PG 20, col. 701
In inglese: The Church History of Eusebius 7.25
καὶ δύο φασὶν ἐν Ἐφέσῳ γενέσθαι μνήματα, καὶ A Petrique nominibus appellatos videmus. Est etiam
ἐκάτερον Ἰωάννου λέγεσθαι. Καὶ ἀπὸ τῶν νοημάτων
δὲ καὶ τῶν ῥημάτων καὶ τῆς συντάξεως (5) αὐτῶν,
εἰκότως ἕτερος οὗτος παρʼ ἐκεῖνον ὑπονοηθήσεται.
Συνάδουσι μὲν γὰρ ἀλλήλοις τὸ Εὐαγγέλιον καὶ ἡ
Ἐπιστολὴ, ὀμοίως τε ἄρχονται. Τὸ μέν φησιν, « ἘἘν
ἀρχῇἦν ὁ Λόγος ἡδὲ,ο ἦν ἀπαρχῆς Τὸμένφησι,
« Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν,
καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς Μονογε-
νοῦς παρὰ Πατρός· » ἡ δὲ τὰ αὐτὰ σμικρῷ παρηλλα-
γμένα· « Ὁ ἀκηκόαμεν, ὄ ἐωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς
ἡμῶν, ὅ ἐθεασάμεθα, καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφη-
σαν, περὶτοῦ Λόγου τῆς ζωῆς· καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη.»
Ταῦτα γὰρ προανακρούεται διατεινόμενος, ὡς ἐν τοῦς
ἐξῆς ἐδήλωσε πρὸς τοὺς οὐκ ἐν σαρκὶ φόσκοντας ἐλη- rumque colldcatione, facile conjicitur hunc ab ilo
λυθέναι τὸν Κύριον διʼ ἃ καὶ συνῆψεν ἐπιμελῶς, at eersum fuisse. Nam Evangelium et Εpistola sibi
ὁ ἐωράκαμεν μαρτυροῦμεν, καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν
τὴν ζωὴν τῆν αἰώνιον, ἤτις ἦν πρὸς τὸν Πατέρα, καὶ
ἐφανερώθη ἡμῖν· ὅ ἐωράκαμεν καὶ ἀκηκόαμεν, ἀπαγ-
γέλλομεν ὑμῖν. » Ἐχεται αὐτοῦ καὶ τῶν προθέσεων
οὐκ ἀφίσταται. Διὰ δὲ τῶν αὐτῶν κεφαλαίων (6) καὶ
ὀνομάτων πάντα διεξέρχεται· ὦν τινα μὲν ἡμεῖς
συντόμως ὑπομνήσομεν (7). Ὁ δὲ προσεχῶς ἐντυγχά-
νων, εὐρήσει ἐν ἑκατέρῳ πολλὴν τὴν ζωὴν, πολὺ τὸ
φῶς, ἀποτροπὴν τοῦ σκότους, συνεχῆ τὴν ἀλήθειαν,
τὴν χάριν, τὴν χαρὰν, τὴν σάρκα καὶ τὸ αἶμα τοῦ
Κυρίου, τὴν κρίσιν, τὴν ἄφεσιν τῶν ἀμαρτιῶν, τὴν
πρὸς ἡμᾶς ἀγάπην τοῦ Θεοῦ,τὴν πρὸς άλλήλους ἡμᾶς
ἀγάπης ἐντολὴν,ὡς πάσας δεῖ φυλάσσειν τὰς ἐντολάς·
ὁ ἔλεγχος τοῦ κόσμου (8), τοῦ διαβόλου, τοῦ Ἀντι-g subjunxit : « Et quod vidimus testamur, et annun-
χρίστου, ἡ ἐπαγγελία τοῦ ἀγίου Πνεύματος, ἡ υἱοθε-
σία τοῦ Θεοῦ, ἡ διόλου πίστις ἡμῶν ἀπαιτουμένη, ὁ
Πατὴρ καὶὁ Τἰὸς πανταχοῦ· καὶ ὅλωςδιὰ πάντων χαρα-
κτηρίζοντας, ἔνα καὶ τὸναὐτὸν συνορᾶντοῦ τε Εὐαγγε-
λίουκαὶτῆς Ἐπιστολῆςχρῶταπρόκειται. Ἀλλοιοτάτηδὲ
καὶ ξένη παρὰταῦτα ἡ Ἀποκάλυψις, μήτε ἐφαπτομένη
μήτε γειτνιῶσα τούτων μηδενὶ σχεδὸν,ώςεἰπεῖν, μηδὲ
συλλαβὴν πρὸς αὐτὰ κοινὴν ἔχουσα· ἀλλʼ οὐδὲ μνήμην
τινὰ οὐδὲ ἔννοιαν, οὕτε ἡ Ἐπιστολὴ τῆς Ἀποκαλύψεως
ἔχει· ἐῶ γὰρ τὸ Εὐαγγέλιον· οὕτε τῆς Ἐπιστολῆς ἡ
Ἀποκάλυψις· Παύλου διὰ τῶν ἐπιστολῶν ὑποφήναν-
τός τι καὶ περὶ τῶν ἀποκαλύψεων αὐτοῦ, ἃς οὐκ ἐν-
έγραψε καθʼ αὐτάς. Ἐτι δὲ καὶ τῆς φράσεως τὴν δια-
s Act. Xmmn. ser·Ipid.
