tonini Pii pro Christianis hodie non exstat. Sed
qjus mentio fit in rescripto M. Aurelii Antonini ad
civitates Asiæ, quod snpra retulit Eusebius cap.
htqus libri. Porro hunc locum ita scribi muallem :
faustum prosperumque impetio Romano ouen ex-
atitit. Ex eo siquidem tempore maximis incremen-
is aucta est majestas imperii Romuani : cujus tu
hæres ac successor, aspirantibus omunium votis, po-
titus es potierisque deinccps una cum filio; si modo
sectam illam, quæ cum iperio educata, et cum
Augusto simul inchoata est, et quam majores tui
una cum cæteris religionibus coluerunt, tueri vclis.
Porro religionem nostram bono publico adolevisse
una cum imperio quod feliciter cœptum fuerat, il-
lud certissimo argumento est, quod jam inde prin
cipatu Augusti nihil adversi, sed contra omnia
prospera et magniica ex animi seutentia votoque
omnium contigerunt. Soli ex omnibus Nero ac Do-
mitianus, malevolorum quorumdam consiliis indu-
cti, religionem nostram criminari studuerunt.
quibus dcinceps falsa illa adversum nos calumnia
manavit ad posteros, ut mos est vulgi, absque ullo
judicio hujusmuodi ramoribus fidem adhibere. Ve-
sum imperitiam illorum correxerunt piissimi paren-
ses tui, frequentibus rescriptis objurgantes eos qui
adversus religionis nostræ homines novi aliquid
moliti essent. Inter quos avus tuus Adrianus, cum
aliis pluribus, tum undano Asiæ proconsuli litte-
ras dedit. Pater quoque tuus, quo tempore cuncta
simul cum ipso administrabas, scripsit ad civitates
ne contra nos tumultus concitarent : nominatim ad
Larissæos, ad Τhessalonicenses, ad Athenienses, ad
universos denique Græcos. Τe vero, quippe qui
idem quod illi de nobis sentias, imo etiam longe
humanius atque sapientius, tanto magis confidimus
omnia esse facturum quæ rogamus. » Mæc in supra-
dicto Melitonis libro leguntur. Idem in excerptis ab
ipso compositis, universos Veteris Τestamenti li-
bros qui omanium consensu recepti sunt, statim in
principio operis recenset. Quem quidem indicem
hoc ioco apponere necessarium putavi. Sic autem
habet ad verbum : « Melito Onesimo fratri salutem.
Cum pro amore ac sudio tuo erga verbum Dei, sæ-
plusa mepostulaveris, ut excerpta quædam ex hege
et Prophetis quæ ad Servatorem et ad universam fi-
dem nostram pertinent, tibi componerem; cumque
libros Veteris14) Τestamenti accurate cognoscere
concupiveris, quot numero et quo sint ordine con-
scripti,id perficereomni studiolaboravl.Scio quippe
(48) Μόνοι πάντωνe... Νέρων καὶ Δομετιιανός.
Idem scribit Τertullianus in Apologetico, csp. 5 :
Meperietis, inquit, primum Nercnem in hanc sectam
tum maxime Romæ orientems Cæsariano gladio ferο-
cisse. Et paulopost : Τentarerat et Domaitianus, por-
io Neronis de crudelitate. Quibus hæc subjungit:
Cæteram de tot exinde principibus ad hodiernum,
edite aliquem debelatorems Christianorums. Quales
ergo feges istes, quas adversus sos soli excercent im-
pii, iniasti, turpes, truces, rani, dementes ? quas
Τrajasαs exr parte frustratus est: quas nullus Adriα-
msus, nullus Pius, nullus Verus impressit.
(49) Ὁ δὲ πατήρ σου. Rescriptum quidem An-
tonini Pii pro Christianis hodie non exstat. Sed
qjus mentio fit in rescripto M. Aurelii Antonini ad
civitates Asiæ, quod snpra retulit Eusebius cap.
htqus libri. Porro hunc locum ita scribi muallem :