(5) Κοὶ ἀπὸ τῶν νοημάτων δὲ καὶ ῥημάτων, )) comprehendere. Porro ex hoc loco apparet, quan-
καὶ τῆς συττάξεως αὐτῶν. Boc secundum est topere in critica exercitatus fuerit Dionysius Ale-
argumentum, quo Dionysius Alexandrinus conjl- xandrinus. Quippe proprium est critici, de scri-
ciebat, Apocalypsim et Evangelium Joannis non ptis veterum judicare, et quod verum ac germa-
unius scriptoris opus esse. Primum enim argu- num, quod spurium ac subdititium opus sit, dis-
mentum quod id probabat, petitur ex moribus et cernere.
instituto utriusque scriptoris, ut ipse Dionvsius in-
sinuavit his verbis: Τεκμαίρομαι γὰρ ἔκ τε τοῦ ἤ- bra orationis intelligit, quibus integer sensus ab-
θους ἐκατέρων. Et hoc quidem argumentum ad hæc solvitur. Sic initio hujus capitis dixit Dionysins,
nsque verba quæ supra posuimus, Dionysius exse- καθʼ ἕκαστον κεφάλαιον διευθύνοντες. Græci περι-
cutus est. Nunc vero alterum argumentum propo- κοπήν etiam dicunt; Latini capitulum.
nit, ex verbis et sententiis utriusque scriptoris, et
ex collocatione verborum. Sic emm cum Cicerone rinus ὑπομνήσωμεν. Magis tamen placet Εuὰ. codd,
interpretor vocem illam σύνταξιν. Vide elegan- et Savil. scriptura, ὑπεμνήσαμεν.
issimumlibrum Dionysii Hal. Περὶ συντάξεως όνο-
μάτων. Quanquam hoc loco σύνταξις, tam senten- vertirectius, ut opinor, quam reprobationcm. Certe
tiarum, quam verborum dispositionem vvidetur Glossarium vetus ἔλεγχον interpretatur judicium.
ἐκάτερον Ἰωάννου λέγεσθαι. Καὶ ἀπὸ τῶν νοημάτων
δὲ καὶ τῶν ῥημάτων καὶ τῆς συντάξεως (5) αὐτῶν,
εἰκότως ἕτερος οὗτος παρʼ ἐκεῖνον ὑπονοηθήσεται.
Συνάδουσι μὲν γὰρ ἀλλήλοις τὸ Εὐαγγέλιον καὶ ἡ
Ἐπιστολὴ, ὀμοίως τε ἄρχονται. Τὸ μέν φησιν, « ἘἘν
ἀρχῇἦν ὁ Λόγος ἡδὲ,ο ἦν ἀπαρχῆς Τὸμένφησι,
« Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν,
καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς Μονογε-
νοῦς παρὰ Πατρός· » ἡ δὲ τὰ αὐτὰ σμικρῷ παρηλλα-
γμένα· « Ὁ ἀκηκόαμεν, ὄ ἐωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς
ἡμῶν, ὅ ἐθεασάμεθα, καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφη-
σαν, περὶτοῦ Λόγου τῆς ζωῆς· καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη.»
Ταῦτα γὰρ προανακρούεται διατεινόμενος, ὡς ἐν τοῦς
ἐξῆς ἐδήλωσε πρὸς τοὺς οὐκ ἐν σαρκὶ φόσκοντας ἐλη- rumque colldcatione, facile conjicitur hunc ab ilo
λυθέναι τὸν Κύριον διʼ ἃ καὶ συνῆψεν ἐπιμελῶς, at eersum fuisse. Nam Evangelium et Εpistola sibi
ὁ ἐωράκαμεν μαρτυροῦμεν, καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν
τὴν ζωὴν τῆν αἰώνιον, ἤτις ἦν πρὸς τὸν Πατέρα, καὶ
ἐφανερώθη ἡμῖν· ὅ ἐωράκαμεν καὶ ἀκηκόαμεν, ἀπαγ-
γέλλομεν ὑμῖν. » Ἐχεται αὐτοῦ καὶ τῶν προθέσεων
οὐκ ἀφίσταται. Διὰ δὲ τῶν αὐτῶν κεφαλαίων (6) καὶ
ὀνομάτων πάντα διεξέρχεται· ὦν τινα μὲν ἡμεῖς
συντόμως ὑπομνήσομεν (7). Ὁ δὲ προσεχῶς ἐντυγχά-
νων, εὐρήσει ἐν ἑκατέρῳ πολλὴν τὴν ζωὴν, πολὺ τὸ
φῶς, ἀποτροπὴν τοῦ σκότους, συνεχῆ τὴν ἀλήθειαν,
τὴν χάριν, τὴν χαρὰν, τὴν σάρκα καὶ τὸ αἶμα τοῦ
Κυρίου, τὴν κρίσιν, τὴν ἄφεσιν τῶν ἀμαρτιῶν, τὴν
πρὸς ἡμᾶς ἀγάπην τοῦ Θεοῦ,τὴν πρὸς άλλήλους ἡμᾶς
ἀγάπης ἐντολὴν,ὡς πάσας δεῖ φυλάσσειν τὰς ἐντολάς·
ὁ ἔλεγχος τοῦ κόσμου (8), τοῦ διαβόλου, τοῦ Ἀντι-g subjunxit : « Et quod vidimus testamur, et annun-
χρίστου, ἡ ἐπαγγελία τοῦ ἀγίου Πνεύματος, ἡ υἱοθε-
σία τοῦ Θεοῦ, ἡ διόλου πίστις ἡμῶν ἀπαιτουμένη, ὁ
Πατὴρ καὶὁ Τἰὸς πανταχοῦ· καὶ ὅλωςδιὰ πάντων χαρα-
κτηρίζοντας, ἔνα καὶ τὸναὐτὸν συνορᾶντοῦ τε Εὐαγγε-
λίουκαὶτῆς Ἐπιστολῆςχρῶταπρόκειται. Ἀλλοιοτάτηδὲ
καὶ ξένη παρὰταῦτα ἡ Ἀποκάλυψις, μήτε ἐφαπτομένη
μήτε γειτνιῶσα τούτων μηδενὶ σχεδὸν,ώςεἰπεῖν, μηδὲ
συλλαβὴν πρὸς αὐτὰ κοινὴν ἔχουσα· ἀλλʼ οὐδὲ μνήμην
τινὰ οὐδὲ ἔννοιαν, οὕτε ἡ Ἐπιστολὴ τῆς Ἀποκαλύψεως
ἔχει· ἐῶ γὰρ τὸ Εὐαγγέλιον· οὕτε τῆς Ἐπιστολῆς ἡ
Ἀποκάλυψις· Παύλου διὰ τῶν ἐπιστολῶν ὑποφήναν-
τός τι καὶ περὶ τῶν ἀποκαλύψεων αὐτοῦ, ἃς οὐκ ἐν-
έγραψε καθʼ αὐτάς. Ἐτι δὲ καὶ τῆς φράσεως τὴν δια-
s Act. Xmmn. ser·Ipid.
(5) Κοὶ ἀπὸ τῶν νοημάτων δὲ καὶ ῥημάτων, )) comprehendere. Porro ex hoc loco apparet, quan-
καὶ τῆς συττάξεως αὐτῶν. Boc secundum est topere in critica exercitatus fuerit Dionysius Ale-
argumentum, quo Dionysius Alexandrinus conjl- xandrinus. Quippe proprium est critici, de scri-
ciebat, Apocalypsim et Evangelium Joannis non ptis veterum judicare, et quod verum ac germa-
unius scriptoris opus esse. Primum enim argu- num, quod spurium ac subdititium opus sit, dis-
mentum quod id probabat, petitur ex moribus et cernere.
instituto utriusque scriptoris, ut ipse Dionvsius in-
sinuavit his verbis: Τεκμαίρομαι γὰρ ἔκ τε τοῦ ἤ- bra orationis intelligit, quibus integer sensus ab-
θους ἐκατέρων. Et hoc quidem argumentum ad hæc solvitur. Sic initio hujus capitis dixit Dionysins,
nsque verba quæ supra posuimus, Dionysius exse- καθʼ ἕκαστον κεφάλαιον διευθύνοντες. Græci περι-
cutus est. Nunc vero alterum argumentum propo- κοπήν etiam dicunt; Latini capitulum.
nit, ex verbis et sententiis utriusque scriptoris, et
ex collocatione verborum. Sic emm cum Cicerone rinus ὑπομνήσωμεν. Magis tamen placet Εuὰ. codd,
interpretor vocem illam σύνταξιν. Vide elegan- et Savil. scriptura, ὑπεμνήσαμεν.
issimumlibrum Dionysii Hal. Περὶ συντάξεως όνο-
μάτων. Quanquam hoc loco σύνταξις, tam senten- vertirectius, ut opinor, quam reprobationcm. Certe
tiarum, quam verborum dispositionem vvidetur Glossarium vetus ἔλεγχον interpretatur judicium.